Warum stellen sich die Armenier nicht einer ubh. int. Historiker-Kommission?

[DeLaHoya]

Warum stellen sich die Armenier nicht einer unabhängigen internationalen Historiker-Kommission?

Zwei Thesen hierzu:

Erstens:

Eine u. i. Historikerkommission würde die Armenier Lügen strafenMan muss nur einen Blick in die deutsche Medienlandschaft werfen, in der ständig Behauptungen wiedergegeben werden. Journalisten können sich so etwas erlauben, seriöse Historiker sicher nicht.

Zweitens:

Die Armenier stehen kurz vor dem Ziel, wieso sollten sie durch eine u. i. Historikerkommission alles aufs Spiel setzen?Die Medien sind schon überzeugt, türkische und westliche Historiker wurden diskreditiert oder ignoriert und Personen, welche ausschließlich proarmenisch schreiben und für ihre Feindseligkeit gegenüber der Türkei bekannt sind, wurden systematisch zu "türkischen Wissenschaftlern" aufgebaut.

[Der Schakal]

Türkei und Armenien kommen sich näher



Armeniens Präsident spricht sich für Historikerkommission aus. Aber erst nach Aufnahme diplomatischer Beziehungen



JÜRGEN GOTTSCHLICH



28.4.2005 taz

ISTANBUL In die seit 1994 eingefrorenen türkisch-armenischen Beziehungen kommt neue Bewegung. Mit der Forderung nach Wiederaufnahme der diplomatischen Beziehungen antwortete Armeniens Präsident Robert Kotscharijan in einem am Dienstag veröffentlichten Brief auf eine Aufforderung des türkischen Premiers Tayyip Erdogan, eine gemeinsame zwischenstaatliche Kommission zur Untersuchung der Massaker an der armenischen Bevölkerung des Osmanischen Reiches bilden. "Lassen sie uns normale Beziehungen aufnehmen, dann können wir uns auch gemeinsam der Untersuchung der Vergangenheit widmen", schrieb Kotscharijan. Ohne an die Gegenwart und die Zukunft zu denken, könne man sich auch nicht gemeinsam der Vergangenheit zuwenden.

Erdogan hatte seinen Vorschlag bei einer Debatte über die Massaker an den Armeniern des Osmanischen Reiches gemacht, während der Politiker aller türkischen Parteien erneut bestritten, dass die damaligen Ereignisse den Charakter eines Völkermordes hatten. "Forschen wir in den Archiven beider Seiten gemeinsam nach der Wahrheit", hatte Erdogan Armeniens Regierung aufgefordert.

Armenien hat ein solches Ansinnen bislang immer mit dem Argument abgelehnt, die Geschichte sei erforscht und der Völkermord historisch nicht zu bestreiten. Gespräche darüber setzten deshalb zunächst ein Schuldeingeständnis der türkischen Seite voraus. Darauf hat Kotscharijan jetzt verzichtet.

Die Türkei hat Armenien nach seiner Unabhängigkeitserklärung 1991 zwar schnell anerkannt, die Grenze aber geschlossen, als Armenien in den Bürgerkrieg in Berg-Karabach eingriff. Bislang hat die Türkei für die Aufnahme diplomatischer Beziehungen und die Öffnung der Grenze zur Bedingung gemacht, dass die armenischen Truppen die besetzten aserischen Gebiete räumen und den Status quo ante in Berg-Karabach, das völkerrechtlich zu Aserbaidschan gehört, wiederherstellen.

In einer ersten Reaktion lehnte Erdogan gestern die Aufnahme von diplomatischen Beziehungen ab. Erst müsse die Vergangenheit geklärt werden sagte er vor Journalisten.

Nach Informationen der türkischen Presse finden bereits vertrauliche Gespräche zwischen den Außenministerien statt, wie Fortschritte in den Beziehungen erzielt werden können. Als Zeichen guten Willens hat die Türkei unlängst eine zweite direkte Flugverbindung nach Eriwan eröffnet und akzeptiert 40.000 Armenier, die in der Türkei arbeiten. Gegenüber ausländischen Pressevertretern wollte Außenminister Gül seine vertraulichen Gespräche mit seinem armenischen Partner Oskanijan nicht kommentieren. Beide Seiten seien aber an einer Normalisierung interessiert.

[Der_Rächer]

Türkei und Armenien kommen sich näher

Armeniens Präsident spricht sich für Historikerkommission aus. Aber erst nach Aufnahme diplomatischer Beziehungen

Das ist ganz einfach zu erklären.Die Armenier wissen dass früher oder später die Wahrheit ans Tageslicht kommen wird.Die Armenier sehen dass auch.
Nun erpressen sie förmlich die Türkei.Angenommen die Armenier würden sich der Historikerkommission stellen ohne vorher Diplomatische beziehungen zur Türkei aufgenommen zu haben, dann würde es für die Armenier sehr schlecht aussehen.
Warum ist es so wichtig für die Armenier ausgerechnet mit der Türkei die Diplomatischen beziehungen aufzunehmen?
Das ist ganz einfach zu erklären.Werfen wir erst einmal einen Blick auf die Karte
http://www-personal.umich.edu/~kpearce/am-150.gif
Schauen wir uns mal die Nachbarstaaten armeniens an: Türkei, Georgien, Azerbaycan, Iran.
Wir alle wissen wie die Situation mit Armenien und Azerbaycan aussieht.
Seit der Völkerrechtswidrigen besatzung des Berg Karabachs in Azerbaycan und der vertreibung und ermordung von Tausenden zivilisten, hasst Azerbaycan Armenien und Armenier.
Ebenfalls haben die Georgier, seit der Massakrierung etlicher georgischen zivilisten und besetzung ihres Landes, mit den Armeniern eine Rechnung offen.
lange Rede kurzer sinn.Armenien ist eingekesselt von Feindstaaten(Haben sie sich selbst zuzuschreiben) und von einem Land dem ein EMBARGO verhängt wurde.
Seit dem einmarsch in Azerbaycan hat die Türkei Armenien ein Embargo verhängt.Jetzt müssen die russischen truppen langsam aber sicher aus Georgien abziehen.Danach sind sie komplett von ihrem grossen Bruder(Rus.) abgeschnitten.


Ich persönlich bin dagegen dass diplomatische Beziehungen zu Armenien aufgenommen werden.Auch darf das Embargo nicht aufgehoben werden.

[Psila Vuna]

Gestern hatte ich eine gute Unterhaltung mit einem Freund.

Das Thema kam irgendwie auf die Karabag Problematik und die Politik von Armenien, der wie wir getrost sagen können, global nichts zu melden hat.

Ohne die Gelder der sogenannten Diaspora Armenier, die sowieso dann Armenier sind wenn der 24 April geschlagen hat, und der Rest des Jahres Europäer oder Amerikaner oder Südamerikaner sind, oder das sind wie das Land eben heisst. Karabag wird tatsächlich seit eine Ewigkeit von Armeniern bewohnt, und die Azeris hatten die Grenzen dicht gemacht, und die Kommunikation zwischen den Armeniern in den beiden Ländern unmöglich gemacht. Was die Armenier wollten war eine Korridor nach Karabag, sie bekamen sie nicht, also sind sie mit dem Gelder und Waffen der Diaspora dort einmarschiert. Nun haben sie nicht nur ein Korridor sondern eine ganze Boulevard erobert und haben ihr Militär dorthin verlagert. Nun dürfen die Azeris um einen Korridor bitten, da die Armenier eine Schneise geschlagen haben.



Ein Freund ging nach Irak in dem sehr viele Armenier leben. Der Mann ging über die Türkischen Grenze nach Irak und nach ein paar Kilometer im Landesinneren sieht er ein sieben Meter hohes Kreuz. In einem Dorf leben Armenier und sind mit Ihre Situaton glücklich. Auf die Frage ob die keine Angst vor den Kurden haben, die das Gebiet kontrollieren, kam die Antwort dass die Kurden tolerant seien, und sie alle wie Brüder leben würden.

Aber komischerweise wurden die Kurden die in Armenien leben ohne Gnade verfolgt und ausser Landes verwiesen,und in alle Winde geschlagen.

Wieso tut ein Volk sowas der selber mal verlegt wurde?

Das Problem geht auf die Anfänge der Türkischen Republik zurück.

Damals waren die Armenier und die Assyrer(Süryani) in der Verwaltungsebenen der Osmanen sehr stark vertreten. Gleichzeitig waren sie die Kriegskasse der Osmanen. Der geschlossene Bazar war fest in der Hand der Armenier und der Assyrer(Goldhandel, Edelmetalle), als ein Beispiel.

Die Jöntürken hatten mit den Kurden schon ein geheimes Abkommen darüber dass sie ein Republik bilden wollten, mit den Kurden. Aber die Armenier und die Assyrer, waren dagegen, da sie zuviel zu verlieren hatten.

Zumal die beiden Volksgruppen blendende Geschäfte mit den Osmanen machten, dieses wiederum war den Jöntürken ein Dorn im Auge, da sie Osmanische Regierungswesen durch eine laizistisches System ersetzen wollten.



Dieses Problem kam auch auf, als die ASALA mit der PKK eine Zusammenarbeit eingehen wollte, die ASALA deren Hauptsitz in Marsilya sein soll, hatte der PKK ein Angebot über Waffenlieferungen gemacht,aber mit Bedingungen. Damals liess sich der Öcalan die Liste der Forderungen geben und schaute es sich an. In dem geschrieben stand, dass Van, Kayseri, Mus, Urfa, Antep und noch viele Städte in denen früher zwar Armenier gelebt haben, aber heute überwiegend von Kurden bevölkert wird, wieder Armenisch sein soll. Daraufhin fragt angeblich der Öcalan ob die ASALA übersehe dass dort heute Kurden leben und wohin bitte schön die Kurden hingehen sollen wenn die Durchsetzung der Forderungen erfüllt werden sollte. Daraufhin soll der Öcalan einen Aschenbecher aufm Tisch geknallt haben und die ASALA Vertreter raus geschmissen haben. Aber die Gladio s haben den ASALA den Hahn abgedreht.

Tja Art Brütal ist das Leben schon.

[DeLaHoya]

@Psila Vuna

Öcalan ist history

Was die PKKler heutzutage versuchen, ist, die Türkei für ihre eigenen Taten bzw. für die der kurdischen Asirets zu diskreditieren.

[Psila Vuna]

Selamm

Benim burda birkaç dil bilmem kimseyi rahatsiz etmesin. Dil bilmekten daha faydali hiçbirsey yok. Ben burda masal anlatiyormuyum? Inanmiyorum.

Bu bütün kavgalarin sirf politika oldugunu ben çok mu çok iyi biliyorum. Su andaki durum sirf mi sirf bir politika oyunu. AB nin oyunu. ABD nin oyunu. Ama Türkiye için fark ediyormu? Hayir, herkes Türkiye den böyle olmamis bir seyi kabul etmesini istiyor.

ABD zaten asla Lausanne Anlasmalarini kabul etmedi. Onlar için hala Sevres Anlasmasi geçerli. Ama bunu sizde biliyorsunuz. Vede Sevres in manasi Türkiye için ne oldugunuda biliyorsunuz.





Selamlar ve sagilarla



Salih M.

[Wahrheit]

Also jetzt haben die Armenier die Hisorikertreffen zugestimmt.
Aber da hat wohl eine Seite angst vor der Wahrheit.

Zitat: Aus SZ
Selbst die Reporterin des Staatsradios TRT erfuhr die Blamage erst am Ort. Statt quirliger Konferenzatmosphäre fand sie gähnend leere Gänge. Bis zum heutigen Freitag wollten in Istanbul 60 türkische Akademiker auf zehn Podien drei Tage lang ... ABer die renommierte staatliche Bosporos-Uni hat die Premiere in letzter Minute auf ungewisse Zeit verschoben. Vorausgegangen war ein beispielloser Auftritt von Justizminister Cemil Cidek im Parlament. ...
Der Literaturwissenschaftler Murat Belge, einer der Kongress-Initiatoren, sagte: Die türkei muss sich entscheiden, ob sie die alte bleibt oder sich ändert. Leider zeigt dies die Kräfte der alten Türkei." Viele Professoren verurteilten den "Anschlag" auf die akademische Freiheit. "Es entsteht der Eindruck, dass die türkische politische Kultur ins Totalitäre abrutscht", warnte die Zeitung Sabah.

Also diese Hisoriker-Konferenz war nur ein bluff. Man hat wohl angst, dass die wahrheit ins tageslicht kommt. Sonst welche grund hätte die regierung sich nicht an ihren eigenen vorschlag zu halten?

[Wahrheit]

@ DeLaHoya

Zunächst danke für den Hinweis.

Aber glaubst du nicht, wenn schon ein wissenschaftlerkonferenz von Wissenschaftlern (nochmal zu betonen) behindert wird und die türkischen Wissenschaftler gedroht werden, dass dann eine Kommision nichts bringen wird?

Wenn die wissenschaftler nicht frei an einer sache hinarbeiten können, dann können die auch nciht sachlich an eine sache rangehen. es wäre gleichzusetzen, wenn du ein wissenschaftler ein pistole an kopf drückst und dass er nur deine antworten wiederholen soll. Wäre diese Ergebnis wissenschaftlich????



Die bildung von kommision würde dann was bringen, wenn die politik sich heraushalten würde. aber die türkische politik basiert darauf, selbst ihre eigenen wissenscchaftler zu bedrohen, um die wahrheit zu verhindern.



Muss man türkisch sprechen, um diese Forum benutzen zu können???

[yücel]

Alleine die Vorstellung, dass sich eine wissenschaftliche Gemeinschaft in der Türkei über die Armenier-Frage unterhalten soll, wäre vor zig Jahren nicht auszudenken gewesen. Was diese Konferenz aber bestimmt nicht werden sollte, ist eine beiderseitige Verständigungsabsicht. Alleine die Namensliste verrät viel über die Zusammensetzung der "Gesinnung". Darüber hinaus waren türkische Historiker, die sich einen Namen gemacht haben nicht vertreten. Das alleine sollte schon reichen, um zu sehen, dass diese Frage mit Gewalt in die Türkei gebracht werden sollte. Es soll einen Wandel initiieren und die Grundmeinung erschüttern. In dieser Hinsicht sollte diese Konferenz eine ideologische Frage werden, keine wissenschaftliche. Das sich die Politik in die Sache eingemischt und die Uni darauf aufmerksam gemacht hat, war nur eine Frage der Zeit.

Man muss sich die Frage auch anders stellen. Hätte Armeniern eine gleich zusammengesetzte Konferenz zugelassen, in dem nahmhafte Historiker die die eigene These untermauern fern von der Konferenz geblieben wären?

[Wahrheit]

@ Yüsel

Zunächst ist zu erwähnen, dass die Konferenzmacher von 3 ANGESEHENEN Universitäten (Bosporus, Bilgi, Sabanci) waren, also handelte es sich in dieser Frage um qualifizierte Personen, und nicht um leute, die die Regierung selbst auserwählt hat, die nicht mal von den angesehenen Universitäten anerkannt sind bzw. überhaupt als wissenschaftler anzuerkennen sind.

Auf der anderen Seite (armenische) hatte Armenien 3 wochen vor dieser Ereignis einen entsprechenden Konferenz von allen Wissenschaftlern der Welt abgehalten, ohne dabei irgendwelche Einschränkungen auf Personen zu machen . Also alle Wissenschaftler waren eingeladen(auch die türkischen waren herzlich eingeladen worden). Dieser Treffen wurde auch von mehr als 100 bekannten wissenschaftlern dieser Welt besucht.

Wer etwas zu verbergen hat, wird sich mitteln der zensur einfallen lassen. In diesem Fall türkei.

[admin]

Gerne gib ich eine Quellenangabe.
Siehe Süddeutsche Zeitung vom 27.05.05 (titel: Dolchstoss gegen die Demokratie) oder/und Frankfurter Rundschau vom 28.05.05 (Titel: Türkei verbietet "Armenierlüge")

mfg

Gibt es auch eine webausgabe dieser berichte ?

[mkader]

1915'te ne oldu?"





ÖYLE bir hava estiriyorlar ki, sanki "1915'te Ermeniler tehcir edilmemistir" diyen var, sanki bu tehcir sirasinda karsilikli çatismada, yol sartlarinda, açliktan, salgin hastaliktan ölen yoktur, diyen var.

Birinci Cihan Savasi'nda, Dogu Cephesi'nde Osmanli ordusu Ruslarla savasirken, arkasindaki Ermeni köylerinde, Ermeni çeteleri isyan çikarmis, askere saldirmislardir.

Devlet de, ordusunu korumak için, Ermenileri yerlerinden yurtlarindan zorunlu göçe zorlamistir.

Bu tehcirdir, ama soykirim degildir.

***

EMEKLI Büyükelçi Gündüz Aktan, Sefa Kaplan'la yaptigi söylesi de, iki telgraftan söz eder. Bunlardan biri Enver Pasa'nin Dogu Cephesi'nden Basbakan Talat Pasa'ya çektigi telgraf... (x)

Enver Pasa söyle der:

"Rus ordulari Kafkaslardan önlerine kattiklari Müslüman kitleleri sürerek sinirlarimiza giriyorlar. Bu sartlar altinda cephenin selametini saglayabilmek için biz de bölgedeki Ermeni nüfusu cepheye sürelim veya ayni Ermeni nüfusu, imparatorlugun baska yerine tehcir edebiliriz."

Karar, Basbakan Talat Pasa'nindir...

Eger, Enver Pasa'nin önerisinin birinci maddesini kabul etseydi, Ermenilerin hiçbirisi hayatta kalmazdi, Talat Pasa tehcir kararini verip uygulatmistir.

Gündüz Aktan, "Arsivdeki belgelere baktiginiz zaman, mesela Erzurum Valisi'nin ne kadar dikkatli oldugunu görürsünüz" diyor.

Erzurum'dan gönderilen ilk Ermeni kafilesini eskiya basinca tehciri durduruyor, Enver ve Talat pasalardan gelen emirlere ragmen "Güzergâhin emniyeti saglandiktan sonra gönderirim" diyor.

Bu mudur soykirim?

***

YA Ermeniler?

Dönemin Amerikan Robert Kolej müdürünün anilarinda vardir. Bir Ermeni arkadasi ona söyle der:

"Biz Türk sivilleri öldürecegiz, Türkler de bizim sivilleri öldürünce Avrupa ayaga kalkacak!"

"Böyle bir sey yaparsaniz çok tehlikeli olur!"

"Bulgaristan'da da böyle oldu, Bati yardimlarina kostu."

***

PEKI tehcir sirasinda bazi görevliler ne yapmislardir?

Korumalari altindaki Ermenilere saldirmislardir, görevlerini yapmamislardir, bazilari hirsizlik yapmistir, bazilari kabul edilmeyecek olaylara girmislerdir.

Peki bunlara Osmanli Devleti ne yapmistir?

1200'den fazla görevli Divani Harbe verilmis, bunlarin 600'ü idam edilmistir.

Bunlari anlatan Gündüz Aktan sorar:

"Yani siz SS subaylarinin Yahudileri öldürdükleri için idam edilebileceklerini düsünebilir misiniz? Bunlari yapan bir devletin, Ermenileri yok etme kasti olabilir mi? Öyle olsa, bu adamlari idam etmek yerine tesvik etmesi lazimdi."

***

BU yazi asla, ne "Türk'ün Türk'e propagandasi"dir, ne de "Ermeni soykirimi"na saplanmis kalmis yabancilarla, onlarin yerli isbirlikçilerine, "Gerçege biraz da bu açidan bakin!" uyarisidir.

Bu yazi, kafasina "çimento akitilmis" ya da "akitilmak istenen" sagduyu sahiplerine adanmistir.



*1915'te ne oldu? (Hürriyet)

[deryatulga]

Türk-Ermeni tarih komisyonunun kurulma vakti

'Ermeni soykırımı' meselesini, lobi ve yasama faaliyetlerinden önce tarihçiler araştırma ve tartışmaya konu etmeli. Tarihsel gerçeği tutarlı bir biçimde ortaya çıkarmak için, ortak, bağımsız, arşivlere tam anlamıyla girebilen bir Türk-Ermeni tarih komisyonu kurulmasının vakti geldi

28/02/2008 (550 kişi okudu)


TImothy W. Ryback (Arşivi)

Elazar Barkan (Arşivi)

Geçen hafta üst düzey bir Fransız yetkili Türkiye'nin Gaz de France'ı 12 milyar dolarlık bir boru hattı projesinden dışlamasını görüşmek için İstanbul'a gitti. Bu kararın nedeni, Fransa'nın 1915'te uygulanan soykırımda yüz binlerce Ermeni'nin öldüğünü inkâr etmeyi suç sayan bir yasayı kabul etmesiydi.
Türk hükümetinin tarihi ciddiye aldığı ortada. Daha ekimde ABD Kongresi Fransa'daki yasaya benzer (ama cezai yaptırım içermeyen) bir tasarıyı gündeme alınca, Türkiye ABD'nin Irak'taki askeri faaliyetleri açısından hayati önemdeki hava sahasını kapatma tehdidi savurdu. Bunun üzerine ABD geri adım attı.
Türkiye bu tarihsel trajediyi '1915 olayları' diye tanımlıyor ve 'soykırım' kavramına itiraz ediyor.
Ankara bu tutumu tavizsiz savunuyor ve Fransa'daki yasanın tersinden muadili mahiyetinde 'soykırım' kavramının kullanılmasını suç sayıyor. Türkiye sarp dağlarla kaplı bir bölgedeki bir dizi nüfus transferinde yüz binlerce insanın hayatını kaybettiğini inkâr etmiyor ama can kayıplarını bürokratik yetersizlikle sert iklim koşullarının biraraya gelmesine bağlıyor.
İki düzine ülkenin yanı sıra Ermeniler için bu, son derece basit ve açık biçimde 'soykırım'dı. Tarihsel anlatılar arasındaki bu çatışma, Fransa ve ABD'nin son dönemde öğrendiği gibi, akademik bir meseleden fazlası haline geldi. George Orwell tarihle siyaseti karıştırmamak konusunda bizi uyarmıştı, fakat neredeyse bir asır sonra hükümetlerle akademisyenlerin bu ihtilafı çözmek için işbirliği yapmasının vakti belki gelmiştir; uluslararası bir komisyon kurulup tutarlı ve işbirliğine dayalı bir biçimde bu meseleler araştırılabilir. Benzer nedenlerle gerilim yaşayan Çekler ve Almanlar, 1990'larda ortak tarih komisyonu kurmuştu.
Nürnberg'deki uluslararası mahkemenin kesin bir biçimde soykırım olduğuna hükmettiği (buna Ruanda ve Srebrenitsa'ya dair verilen soykırım kararları da eklenebilir) Yahudilere yönelik Nazi kıyımından farklı olarak, Ermeni soykırımı veya '1915 olayları' uluslararası çapta benzer bir tarihsel veya hukuki incelemeye konu edilmedi. Trajediyi tanımlamak için Uluslararası Adalet Merkezi ve Uluslararası Soykırım Akademisyenleri Birliği gibi kuruluşlar belli tespitler yaptı. Fakat resmiyet taşıyan, arşivlere tam olarak girebilen veya Türk ve Ermeni akademisyenleri içeren bağımsız bir tarih komisyonu olmadı.
Son yıllarda Türkler ve Ermeniler meseleyi ortaklaşa ele almak yönünde bazı teşebbüslerde bulundu. 2001'te büyük bir tantanayla bir Türk-Ermeni uzlaşma komisyonu kuruldu, fakat ömrü sadece bir yıl oldu. 2005'te Hrant Dink Salzburg Küresel Semineri'nde 30 Türk ve Ermeni akademisyen ve gazeteciyle, Türk-Ermeni diyaloğunu geliştirmenin yollarını tartıştı. Geçen nisandaysa Elie Wiesel'in başını çektiği bir grup Nobel ödüllü şahsiyet, 'karşılıklı anlayış ve uzlaşma' çağrısı yapan bir bildiri yayımladı ve bildiri Türk akademisyenlerce açık bir mektupla selamlandı.
Diyalog yönünde bir jest mahiyetinde Türk hükümeti gazetelere tam sayfa ilanlar vererek ortak bir Türk-Ermeni tarih komisyonu oluşturulması çağrısı yaptı. Türkiye Başbakanı Erdoğan da daha bu ay, Münih'teki güvenlik konferansında bu tutumu tekrarladı.
Belki de Türkiye'nin önerisine kulak verip bağımsız, uluslararası bir tarih komisyonu kurmanın vakti geldi; bu komisyon tarihsel gerçekleri ve hukuki tanımları tarafsız ve tutarlı bir biçimde araştırabilir, böylece bağımsız ve bilgiye dayalı bir kanı oluşturabilir.
Böyle bir komisyon, tarihsel gerçekleri ortaya koyup hukuki tesirleri konusunda hüküm verebilmesi için tarihi otoriteye ve hukuki uzmanlığa sahip olmalı. Ayrıca Türkiye ve Ermenistan'ın yanı sıra, Rusya, Fransa, ABD ve ilgili arşivlerini açabilecek diğer ülkelerin işbirliği gerekecektir. Ve komisyon, konuya dair bilgileri içeren özel arşivlerden de yararlanacaktır.
Tarih, lobi ve yasama faaliyetlerinden önce araştırma ve tartışmaya konu edildiğinde en iyi şekilde anlaşılabilir. Zaman ve kaynak açısından kuşkusuz maliyetli olacaktır bu, fakat ABD ve Fransa'nın da bildiği gibi, çözülmemiş tarihsel meseleler genellikle çok daha yüksek bir fiyat etiketiyle çıkıp gelir. (Tarihsel Adalet ve Uzlaşma Enstitüsü'nün eşbaşkanları, 25 Şubat 2008)

[PSYCHO]

Zu Armenien und Genozid Sache möchte ich gerne was los werden. Die türkische Regierung öffnet seit Jahren seine Archive bezüglich dieser Genozid Sache der Welt. Man kann sogar im Internet ( ich suche mal kurz die Site) alles nach lesen türtkisch als auch englisch.

Es werden Fakten und Zahlen repräsentiert mit Bildern, Berichten, Infos zahlreiche Befragungen von Leuten aus der damaligen Zeit.

Die Türkei hat seine Aufgabe diesbezüglich im Sinne der Demokratie zu 100% erfüllt.

So meine lieben Armenier :lach:, jetzt seit ihr am Zug !!!

Aber lasst mich mal raten, ihr werdet nichts aber auch rein gar nichts veröffentlichen, weil ihr nun mal die eigentliche Wahrheit nicht verkraften könnt, und wieso das, weil nämlich eure Lüge endlich mal aufgezeigt wird.

Wie schon gesagt ich suche noch mal nach der Site, hoffe das ich das so schnell wie möglich finde, man kann da alles nachlesen, es werden alle Berichte von der damaligen Zeit veröffentlicht, es fehlt nicht mal 1 Tag von den ganzen Berichten.

Alles wurde anahnd von Geschichte, anerkannte Historiker, anerkannte Professoren und Lehrer zusammen getragen.

Ach wie hies es noch mal, es ist schwer die eigentliche Wahrheit zu verkraften, tja liebe Armenier, sogar vor einigen Jahren habt ihr, wenn ich mich nicht irre im Jahre 1992 Türken und Aserbaischanern (oh man wie schreibt man das :lach: ) samt eines ganzen Dorfes abgeschlachtet, aber die Welt (liebe Europäer, UNO, UN, USA, etc. pp.) schaut einfach nur weg.

So sind wir Menschen nun mal, es tut innerlich weh.

[deryatulga]

Aber lasst mich mal raten, ihr werdet nichts aber auch rein gar nichts veröffentlichen, weil ihr nun mal die eigentliche Wahrheit nicht verkraften könnt, und wieso das, weil nämlich eure Lüge endlich mal aufgezeigt wird.

.

Die Armenier haben mehr als genug veröffentlicht, die türkische Seite bettelt nur nach einer Historikerkommission. Sie selbst ist anscheinend nicht in der Lage aus freien Stücken wissenschaftlichen Kriterien zu genügen.

Faktenhäufung hat noch nie die eigentliche Forschung ersetzt!

[Alevi_Playa]

Die Armenier haben mehr als genug veröffentlicht, die türkische Seite bettelt nur nach einer Historikerkommission. Sie selbst ist anscheinend nicht in der Lage aus freien Stücken wissenschaftlichen Kriterien zu genügen.

Faktenhäufung hat noch nie die eigentliche Forschung ersetzt!

Das ändert sich ja hoffentlich bald. Insallah :)

[SuS09]

Die Armenier haben mehr als genug veröffentlicht, die türkische Seite bettelt nur nach einer Historikerkommission. Sie selbst ist anscheinend nicht in der Lage aus freien Stücken wissenschaftlichen Kriterien zu genügen.

Faktenhäufung hat noch nie die eigentliche Forschung ersetzt!

Naja, so langsam weiß man als Ottonormal-Bürger auch nicht mehr so recht was man über euch vermeindlich Intellektuellen denken soll. Ich bin durch Google zufällig auf eine armenische Seite gelandet, wo genau deine diesige Aussage als Teil einer Bestätigung für den angeblichen Genozid (vielleicht) missbrauch wird.


So hat Derya Tulga neulich auf die Wiederholung der Forderung, "die Armenier" sollten ihre Archive öffnen, relativ genervt geantwortet:

http://www.armenien.am/thread.php?postid=123007#post1 23007

Obwohl Erdogan selber hier den armenischen Außenminister an den Pranger stellt, daß sie doch bitte schön endlich ihre Archive öffnen sollen.

http://de.youtube.com/watch?v=IqcjaPsJHXI

Meine ernsthafte Frage an dich/euch Spezialist/en wäre: wollt ihr uns alle nur verarschen, oder was habt ihr im eigentlichen wirklich vor?

[deryatulga]

Meine ernsthafte Frage an dich/euch Spezialist/en wäre: wollt ihr uns alle nur verarschen, oder was habt ihr im eigentlichen wirklich vor?

Es wäre eigentlich mein gutes Recht, einige zu verarschen, nachdem sie selbst eine ganze Nation jahrelang verarscht und sich dabei gesund gestossen
haben. Wer ist überhaupt Tayyip Erdogan, ein Sachkenner oder mindestens
Historiker? Er bezieht Position, nachdem man ihn mit nichtssagendem Spielmaterial füttert. Und an der Qualität dieses Materials scheitert er!

Ich brauche keine armenische Archive, um eine tragfähige Aussage zur neuen Diskussionsbasis zu liefern. Denn, was alles dort stehen mag, man kann sich andertweitig im Überfluss versorgen. Wenn jemand dies bis dato nicht getan hat, soll sich daran erinnern, dass Schweigen gerade für Leute wie ihn Gold ist!

Der gewisse Reinhard ist User dieses Forums. Er kennt mich um Ecken besser als du und weiss, dass mir eine defaitistische Politik, die im besten Fall einen Kompromiss mit Schlagseite anvisiert, stinkt.

Was erwartest du von mir? Dass ich eine erbärmliche Herumwurstelei Historiographie nenne? Dass ich dies nie tun werde, Scharlatane und Plagiatore nicht als Messias feiern kann, darf und will, kannst du mehreren hunderten Beiträgen dieses Forums entnehmen. Gelingt dies dir nicht, was suchst du denn auf einem Gebiet, wovon du keine Ahnung hast?

[deryatulga]

Türk iç ve dış siyasetinin cılk yarası haline gelmiş Ermeni Sorunu hakkında Dışişleri Bakanımız TBMM önünde iç açıcı ve umut verici sözler sarfetti. Olayın tarihçesi olarak yıllardır işitmeye alıştığımız lafları tekrarladıktan sonra bazı vaadlerde de bulundu. Sayın Gül’ü hayal kırıklığına uğratmak istemeyiz ama, bu vaadlerini dayandırdığı veriler manzumesine “Sarı Plan” adını vermekte yerden göğe hakkımız var. Bu laflara bakınca sanırsın ki elimizde tıkır tıkır işlemekte olan bir tarih araştırmaları makinası var. Hangi uzman tarihçiler bugüne kadar hangi konuyu sistematik olarak modern tarih ilminin icaplarına göre işlemiş de, mesele şimdi derinlemesine incelemelere dayanmış? Kimse kendini aldatmasın, Türk tezi adı verilen şeyi kağıda milletlerarası bilimsel teamüllere göre döken babayiğit daha çıkmadı. Başımız sıkıştığında karşımızdakileri okumaya sevkederek rahat edeceğimiz bir kitap ortalarda hala yok. TTK başkanı sayın Halacoğlu’nun konunun artık bilimsel olarak uğraşacak bir tarafı kalmadığı, gayretin artık lobiciliğe düştüğünü söylemesinden bir kaç hafta sonra gelen başka bir açıklaması da şöyle:

“"Almanlar soykırımı kabul ettiler. Johannes Lepsius adında bir Protestan Alman papazı, soykırımı yazdı...Trabzon Konsolosu'nun yazdığı rapor aynı kalemden, aynı mürekkepten ve aynı kişinin elinden çıkmış. Nasıl olabilir? Arada bin 300 kilometre var. Uçak da yok o zaman. Bunları açıkladığımız zaman Ermeni soykırımını kabul eden Almanya'da yer yerinden oynayacak. Alman arşivlerini kimse kullanmayacak."

Almanlar soykırımını kabul etmediler ama meclislerinden rezil bir karar çıkarttılar. Bununla da yetinmediler eyalet bazında teker teker Ermenı Soykırımını ders kitaplarına koymaya başladılar. Buna bizim verdiğimiz cevap ezelden aşina olduğumuz abuk sabuk pazarlıklara girmek oldu. Tessa Hofmann’ın iki yıl kadar önce çıkarttığı ve „gel de beni parçala“ diye davet eden broşürüne bile cevap vermeyi beceren çıkmadı. Nasıl çıkabilirdi ki, TTK o sıralar hem de kendi yayınlarından olan K.Gürün’ün „Ermeni Dosyası“ndaki kaynakları yeniden keşfetmekle övünüyor ve bununla M.A.Birand nezdinde prim yapıyordu. Birand da neticede bizzat Ermeni konusunu irdelemiş bir kitabın yazarı olarak, Talat Paşa’nın kaatili Tehlirian’ın yeniden yargılayacağını muştuluyor, Hürriyet’in tarihçisi M.Bardakçı ise bu süreçte Masonların himmetine güveniyordu. Ve bu arada ne Almanya’da yer yerinden oynamıştı, ne de Alman Arşivlerinin şöhretine halel gelmişti.

TTKnın gerçekten kördüğüm olmuş ve kendisinin asla çözemeyeceğine kafası yatmış bir konuda Büyük İskenderin kılıcı türünden bir argüman aradığı her zaman belliydi. Onun için „by the outbreak of war“ deyimini „savaşın bitiminde“ şeklinde çevirerek tehcir edilen Ermeni nüfusun sayısının arttığını bile keşfetmişlerdi. Tarihsel açıdan bu kadar karmaşık bir sorunun çözülmesinin patronluğuna neden tarihçilikle ilgisi olmayan Hikmet Özdemirin getirildiği, TTK içindeki cepheleşmelerin neden Mahçupyan’ın bile alay konusu olduğu gibi ayrıntılara dalarsak TTK hakkında kocaman bir kitap yazmak zorunda kalırız. Yalnız şunu ekleyelim: Yuri Gagarin uzay yolculuğundan döndüğünde „Sağa sola baktım ama Tanrı’yı göremedim!“ demişti. Bizim TTK uzmanları ise „Arşivlere baktık ama Soykırımını bulamadık!“ savını güdüyorlar. Taner Akçam’ın yıllar önce Türkçe olarak yazdığı ve şimdi İngilizce tercümesini yayınlayarak sükse yaptığı kitabındaki a la Dadrian savlara ise cevap vermeğe bile tenezzül etmiyorlar. Böylesine bırak bilimsel tartışma, polemik bile olmaz.

Sayın bakanın müjde verircesine ortaya attığı eşgüdüm olayı yıllardır yürürlükte, başarısının ne olduğu özellikle yurt dışındaki paha biçilmez olanaklarınsürekli ıskalanmasından belli.
Nereden mi biliyoruz? Yıllardır Almanya’da tarih, siyasal bilimler, hukuk ve benzeri dallarda üniversitelerde okuyan yetenekli gençlerimize sahip çıkılarak bunların Ermeni Sorununa örgütlü olarak angaje edilmelerini isteriz. Ama bu tür ciddi çalışmalara kimsenin aslında niyeti olmadığından ahbap çavuş geleneği burada da yürür. Örneğin Berlin Büyükelçiliğinin Homepage’inde ındırmeye hazır bekleyen kitabın yazarı tarihçi filan değildir, Ermeni konusundan da zerre kadar anlamaz. Büyük iddialarla öne sürülen bir ikincisi ise değil tarihçi, akademisyen bile değildir ama devletin propaganda sayfalarında Profesör Doktor diye anılır. Bu vatandaşlara çalakalem yazdırılan kitapları Ermeniler okuduğunda herhalde “Biz soykırımını sizin yardımınız olmadan da kanıtlarız!” diye bıyık altından gülmektedirler.
Hal böyle olunca gerçekten birikimli ve yetenekli gençlerin hevesi kırılmakta ve kendilerine parlak bir akademik gelecek sağlayan Alman akademik hayatını bu düşük nitelikli ortama kurban etmek istememektedirler. Bu konuda ne dediğimizi çok iyi biliyoruz. zira en az 33 yıldır bu dertle içli dışlıyız, Almanya’da mutad üzere çaresizlik içinde kıvranan Dışişleri kapımızı çalalı da 22 yılı geçiyor.

Yerimiz müsait olmadığından o zaman yapılan çalışmaların ayrıntılarına girecek değiliz. Ama benim kesinlikle midemi bulandıran ve devletle bu konuda çalışılamayacağına kesin karar vermemi gerektiren olay Ankara’dan gelen bir “Almanya’yı gücendirmesin!” direktifi oldu. Türk tarafından şimdiye kadar adam gibi tek kitabın yazılamamasının baş sebebinin de benzeri direktifler olduğundan eminim. O zaman saptadığım bir şey daha vardı: Turgut Özal/Mesut Yılmaz ikilisi bilimsel savunmaya boş verip, işi perde arkasından yapılacak pazarlıklarla halletmek istiyorlardı. Bu pazarlık ve alttan almalar Gürbüz Çapan., Taner Akçam ve şürekasının Erivan Soykırım anıtına çelenk koymaya gönderilmesine kadar uzandı. Türkeşlerin aile boyu pazarlıklarından hiç bahsetmeyelim. İşte tam bu safhada yapılabilecek olan tarih ve siyasal bilim çalışmaları ihmalden de öte düpedüz engellenmiştir. Elbette Türk kamuoyunun gözünü boyamak için başta zamanında Türkiye’yi 1,5 Milyon Ermeni’yi Holocaust’a uğratmakla suçlayan Bernard Lewis olmak üzere nice profesyonel Türk dostu cepheye sürüldü. Lewis soykırımını iddia ederken de, reddederken de özgün bir araştırma filan yapmış değildi, ama zararı yoktu. Öyle yapmış gibi görünenlerin de dipnotlarına bir göz atıldığında beslendikleri kaynakların benzerliği oldukça şaşırtıcıydı. Ama öyle, ama böyle, olan giden güzelim yıllara oldu!

Günümüzde güdülen pazarlık tabanına “light genocide” demek lazım, yani Türkiye’nin aslında işin başından beri razı olduğu formül. Buna bakıldığında. “Evet soykırımı oldu ama hafifletici sebepleri vardı, Osmanlılar yaptı biz yapmadık, Atatürke haşa laf etmeyin, toprak meselesini doğrudan değil dolaylı olarak açın, tazminat isteklerinizi varsa devletten alın, ama bundan özel sektörümüz yararlansın, bu arada bir de özür dileriz” gibi ilkesel bir duruş seziliyor. Bütün bunları kimse mot a mot ve bir arada aramasın, ama satır aralarının ele verdiği, Lewy ve Stone gibilerin çıtlattıkları şekli aynen böyle.

Durum böyle olunca da geçen yıl Michel Rocard’ın Halil Berktay’la yaptığı konuşmadan sonra Türkiye’nin ABne girmek için Ermeni Soykırımını tanıyacağını söylemesi, ancak buna uygun bir formül arandığını belirtmesi apayrı bir anlam kazanıyor.

Pekala bu gelişimi durduracak güçler Türkiye’de var mı? Bu konuda en uzlaşmaz ve yavuz görünenler Ulusalcılar. Onların da somut olarak ortaya ne koyduklarına bakıldığında işin kofluğu hemen sırıtıyor. Burada o cephenin ünlülerinin eskiden nasıl keskin bir soykırımı savunucusu olsuklarına takılacak değiliz, değişmek kimsenin tekelinde değil çünkü. Ancak neden değiştiklerine bakıldığında, benim 20 yıl önce tuttuğum notlar arasında bile bulunan laflar ve kitaplardan medet umduklarını görüyoruz. Üstelik ben de bunları arşivlerden değil, ikinci el kaynaklardan çıkarttım. Kısaca söylemek gerekirse Ermeni sorunu maddi çıkar sağlamak için olsun, ideolojik külah kapma bağlamında olsun, verimli bir topraktır. Ama birileri bu nimetlere kavuşurken ortalığı kaplayan ayrık otlarını sorumlu makamlar elbirliği ile görmezden geliyorlar. Sayın Gül’ün birlik ve beraberlikten bahsettiği sırada belli devlet mercilerinin Almanya’daki tüm Türk derneklerine baskı yaparak niteliklerini yukarıda belirttiğimiz kişilere destek olmalarını istemeleri tam bir çelişkidir. Bu destek talebinin aslında benim gibi devletle asla birlikte çalışmama azminde olan kişilere zarar vermemesi gerekir. Ama iş sadece birilerini desteklemekle bitmeyip de başkalarını kösteklemeye dönüşünce durum biraz değişik oluyor. Neticede amaçlanan halkın bilinçlendirilmesi olayı ona üçüncü sınıf kitapları ezberleterek olacak şey değildir. Bu tür kitaplarla da esas ulaşılması gereken akademik arenanın kapısından bile baktırmazlar.

[deryatulga]

ANKARA-ERİVAN ARASINDA GÖRÜŞME TRAFİĞİ

Kaynak: turkishny.com
Yer: NY
Tarih: 21.7.2008

TDN'in edindiği bilgilere göre Apakan ve Çeviköz'ün İsviçre'nin Bern kentinde gerçekleştirdiği gizli toplantılarda masadaki sorunların çözümü için izlenecek strateji ve mekanizmalar konusunda önemli ölçüde mutabakat sağlandı. Tek bir komisyon kurulması yerine sınır sorunu, soykırım iddiaları, tazminat sorunu, Yukarı Karabağ sorunu ve Azerbaycan'la ilişkiler, iki ülke arasındaki diplomatik ilişki kurulmasının ayrı ayrı masaya yatırılacağı bir dizi komisyon kurulmasının gündemde olduğu öğrenildi. Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın soykırım iddialarının araştırılması için tarihçilerden bir komisyon kurulması önerisi eski Ermenistan Cumhurbaşkanı Robert Koçaryan tarafından ret edilmişti. Koçaryan, tarihçiler yerine devletlerarası bir komisyon kurulmasında ısrar etmişti. Diplomatik kaynaklar, bu kez iki ülkenin de kabul edebileceği bir istişare mekanizmasının kurulması üzerinde çalışıldığını belirtti.

[Cengiz1976]

Selam hocam


Bakin sonunda biz türkler zararli olarak cikacagiz , umarim bu konuda yaniliirm

[deryatulga]

Selam hocam


Bakin sonunda biz türkler zararli olarak cikacagiz , umarim bu konuda yaniliirm

Durum berbat ve milletimiz ne yazik ki tepkisiz. Simdi bir der "cambaza bak!" misali Ergenekon olayi göz boyarken, perde arkasindan el cabuklugu ile Ermeni ve Kürtleri mutlu etme cabalari bunlar. Ermenilere tazminat Sevres felaketinde bile kabul edilmemisti. Türk Disislerinin parlak kafalari acaba böyle bir pervasizliga neden girisirler. "Ermeniler israr ederse elbette toprak da verilecek!" diyenler de var devrede ama, onun yazili belgesi olmadan tek basima mücadelesini yapamam.

[Cengiz1976]

Hocam büyüklerimiz böyle yüz karatacak islere girerse , ve dediginiz gibi toprak verecek hale gelirse , yada tazminat , bu ermenilerin öldürdügü türk insanlarini kanlari bosa akmis olacak .

[TruckTurkey]

Suudi Arabistan Rusya'ya , Tahran'a olan desteğini kesmesi karşılığında yüklü miktarda silah ticareti önerisinde bulundu.

Dışişleri Bakanı Ali Babacan, İran Dışişleri Bakanı'na ; ''Komşularımızda nükleer silah istemiyoruz'' dedi.

ABD'nin Dışişleri Bakan Yardımcısı Dan Fried, Türkiye ile Ermenistan arasındaki sorunların çözümünü istediklerini ve Türkiye'nin de "tarihiyle yüzleşmesi" gerektiğini söyledi.

Kazakistan'daki toplantıda Cumhurbaşkanı Gül ve Ermenistan Cumhurbaşkanı Sarkisyan kolkola.

Abd , İran'da ''Menfaat Bürosu'' açacak.

Abd , İran'ı vurursa , Cenubi Azerbaycan ayrı bir devlet mi olacak.?

Rusya meclisi strateji danışmanı ve tanınmış akademisyen Alexander Dugin : Ergenekon operasyonu Moskova'ya karşı yapıldı.


CIA , Türkiye'deki Avrasyacı'ları (Şangaycıları mı desem yoksa) tasfiye ediyor.Yukarda yazdıklarım hep haber başlıkları.Çoğu Türkiye'de haber olarak kamuoyuna duyurulmuyor.
Ya da yarım yamalak duyuruluyor.

[deryatulga]

Hocam büyüklerimiz böyle yüz karatacak islere girerse , ve dediginiz gibi toprak verecek hale gelirse , yada tazminat , bu ermenilerin öldürdügü türk insanlarini kanlari bosa akmis olacak .

Bugün cok yorgunum, yarin kendimi toparlarsam edecek bir iki laf var. Senin o "büyüklerimiz" dediklerinle ipleri neden koparttim veya onlar benden neden nefret eder saniyorsun ki?

[deryatulga]

ANKARA-ERİVAN ARASINDA GÖRÜŞME TRAFİĞİ

Kaynak: turkishny.com
Yer: NY
Tarih: 21.7.2008

TDN'in edindiği bilgilere göre Apakan ve Çeviköz'ün İsviçre'nin Bern kentinde gerçekleştirdiği gizli toplantılarda masadaki sorunların çözümü için izlenecek strateji ve mekanizmalar konusunda önemli ölçüde mutabakat sağlandı. Tek bir komisyon kurulması yerine sınır sorunu, soykırım iddiaları, tazminat sorunu, Yukarı Karabağ sorunu ve Azerbaycan'la ilişkiler, iki ülke arasındaki diplomatik ilişki kurulmasının ayrı ayrı masaya yatırılacağı bir dizi komisyon kurulmasının gündemde olduğu öğrenildi. Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın soykırım iddialarının araştırılması için tarihçilerden bir komisyon kurulması önerisi eski Ermenistan Cumhurbaşkanı Robert Koçaryan tarafından ret edilmişti. Koçaryan, tarihçiler yerine devletlerarası bir komisyon kurulmasında ısrar etmişti. Diplomatik kaynaklar, bu kez iki ülkenin de kabul edebileceği bir istişare mekanizmasının kurulması üzerinde çalışıldığını belirtti.

SOYKIRIM DEMEYİN
Kaynak: Yeni Aktüel
Yer: Türkiye
Tarih: 11.12.2008

Ermeni Ramgavar Partisi eski merkez yürütme kurulu üyesi Hayk Nakkaşyan, Barack Obama'ya yazdığı açık mektupta Türk Dışişleri Bakanı ile Ermeni örgüt temsilcilerinin İsviçre'de 1977'de gizlice yaptıkları görüşmeye de atıfta bulundu. Görüşmeyi organize edenler arasında yer alan Nakkaşyan, tehcir sırasında yaşanan trajedi hakkında Çağlayangil'in düşünceleri, toprak ve tazminat konusu, "soykırım" iddiasından vazgeçilmesi için para teklifi gibi konuları anlatıyor. Nakkaşyan'la görüştük...

BİROL BİÇER birol.bicer@aktuel.com.tr

Kasım 2008 günü / / I menianreporter.com" / mXi sitesinde yayımlanan âmad Hayk Nakkaşyan (Haig Naccashian) imzalı Barack Obama'ya açık mektup dikkat çekiciydi. Kanadalı bir Ermeni'nin yeni seçilen ABD Başkanı'nın dikkatini Ermeni meselesine çekmek isteyen açık mektupta özetle Ermeni tehciri sırasında yaşananlar "soykırım" olarak niteleniyor ve bu konuda "sorumluk sahiplerinin halefi" olanların bunu inkâr ettikleri, bu sebeple "suçlu devletin" sorumluluğunu kabul edip gereğini tazmin etmesi için büyük bir gücün gerekliliği vurgulanıyordu. Bu amaçla ABD'nin devreye girmesi için çağrıda bulunuluyordu. İlk bakışta alışıldık gibi görünen mektupta yakın tarihimize dair ilgi çekici iddialar da yer alıyordu.

Satırların sahibi Nakkaşyan'ın mektubundaki görüşlerini desteklemek için verdiği örnekler arasında bir dönem pek çok üst düzey devlet görevinde bulunan İhsan Sabri Çağlayangil'in dışişleri bakanlığı yaptığı sırada Ermeni temsilcilerle 1970'lerde konuyu pazarlık masasına yatırdığı ve bu amaçla görüşmelerde bulunduğu iddiası dikkat çekiciydi. Türk-Ermeni gizli görüşmelerinin ilk defa 1993 yılında Alparslan Türkeş ile zamanın Ermenistan Devlet Başkanı Levon Der Bedrosyan arasında İsviçre'de gerçekleştiği düşünülüyordu. Oysa Nakkaşyan'ın iddialarına göre Türk yetkililerle Ermeni siyasetçilerin ilk gizli buluşması ve pazarlığı bu tarihten tam 16 yıl önce 1977'de yine İsviçre'de gerçekleşmiş ve Çağlayangil ile Ermeni parti temsilcileri arasında sonuca ulaşmayan tekliflere sahne olmuştu.
"Çağlayangil üç Ermeni temsilci ile görüştü" Nakkaşyan'ın gündeme getirdiği bu görüşmeleri teyit edebilmek için görüştüğümüz dönemin görevli dışişleri mensupları konudan haberdar olmadıklarını söylüyorlardı. İddia ettiği görüşmeler ve detayları konusunda bilgi almak için Hayk Nakkaşyan'ı aradık ve Kanada'da bulduk.

İngilizce başladığımız telefon görüşmemiz kısa süre sonra Nakkaşyan'ın sürpriziyle Türkçe devam etmeye başladı. Fasih bir Anadolu şivesiyle konuşmaya başlayan Nakkaşyan 83 yaşında Beyrut doğumlu bir diaspora Ermenisi.
Annesi Kayserili, babası Sivas'ın Geverek köyünden olan Nakkaşyan çifti, "kıtal" olarak nitelediği tehcir ve sonrasında yaşananlardan kurtularak 1922'de Lübnan'a kaçmışlar ve orada evlenerek 1925'te Hayk'ı dünyaya getirmişler. Kıbrıs'ta pedagoji okuyup, 1951'den sonra Habeşistan'da bir Ermeni mektebinde hocalık yapan Nakkaşyan, 1964-80 arasında Lübnan'a dönmüş. O dönemler Ermeni partilerine merkez görevi yapan Beyrut'ta liberal demokrat çizgideki Ramgavar Azadagan Gusagtsutyun Partisi'nde görev alarak partinin merkez yüksek komitesinde bulunmuş. Ermeni temsilcilerin İhsan Sabri Çağlayangil'le görüşmesinin organizasyonunda bulunmuş. 1989'da Lübnan iç savaşı sebebiyle Kanada'ya yerleşerek oradaki bir düzine kadar Ermeni kilisesinin denetim merkezinde yöneticilik yapmış. 15 yıldır emekli olan Nakkaşyan kendi ifadesiyle Ermeni gazetelerine yazılar yazıp Ermeni trajedisinin "soykırım" olarak tanınması için de çaba sarf etmiş.
Görüşmemizde bizim tavrımızı da soruyor dergi olarak. Tarafların biraraya gelmesini, herkesin belgesini ortaya koymasını ve halen toplum açısından bir netlik kazanmamış bulunan Ermeni meselesinde gerçek ne ise ortaya çıkmasını istediğimizi belirtiyoruz.

İhsan Sabri Çağlayangil ve Ermeni örgüt temsilcilerinin görüşmesini Nakkaşyan'ın anlattıklarından takip ediyoruz... Nakkaşyan o sıralar liberal demokrat Ramgavar Partisi merkez yüksek komitesi üyesidir. Amerikalı üst düzey bir Ermeni papazı, Amerika'yı ziyaret eden dönemin Türkiye Dışişleri Bakanı Çağlayangil'in, Ermeni temsilcileriyle biraraya gelip aradaki sorunlara gündem üzerine konuşma talebini Lübnan'daki partilere bildirir. Çağlayangil ABD'ye yanında Aksoy soyadlı Kürt asıllı yardımcısıyla gelir ve oradaki Ermeni dini bir liderle görüşerek bu talebini iletir.

Çağlayangil'in amacı aradaki sorunları bir anlaşmaya bağlamakmış. Aralarında Hayk Nakkaşyan'ın da olduğu üç Ermeni partisinden yöneticiler biraraya gelerek teklifi değerlendirirler. Neticede Ermeni Devrimci Federasyonu ya da Taşnak Partisi, sosyal demokrat Hınçak Partisi ile liberal Ramgavar Partisi'nin her birinden birer temsilci seçilerek Türk Dışişleri Bakanı ile görüşmelerine karar verilir.

Nakkaşyan görüşmelerin organizasyonunda bulunmakla beraber üç müzakereci arasında değildir. Daha sonra bu görüşmenin raporunu da tutacaktır. Çağlayangil'le isviçre'de buluşacak olan Ramgavar Partisi'nden Prof. Parunak Tomasyan, Hınçak Partisi'nden Avedis Denizciyan, Taşnak tarafından Savaş Torikyan'dır.
27 Kasım 1977'de Zürih'te Dolder Grand Hotel'de Türk koruma görevlilerinin eşliğinde görüşme yapılır.
Devletin resmi tavrının dışında bir yaklaşım Nakkaşyan bir rapor hazırlamak üzere, gerçekleşen görüşmenin bilgilerini bugün hayatta olmayan üç temsilciden dinler. Ermeni müzakereciler Çağlayangil'in yaklaşımını güven verici bulurlar. Çağlayangil Ermenileri sevdiğini hatta ismindeki "yan" ekinden dolayı kendisine bazılarının Ermeni dediğini söyleyerek latife de yapar. Hayk Nakkaşyan'ın ifadesiyle "Kıtal, yani soykırım meselesi ile Ermenilerin zapt olunmuş mal ve toprakları sorunu" konuşulur. Çağlayangil "geçmişin üzüntü verici hadiseleri"ne göndermede bulunarak "olaylarda Ermeni tarafının yaptıklarının şahsi veya zümresel; diğer tarafın yaptıklarının ise devlet tarafından tasarlanmış olduğunu" ifade eder. Çağlayangil resmi devlet tavrının dışında bir yaklaşım göstererek "olayların sorumluluğunun Osmanlı Devleti'ne ait olduğu ve bugünkü Türk hükümetlerinin herhangi bir mesuliyeti olmadığını" da belirtir. Önerisi "üzücü geçmişin ve kanlı olanların unutulup tamir edilmesi için finansal tazminat olarak" para verilmesidir. Bunun karşılığında Ermenilerden "soykırım" iddiasından vazgeçmeleri ve toprak talebinde bulunmamalarını ister Çağlayangil.

Nakkaşyan, temsilci arkadaşlarından dinlediği kadarıyla şunları naklediyor: "Çağlayangil para ödemeye hazırız ama bizden bir karış toprak istemeyin diyor.
Bunu hiçbir Türk kabul etmez, bir karış toprak veremeyiz". İhsan Sabri Çağlayangil'in temsilcilere önerisini "Ben ihtiyarladım. Gelecek Türk hükümetinde bulunamam. Fırsat bu fırsattır. Gelin elinizden kaçırmayın bu fırsatı. Kabul edin teklifimi, alın parayı ve soykırım iddiası peşine düşmeyin" sözleriyle ifade ediyor Nakkaşyan. Ancak toplantı öncesinde Ermeni komitesi kendi kırmızı çizgilerini önceden belirlemiştir.
Nakkaşyan pazarlık yapmama kararı aldıkları unsurları şöyle ifade ediyor: "Temsilcileri gönderirken sınırlarımızı çizmiştik. Kıtal yani soykırım meselesi parayla satılamaz, bunun alışverişi olamaz demiştik. Kıtala kurban gitmiş Ermenilerin evleri, toprakları alınmış, biz bunları satamayız, kanlarını parayla değişenleyiz." Türk tarafının teklifi bu sebeple kabul görmez. İki taraf arasında bir daha temas kurulmamak üzere ayrılınır. Çağlayangil - Ermeni temsilciler buluşması hakkında görüşüne başvurduğumuz Ermeni meselesi üzerine araştırmalarıyla tanınan, halen Clark Üniversitesi'nde öğretim üyeliği yapan Taner Akçam da söz konusu toplantıyı doğruluyor. Akçam, Nakkaşyan'ın anlattıklarına bir de ilavede bulunuyor: "Bu hikâyeleri bilmeyen Ermeni yok.
Toplantıya katılanlardan birisi bana, mektupta olmayan bir şeyi de ekledi: Çağlayangil, Ermeni örgütleri 'toprak isteriz' deyince, 'toprak verilmez, alınır' demiş ve toplantıyı terk etmiş." Bundan sonra bilinen ilk gizli görüşmeler 1993-94 yılında Türkeş - Der Bedrosyan arasında gerçekleşecek ve bu görüşme de 12 yıl aradan sonra ortaya çıkacaktır...

"BİR ŞEYİN DOĞRU OLMASI SÖYLENMESİ İÇİN YETERLİ SEBEP DEĞİLDİR"
Üç padişah, beş cumhurbaşkanı eskitmiş İhsan Sabri Çağlayangil, 15 yıl Emniyet mensupluğu, 15 yıl valilik, 10 yıl da dışişleri bakanlığı yapmış kurt bir devlet adamıydı. Demokrat Parti'nin önemli isimlerinden biri oldu. 27 Mayıs darbesiyle tutuklanarak Yassıada'ya gönderilenler arasında yer aldı ancak yargılanmadan serbest bırakıldı. 1980'de 12 Eylül darbesi yapıldığı sırada senato başkanı olarak cumhurbaşkanlığı vekilliğini de yürütüyordu. 1993'te vefat etti.
Uzun soluklu bürokrasi serüvenini "Kader Bizi Una Değil Üne İtti" başlıklı hatıralarında aktardı. Ermenilerle yapıldığı söylenen görüşme aktardığı anılar arasında yer almıyor. Ancak hatıralarında yer alan şu sözler onun yazdıklarıyla beraber pek çok devlet sırrını da beraberinde götürdüğünü düşündürüyor: "Ben salt doğrulardan yola çıkmam. Çıkamam. Bir şeyin doğru olması söylenmesi için yeterli sebep değildir.
Her doğru iyilik getirmez..."
Çağlayangil'in uzun soluklu bürokrasi serüvenini anlattığı hatıralarında bu görüşmeye dair tek satır yok.

[deryatulga]

Ermenileri bırakıp kendi tarih komitemizi kuralım
ABDÜLHAMİT BİLİCİ
20/12/2008


Soykırım tartışması, hep nisan ayının rutin gündemleri arasında yer alırdı. Bir grup aydının başlattığı "Özür diliyorum" kampanyası yüzünden, sezon bu kez erken açıldı. Ortalık toz duman.

Cumhurbaşkanı, Başbakan, aydınlar, diplomatlar, medya, parti liderleri hemen herkes tartışmanın içinde. Bu girişim, kimilerine göre demokrasinin delili; kimilerine göre ise ihanetin.

Konunun erken gündeme gelmesi, aslında fena olmadı. Çünkü bu yıl, Washington'da yeni bir tablo var. Nisan ayında, soykırımı tanıma sözü veren Obama, Beyaz Saray'da olacak. Kongre'nin iki kanadı da Demokratların kontrolünde. Bu tartışma, geçen yıl güç bela önlenen soykırım tasarısına karşı alınacak tedbirlerin şimdiden düşünülmesine vesile olabilir. Ama tartışmanın ortaya koyduğu daha önemli bir husus var. Malumunuz, Türkiye'nin soykırım tezine karşı en ileri teklifi, konunun ortak bir tarih komitesince ele alınmasıydı. 3 yıl önce, Başbakan Erdoğan, Ermeni lider Robert Koçaryan'a bir mektup göndererek, 1915'te yaşananları incelemek için ortak bir komisyon kurulmasını resmen teklif etmişti. Buna göre sorunun kaynağı, 1915'te yaşanan olaylar hakkında iki halkın farklı görüşlere sahip olmasıydı. Tarihçiler bir araya gelerek 1915'te gerçekte ne yaşandığını ortaya koyacaktı. Bu, sadece hükümetin veya AK Parti'nin önerisi olarak kalmadı. 13 Nisan 2005'te soykırım gündemiyle toplanan TBMM de oybirliğiyle yayınladığı deklarasyonla öneriye sahip çıktı.

Ancak muteber pek çok ismin de imzasını taşıyan "Özür diliyorum" kampanyası ve buna gösterilen tepkiler, 1915'e ilişkin sadece Türkler ve Ermeniler arasında değil, içimizde de ciddi yaklaşım farklarının olduğunu gösterdi. Kampanyaya destek verenler içinde de karşı çıkanlar arasında da saygın isimlerin olması, sorunu daha girift hale getiriyor. İsterseniz, 10 bini geçen imzacılar arasında dikkat çeken bazı isimlere bakalım: Ali Bayramoğlu, Nilüfer Göle, İhsan Dağı, Cengiz Çandar, Atilla Eralp, Enis Batur, Ömer Laçiner, Ömer Madra, Leyla İpekçi, Hüseyin Hatemi, Oral Çalışlar, Hasan Cemal... Bu isimleri, hain diye nitelemek güç. Diğer yanda "Bunlar aydınsa, ben aydın değilim." diyen muteber isim Hasan Celal Güzel var. Görüş ayrılığı, aydınlarla da sınırlı değil. Cumhurbaşkanı'nın bakışı ile Başbakan'ın tepkisi çok farklı. Bir yanda özür dilekçesine imza koyan emekli Büyükelçi Temel İskit; diğer yanda karşı bildiriyi imzalayan Şükrü Elekdağ, Korkmaz Haktanır gibi emekli büyükelçiler. İnsanların birbirini hain veya faşist diye suçlamaya başladığı bu bölünme, toplumun, doğrunun ne olduğu konusunda kafasını karıştıracağı gibi, Hrant Dink benzeri provokasyonlara zemin hazırlayacağı için de çok tehlikeli. Özür girişimini birçok açıdan eleştirebiliriz: Ermenilerin Doğu'da sergilediği vahşetin görmezden gelindiği; tarihte suçlu aranırken bugün Karabağ'da yaşanan trajediye değinilmediği; asırlarca bir arada yaşamış iki halkın karşı karşıya gelmesinde Batı'nın rolünün göz ardı edildiği; aynı dönemde milyonlarca Türk'ün de Kafkaslar'dan, Balkanlar'dan söküldüğü; bu adımın Ermenistan'la başlayan yumuşamayı zora sokabileceği; tartışmalı bir konuya kesinmiş gibi yaklaşıldığı, vb... Ama bu argümanların, içerideki bölünmenin önlenmesine; dışarıda ise aleyhimize gelişen kanaati değiştirmeye ne kadar yardımcı olacağı tartışmalı.

Bizce, her iki sorunu çözmek için atılacak en önemli adım, Meclis'in de onayladığı tarih komitesini bir an önce kurmak. Komiteye, Türkiye'den Halil İnalcık, Şükrü Hanioğlu, İlber Ortaylı gibi seçkin isimler katılır. Dünyadan da saygın tarihçiler davet edilir. Ermeni tarihçilere de katılma çağrısı yapılır. Ancak olumsuz cevap verseler dahi komite çalışmaya başlar ve objektif bir rapor üretir. Bu adım, hem uluslararası toplum nezdinde samimiyetimizi ve cesaretimizi ortaya koyar hem de içerideki kafa karışıklığını giderir. Gelinen noktada, eski argümanları tekrarlamanın faydası yok. Üzerimize gelen dalgaya karşı etkili olmak istiyorsak, proaktif olmalıyız.

[deryatulga]

Türk ve Ermeni tarihçiler nihayet masaya oturuyor
28 Aralık 2008
Meltem ÖZGENÇ / ANKARA


Türk Tarih Kurumu (TTK) Ermeni Masası Başkanı Prof. Dr. Kemal Çiçek, bazı Ermeni tarihçilerle 1915 olayları konusunda Ankara’da görüşmeler yaptıklarını açıkladı. Prof. Çiçek, "Mart ya da Nisan ayında ’Adana olayları’yla ilgili olarak da Ermeni tarihçilerle Türkiye’de ortak bir panel düzenleyeceğiz. Bu panele Ara Sarafian, Garabet Moumdjian ve Khatchig Mouradian gibi Ermeni tarihçiler de katılacak" dedi. Prof. Çiçek, şöyle konuştu:

"Bir ay kadar önce Ermeni tarihçi Ara Sarafian TTK’ye geldi. Ayrıca diasporaya bağlı başka Ermeni tarihçiler de kurumu ziyaret etti. Onlarla 1915 olaylarına nasıl bakılması gerektiğini konuştuk. Bu görüşmelerde bir prensip karar aldık. Asla ’soykırım’ sözcüğünü kullanmıyoruz.
Mart ya da Nisan ayında ’Adana olayları’yla ilgili olarak da Ermeni tarihçilerle Türkiye’de ortak bir panel düzenleyeceğiz. Bu panele Ara Sarafian, Garabet Moumdjian ve Khatchig Mouradian gibi Ermeni tarihçiler de katılacak."

Prof. Çiçek, Ermeni meselesiyle ilgili hem hükümetin hem de TTK’nın adımlar attığını kaydederek, "Bu adımların belli aşamaya geldiğine inanıyoruz. Kampanya, bu olumlu adımları ne yazık ki baltalıyor" dedi.

[kadirpasa]

Türk ve Ermeni tarihçiler nihayet masaya oturuyor
28 Aralık 2008
Meltem ÖZGENÇ / ANKARA


Türk Tarih Kurumu (TTK) Ermeni Masası Başkanı Prof. Dr. Kemal Çiçek, bazı Ermeni tarihçilerle 1915 olayları konusunda Ankara’da görüşmeler yaptıklarını açıkladı. Prof. Çiçek, "Mart ya da Nisan ayında ’Adana olayları’yla ilgili olarak da Ermeni tarihçilerle Türkiye’de ortak bir panel düzenleyeceğiz. Bu panele Ara Sarafian, Garabet Moumdjian ve Khatchig Mouradian gibi Ermeni tarihçiler de katılacak" dedi. Prof. Çiçek, şöyle konuştu:

"Bir ay kadar önce Ermeni tarihçi Ara Sarafian TTK’ye geldi. Ayrıca diasporaya bağlı başka Ermeni tarihçiler de kurumu ziyaret etti. Onlarla 1915 olaylarına nasıl bakılması gerektiğini konuştuk. Bu görüşmelerde bir prensip karar aldık. Asla ’soykırım’ sözcüğünü kullanmıyoruz.
Mart ya da Nisan ayında ’Adana olayları’yla ilgili olarak da Ermeni tarihçilerle Türkiye’de ortak bir panel düzenleyeceğiz. Bu panele Ara Sarafian, Garabet Moumdjian ve Khatchig Mouradian gibi Ermeni tarihçiler de katılacak."

Prof. Çiçek, Ermeni meselesiyle ilgili hem hükümetin hem de TTK’nın adımlar attığını kaydederek, "Bu adımların belli aşamaya geldiğine inanıyoruz. Kampanya, bu olumlu adımları ne yazık ki baltalıyor" dedi.

Vahim gelismeler.
ne kadar bu konuda derin bilgilere sahip olmasamda,bu sürecin bu kadar hizli ilerlemesini beklemezdim acikcasi.
Merak ediyorum,acaba türk-ermeni tarihcileri hangi sözcükte mutabakata varmislar,madem "soykirim" i kullanmayacaklar.
bahs edilen panelin ne zaman yapilacagida ilginc.
ermenilerin nisan ayinda o sözde soykirim ile ilgili anma günleri var yanilmiyorsam.
piskolojik acidan tarih gününü iyi belirlemisler.
yoksa tesadüfmü?

[deryatulga]

Vahim gelismeler.
ne kadar bu konuda derin bilgilere sahip olmasamda,bu sürecin bu kadar hizli ilerlemesini beklemezdim acikcasi.
Merak ediyorum,acaba türk-ermeni tarihcileri hangi sözcükte mutabakata varmislar,madem "soykirim" i kullanmayacaklar.
bahs edilen panelin ne zaman yapilacagida ilginc.
ermenilerin nisan ayinda o sözde soykirim ile ilgili anma günleri var yanilmiyorsam.
piskolojik acidan tarih gününü iyi belirlemisler.
yoksa tesadüfmü?

Ne tesaddüfü yahu, hepsi en ince teferruatina kadar planlanmis bir teslimiyet plani bu. Ve koskoca 70 milyonluk Türk halki icinde bunu aciga vuran, buna karsi direnen iki kisi ciktik. Her türlü alcakca hakarete, ölüm tehditlerine maruz
kaldik. Hoca Efendi takiminin yavsakliklari da cabasi oldu. Biz o iki kisi kavgamizdan dönmeyiz ama geri kalanlarin laf ebeligi yapmak disinda bir girisimi olacagina inandigimizdan degil.

Kemal Cicek'in tarihci diye yutturmaya calistigi Tasnak militanlari simdi bu konuda özellikle elde edilmis olan arsivlerde diledikleri gibi at oynatacaklar.
Her lafiniz makbulüm ama sürprize ugramis gibi davranmayin lütfen. Insan hic öz devletinin kendisine can düsmani gözüyle bakmasindan gurur duyar mi?
Iste ben su an o gururun hazzini yasiyorum!

[TruckTurkey]

Prof. Dr. Kemal Çiçek (1965 - .... ) (http://www.kimkimdir.gen.tr/kimkimdir.php?id=2440)

24 Mart 1965 tarihinde Kastamonu’da doğdu. Orta Öğrenimini Ankara Keçiören Lisesi’nde tamamladı. 1985 yılında Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Fakültesi Tarih Coğrafya Öğretmenliği Bölümünü bitirdikten sonra, aynı yıl DTCF’nde yüksek lisansa başladı. Şubat 1986’da Milli Eğitim Bakanlığı’nın Yurtdışı Yüksek Lisans Doktora Bursunu kazanarak İngiltere’ye gitti. 1989 yılında Birmingham Üniversitesi’nde Ottoman Studies Bölümünde “Tahrir Defterleri As a Source for History” adlı teziyle Yüksek Lisans, 1992 yılında da aynı Üniversitesiden “Zimmis (non-Muslims) of Cyprus in the Sharia Courts” adlı teziyle doktorasını aldı. 1993 yılında KTÜ. Fatih Eğitim Fakültesi, Tarih Bölümü’nde Arş. Gör. Doktor olarak göreve başladı. 1996 yılında Doçent oldu ve KTÜ. Fen-Edebiyat Fakültesine geçti. 2002 yılında Profesör oldu. 2002 Haziran ayından beri de Türk Tarih Kurumu-Ermeni Araştırmaları Masası’nda görev yapmaktadır.


Kemal ÇİÇEK büyük projelerin editörü olarak tanınmıştır. 1999 yılında Erdem Vakfı ve Yeni Türkiye Medya Hizmetleri tarafından gerçekleştirilen OSMANLI adlı 12 ciltlik dev eserin bilim editörü ve yazarı olmuştur. Aynı Proje kapsamında 2000 yılında THE GREAT OTTOMAN-TURKISH CIVILISATION adlı 4 ciltlik uluslararası bir eserin de editörüdür. Bu eser bugün çok sayıda ülkede Türkoloji bölümünde yardımcı ders kitabı olarak okutulmaktadır. 2001 yılında Pax Ottomana: Studies in Memoriam Prof. Dr. Nejat Göyünç, (Haarlem-Ankara, 2001) isimli bir başka uluslar arası eserin editörlüğünü yapmıştır. 2002 yılında yine Yeni Türkiye’de TÜRKLER adlı 21 ciltlik uluslararası nitelikte eserin üç editörü arasında yer almıştır. 2001-2003 yılları arasında Soros Vakfı tarafından desteklenen ve Budapeşte Central European University tarafından yürütülen “Comparative Empires: Habsburgs, Russian and Ottoman Empires” adlı projede görev almış ve bu proje için hazırladığı Ottoman Economy and Period of Peripheralization: 1700-1914” adlı makalesi Rusça olarak yayınlanmıştır.


2003 Yılı Haziran ayında TTK tarafından Amerika’da araştırmalar yapmak üzere görevlendirilen Prof. Çiçek, 2004 yılında Ermeniler: Sürgün ve Göç adlı eserin yazarları arasında yer almıştır. Ermeni Araştırmaları Masası’nda yaptığı çalışmalar sonucunda 2005 yılında Ermenilerin Zorunlu Göçü 1915-1917 adlı bir eseri yayınlamıştır


Öğretim Üyeliği esnasında KTÜ. Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölüm Başkanlığı, Kanuni Araştırma ve Uygulama Merkezi Müdürlüğü yapmıştır. 2002 yılında TÜBAV tarafından Araştırma Ödülü verilmiştir.


Ermeni Sorunu kapsamında pek çok ülkede seri konferanslar vermiş olan Prof. Çiçek’in 50 civarında uluslararası ve ulusal akademik dergide yayınlanmış makalesi vardır.

[TruckTurkey]

Prof. Dr. Kemal Çiçek (1965 - .... )

Sarafyan ile tanışıklıkları İngiltere'den dolayı olmalı.

[deryatulga]

Prof. Dr. Kemal Çiçek (1965 - .... )

Sarafyan ile tanışıklıkları İngiltere'den dolayı olmalı.

Hayir ilgisi yok. Kemal Cicek'in ahlaki tabiri caizse sonradan bozuldu. Iz sürmek istersen Hakan Yavuz ve Hilmar Kaiser ikilisinden yola cik. Üstelik Sarafyani bagrina ilk basan da Yusuf Halacoglu.

[deryatulga]

TÜRK TARİH KURUMU BASIN AÇIKLAMASI


28 Aralık 2008 tarihli Hürriyet Gazetesi’nde Türk Tarih Kurumu (TTK) Ermeni Masası Başkanı Prof. Kemal Çiçek ile yapılan bir görüşme “Türk ve Ermeni tarihçiler nihayet masaya oturuyor” başlığı altında verilmiştir. Bu başlığın, haberin içeriği ve yapılan röportajla kesinlikle uyuşmadığı, özellikle kamuoyunda sanki “Ortak Tarih Komisyonu toplanıyor” gibi bir yanlış algılamaya sebep olduğu üzüntüyle müşahede edilmiştir.

Ayrıca haberde, mülakatın yer yer kısaltılması sebebiyle, Prof. Kemal Çiçek’in Hürriyet muhabiri ile yaptığı görüşmesinin içeriğinin anlam yitirdiği görüldüğünden, aşağıdaki hususların kamuoyu ile paylaşılmasının gerekli olduğu değerlendirilmiştir.

TTK, Ermeni ve yabancı bilim insanlarıyla 3–4 senedir doğrudan irtibattadır. TTK Ermeni Masası’ndan tarihçilerle Ermenistan Bilimler Akademisi’nden tarihçiler arasında somut bir başlangıç olarak 2005 yılında Viyana Ermeni Türk Platformu (VAT) üzerinden belge değişimi yapılmış olup, bunu takiben 2007 Haziranı’nda dünyaca tanınmış Salzburg Seminer Tarihi Adalet ve Uzlaşı Enstitüsü, arabulucu olmayı denemiş ve TTK’dan üç bilim insanını davet etmiştir. 2008 yılı Mayıs ayında Oslo’da bazı Ermeni diaspora tarihçilerinin de yer aldığı, Türk-Ermeni ihtilafı üzerine çalışan önde gelen yerli ve yabancı katılımcılarla bir çalıştay yapılmış ve burada da TTK iki araştırmacı tarafından temsil edilmiştir. Sayın Çiçek, Hürriyet’e bu son toplantıda uygulanan prensiplerden söz etmiş, Ara Sarafian’ın 1915 olaylarına dair herhangi bir beyanına değinmemiştir. Söz konusu mülakatta ayrıca 2009 Mart ya da Nisan ayında Adana Olayları hakkında bir panel düşündüklerini ve haberde adı geçen Ermeni tarihçilerinin panele katılmayı kabul ettiklerini bildirmiştir.

TTK Ermeni Masası’nın son yıllardaki çalışmaları sayesinde uluslar arası camiada kabul görmesinin bir sonucu olarak algılanması gereken bu son gelişme, asıl anlam değerinden uzaklaştırılarak kamuoyuna sunulmuş olup, Ermeni asıllı meslektaşlar da yanlış bir anlamanın içerisine sürüklenmişlerdir. Buradan yola çıkılarak TTK Ermeni Masası, ilişikteki hususun özellikle göz önünde tutulması talep etmektedir:

TTK Ermeni Masası, ulusal ve uluslar arası camiada meslektaşları ve muadil kurumları ile bilimsel konularda ve bilimsel yöntemlerle pek çok görüşmede bulunmaktadır. Bilimsel çerçevede yürütülen bu tür buluşmalar, kesinlikle Sayın Başbakan’ın yaptığı “Ortak Tarih Komisyonu” kurulması çağrısı ile karıştırılmamalıdır. Ermeni meslektaşlarımız ile “yakınlaşmanın” bu aşamadaki sebep ve hedefi, 1915 olaylarının bilimsel sonucu üzerine değil sadece ve sadece bilimsel işbirliği yöntemi bağlamındadır. Bu gibi ortak çalışmalar, resmî olarak algılanıp kamuoyu yanıltılmamalıdır.
Hürriyet Gazetesi’nin konuya dair haberinde yanlış ve abartılı bir şekilde aktarılan 1909 Adana Olayları üzerine Ermeni ve yabancı tarihçi meslektaşlarla birlikte Mart ya da Nisan 2009’da yapılması planlanan bilimsel toplantı, yukarıda açıklanan ve kesinlikle TTK Ermeni Masası’nın bilimsel normlara uygun olarak kurduğu ilişkiler çerçevesinde değerlendirilmelidir. TTK Ermeni Masası’nın bu tür uluslar arası etkinlikleri, Devletimizin yaptığı “Ortak Tarihçiler Komisyonu” çağrısı ile bağ kurularak kamuoyuna takdim edilmemelidir.

Basınımıza ve Kamuoyuna saygıyla duyurulur.



Türk Tarih Kurumu Başkanlığı
30 Aralık 2008

[Der Schakal]

... und das Massaker an Armeniern im Osmanischen Reich während des Ersten Weltkriegs durch eine Expertenkommission untersucht werden.

http://de.reuters.com/article/worldNews/idDEBEE59B02I20091012

[Der Schakal]

Yerevan picks historians for commission

VERCİHAN ZİFLİOĞLU
ISTANBUL - Hürriyet Daily News

Yerevan has already picked the Armenian historians expected to participate in the controversial history commission, although the historic agreement aimed at normalizing relations between Turkey and Armenia has yet to be ratified by either parliament.

http://www.hurriyetdailynews.com/n.php?n=yerevan-picks-historians-for-commision-2009-10-19