Archiv verlassen und diese Seite im Standarddesign anzeigen : Kennt jemand von euch Mevlana
Bilgisayar
14.05.05, 19:52
Was haltet ihr von Mevlana?
Ich hab als Kind im Türkischunterricht immer gerne von ihm gelesen,
war ein Islam-Mystiker aus Konya,
auf sein Konto gehen z. B. die tanzenden Derwische, und viele Schriften.
Er war jemand der immer die Toleranz gepredigt hat, er war übrigens afghanischer Abstammung.
Ps: das ist mein erster Thread in diesem Forum
Bilge Khan
14.05.05, 23:31
Natürlich!
Ich habe gute Musik von ihm! Ich mag die Musik undseine Lehren!
Er war ein sehr toleranter Mensch!
ja sehr viel halte ich von hz.mevlana
Hi Leute,
habe zufällig das Buch "Die Lehren des Rumi" in meinem Bücherregal wieder gefunden. Gleich beim ersten Aufschlagen habe ich folgende Passage gelesen.
Jemand schenkte vier Männern eine Münze. Einer von ihnen, ein Perser, sagte. "Kaufen wir uns dafür ein paar onghud!" Der zweite Mann war ein Araber, und sagte: "Ich will `inab, keine onghud, du wertloser Wicht!" Der dritte war ein Türke, und er sagte: "Das ist mein Geld, und ich will keine 'inhab" Üzüm will ich haben!" Der vierte ein Grieche, schrie: "Haltet ihr alle den Mund! Ich will istafili!"
In ihrer Verblendung begannen die vier, sich zu streiten und zu prügeln - nur weil sie die verborgene Bedeutung von Name nicht wussten. Sie schlugen aufeinander ein, weil sie bar wirklichen Wissens und voller Unwissenheit waren.
Wäre ein vieler Sprachen kundiger echter geistiger Meister zugegen gewesen, so hätte er leicht zwischen ihnen Frieden stiften können. Er hätte nämlich gesagt: "Mit dieser einen Münze kann ich jedem von euch das Erwünschte beschaffen. Schenkt ihr mir euer Herz, aufrichtig und ohne Verstellung, wird diese Münze euch jeden Wunsch erfüllen. Eure eine Münze wird sich vervierfachen, vier Feinde werden in Eintracht vereint sein. Alles, was ihr sagt, bringt nur Streit und Trennung hervor. Was ich euch verkünde, schenkt Harmonie. Schweigt also still, damit ich zu euch sprechen kann."
Sehr interessant, dieser Abschnitt. Ich finde da ist sehr viel Wahres dran.
Rumi... muss auch auch mal wieder aus dem Bücherregal holen.
Das Besondere am Mesnevi ist ja, dass es nicht mit einer besmele sondern mit persisch "bishnev" ("höre/hör zu") beginnt.
Rumi... muss auch auch mal wieder aus dem Bücherregal holen.
Sehr interessantes Buch allerdings habe ich die deutsche Fassung. Ich denke die türksiche Fassung ist "besser",oder?
Das Besondere am Mesnevi ist ja, dass es nicht mit einer besmele sondern mit persisch "bishnev" ("höre/hör zu") beginnt.
Das wusste ich... Wieso ist das so?
Sehr interessantes Buch allerdings habe ich die deutsche Fassung. Ich denke die türksiche Fassung ist "besser",oder?
Das wusste ich... Wieso ist das so?
weil rumi ein afghane war und afghanen sprechen persisch (farsi dari).
seine werke waren alle persisch wurden aber später übersetzt in alle andere sprachen.
hier kannst du lesen seine geschichte:
http://doormann.tripod.com/rumi23.htm
hab was vergessen und zwar :
Djalal ad-Din Rumi wurde 1207 in Balkh (Afghanistan) als Muhammad Djalal ad-Din Walad geboren. Um 1219 flüchtete seine Familie vor den Mongolen und reiste neun Jahre durch die islamische Welt. 1228 siedelte sich die Familie schließlich in Konya in Anatolien an, wo sein Vater als religiöser Lehrer arbeitete. Zu dieser Zeit war Konya ein Schmelztiegel der unterschiedlichsten islamischen Kulturen. Viele Künstler, Wissenschaftler und Mystiker waren hierher geflohen, um den Mongolen zu entkommen.
weil rumi ein afghane war und afghanen sprechen persisch (farsi dari).
Das hat einen anderen Grund... aber du beweißt mal wieder, dass du ein fake bist...
Flagellum Dei
19.12.05, 21:58
weil rumi ein afghane war und afghanen sprechen persisch (farsi dari).
seine werke waren alle persisch wurden aber später übersetzt in alle andere sprachen.
hier kannst du lesen seine geschichte:
http://doormann.tripod.com/rumi23.htm
hab was vergessen und zwar :
Djalal ad-Din Rumi wurde 1207 in Balkh (Afghanistan) als Muhammad Djalal ad-Din Walad geboren. Um 1219 flüchtete seine Familie vor den Mongolen und reiste neun Jahre durch die islamische Welt. 1228 siedelte sich die Familie schließlich in Konya in Anatolien an, wo sein Vater als religiöser Lehrer arbeitete. Zu dieser Zeit war Konya ein Schmelztiegel der unterschiedlichsten islamischen Kulturen. Viele Künstler, Wissenschaftler und Mystiker waren hierher geflohen, um den Mongolen zu entkommen.
tja....wenn ich nicht schon wüsste, dass du Analphabet bist, würde ich dir ja raten, mal einen Blick in meine Signatur zu werfen :hallo;
tja....wenn ich nicht schon wüsste, dass du Analphabet bist, würde ich dir ja raten, mal einen Blick in meine Signatur zu werfen :hallo;
hallo fackelum
ich glaube das du ein analphabet bist, weil du so ein quatsch erzählst.
war albert einstein amerikaner nur weil er nach amerika geflohen ist vor dem deutschen? nein albert einstein war deutsch sprach deutsch war deutscher, genauso mevlane er war afghane und ist vor dem mongolen geflohen.
weist du seine werke waren alle auf persisch. aber du bist nicht in der schule gewesen .:gewalt:
@Orhangazi
Das Herabwürdigen der Nicknamen von Usern ist gemäß Forenregeln nicht erlaubt. Hiermit ermahne ich dich, solche Verunglimpfungen sein zu lassen.
Der nächste Schritt ist eine Verwarnung oder mgl. eine Sperrung.
@all
Bitte kein Off-topic
Thema: "Die Lehren des Rumi"
hallo fackelum
ich glaube das du ein analphabet bist, weil du so ein quatsch erzählst.
war albert einstein amerikaner nur weil er nach amerika geflohen ist vor dem deutschen? nein albert einstein war deutsch sprach deutsch war deutscher, genauso mevlane er war afghane und ist vor dem mongolen geflohen.
weist du seine werke waren alle auf persisch. aber du bist nicht in der schule gewesen .:gewalt:
Einstein war Jude... und rate mal, warum er Deutschland verlassen hat...
@Orhangazi
Das Herabwürdigen der Nicknamen von Usern ist gemäß Forenregeln nicht erlaubt. Hiermit ermahne ich dich, solche Verunglimpfungen sein zu lassen.
Der nächste Schritt ist eine Verwarnung oder mgl. eine Sperrung.
@all
Bitte kein Off-topic
Thema: "Die Lehren des Rumi"
warum diese ungerechtigkeit er hat zu erst mich als analphabet beschimpft, dann muß er auch verwarnt werden und als erster , er hat angefangen ich habe nur geantortet ' das bist du selber' haben hier einige mehr rechte wie andere oder was???
warum diese ungerechtigkeit er hat zu erst mich als analphabet beschimpft, dann muß er auch verwarnt werden und als erster , er hat angefangen ich habe nur geantortet ' das bist du selber' haben hier einige mehr rechte wie andere oder was???
@Orhangazi:
Du hast dich über seinen Namen lustig gemacht. Auf Analphabet hast du enstprechend reagiert, sodaß eine Ermahnung nicht mehr notwendig ist....
@Orhangazi:
Du hast dich über seinen Namen lustig gemacht. Auf Analphabet hast du enstprechend reagiert, sodaß eine Ermahnung nicht mehr notwendig ist....
ich weiß nicht wie er heißt, aber ok wenn ich was falsches gesagt habe wollte ich es nicht.
Flagellum Dei
19.12.05, 23:00
hallo fackelum
ich glaube das du ein analphabet bist, weil du so ein quatsch erzählst.
so? was habe ich denn für einen Quatsch erzählt? zitier mich mal; oder noch besser: Lies doch mal vor.......
war albert einstein amerikaner nur weil er nach amerika geflohen ist vor dem deutschen? nein albert einstein war deutsch sprach deutsch war deutscher, genauso mevlane er war afghane und ist vor dem mongolen geflohen.
weist du seine werke waren alle auf persisch. aber du bist nicht in der schule gewesen .:gewalt:
Ich wage doch sehr stark zu bezweifeln, dass du auch nur eine Zeile von Rumi je gelesen hast...... bist herzlich eingeladen, mir das Gegenteil zu beweisen.
flalgellum was war rumi denn deiner meinung nach wenn er kein iraner war ?
Telli Baba
20.12.05, 05:45
flalgellum was war rumi denn deiner meinung nach wenn er kein iraner war ?
Mevlana Celaleddin Rumi war, wie der Name es schon sagt. kein Iraner sondern ein Grieche.
Mevlana Celaleddin Rumi war, wie der Name es schon sagt. kein Iraner sondern ein Grieche.
Bende hep Türk oldugunu düsünüyordum. Allah Allah, sprach er wenigstens türkisch?
Mevlana Celaleddin Rumi war, wie der Name es schon sagt. kein Iraner sondern ein Grieche.
:brüll: willst du die iraner beleidigen
rumi sprach persisch.
das erstemal als ich mich plamiert als ich sagte rumi ist türke war bei einem lehrer er lachte mich aus und zeigte mir in büchern das rumi in heutigen afghanistan geboren war und alle seine verse persisch waren.
aber wenn ihr euch weiter plamieren wollt bitte.
wieso sollen mir an etwas festhalten was nicht stimmt.
die ganze welt sagt rumi ist afghane seine verse sind persisch.
nur die türkei sagt nein rumi ist türke weil er in der türkei gestorben ist:brüll:
also bitte macht euch nicht lächerlich, in diesem forum lesen auch viele deutsche und wir wollen uns doch nicht lächerlich machen.
es ist genauso wenn die ganze welt sagt die erde ist rund nur die türkei beharrt drauf nein die erde ist eine scheibe.
ich hab nochmal gegoogelt und in wiki steht es auch so, ihr braucht nur eingeben in google, 'rumi geboren' überall steht das selbe
hier z.b. ein link
http://de.wikipedia.org/wiki/Dschalal_ad-Din_Rumi
:brüll: willst du die iraner beleidigen
rumi sprach persisch.
das erstemal als ich mich plamiert als ich sagte rumi ist türke war bei einem lehrer er lachte mich aus und zeigte mir in büchern das rumi in heutigen afghanistan geboren war und alle seine verse persisch waren.
aber wenn ihr euch weiter plamieren wollt bitte.
wieso sollen mir an etwas festhalten was nicht stimmt.
die ganze welt sagt rumi ist afghane seine verse sind persisch.
nur die türkei sagt nein rumi ist türke weil er in der türkei gestorben ist:brüll:
also bitte macht euch nicht lächerlich, in diesem forum lesen auch viele deutsche und wir wollen uns doch nicht lächerlich machen.
es ist genauso wenn die ganze welt sagt die erde ist rund nur die türkei beharrt drauf nein die erde ist eine scheibe.
ich hab nochmal gegoogelt und in wiki steht es auch so, ihr braucht nur eingeben in google, 'rumi geboren' überall steht das selbe
hier z.b. ein link
http://de.wikipedia.org/wiki/Dschalal_ad-Din_Rumi
Wer seine Meinung schreibt kann sich nicht lächerlich machen.
Auch eine Wissenslücke macht einen noch nicht lächerlich.
Lächerlich macht sich nur jemand, der nicht weiss wie das Wort blamieren geschrieben wird. Vor allem dann, wenn er es so ausgiebig nutzt wie du.
Übrigens, man kann auch im Internet nachsehen wie dieses Wort geschrieben wird.
Mevlana Celaleddin Rumi war, wie der Name es schon sagt. kein Iraner sondern ein Grieche.
Nein,und was ist an seinem Namen Griechich ?Die Türken sagen Mevlana und sein Name auf Iranisch war Molana.
Er hat nur Persisch geschrieben und kam aus dem Teil Persians was heute Afghanistan ist.Er hat nur in Konya gelebt etc............Ich verstehe nicht wieso einige Türken denken er sei Türke gewesen
Lächerlich macht sich nur jemand, der nicht weiss wie das Wort blamieren geschrieben wird. Vor allem dann, wenn er es so ausgiebig nutzt wie du.
looooooooooooooooooooooooooooo ooooooooooooooooooooooool :brüll: :brüll:
sorry aber das war lustig :brüll:
ich hoffe es schauen keine deutschen lehrer oder so hier rein, die lachen sich bestimmt schon kaputt.
was unser ist unser, was nicht unser ist gehört anderen.
aber ich liebe rumi trotzdem und respektiere das er iraner war.
falscher nationalstolz zeigt nur dummheit, wie kann man behaupten das einer der nicht türkisch sprach und er und seine familie alle aus iran waren das er türke ist??
dummheit?
falscher nationalstolz?
bildung?
??
ich weiß es nicht
:brüll: willst du die iraner beleidigen
rumi sprach persisch.
das erstemal als ich mich plamiert als ich sagte rumi ist türke war bei einem lehrer er lachte mich aus und zeigte mir in büchern das rumi in heutigen afghanistan geboren war und alle seine verse persisch waren.
aber wenn ihr euch weiter plamieren wollt bitte.
wieso sollen mir an etwas festhalten was nicht stimmt.
die ganze welt sagt rumi ist afghane seine verse sind persisch.
nur die türkei sagt nein rumi ist türke weil er in der türkei gestorben ist:brüll:
also bitte macht euch nicht lächerlich, in diesem forum lesen auch viele deutsche und wir wollen uns doch nicht lächerlich machen.
es ist genauso wenn die ganze welt sagt die erde ist rund nur die türkei beharrt drauf nein die erde ist eine scheibe.
ich hab nochmal gegoogelt und in wiki steht es auch so, ihr braucht nur eingeben in google, 'rumi geboren' überall steht das selbe
hier z.b. ein link
http://de.wikipedia.org/wiki/Dschalal_ad-Din_Rumi
Ich glaube denn noch das er Türke war, die Welt kann behaupten was Sie will. Die Welt kennt Rumi nicht aber wir türken, ihr perser kennt Rumi auch nicht. Die Türken haben Rumi hervorgebracht.
Nein,und was ist an seinem Namen Griechich ?Die Türken sagen Mevlana und sein Name auf Iranisch war Molana.
Er hat nur Persisch geschrieben und kam aus dem Teil Persians was heute Afghanistan ist.Er hat nur in Konya gelebt etc............Ich verstehe nicht wieso einige Türken denken er sei Türke gewesen
Rumi war kein Grieche... das ist nur ein Insider-Witz.
Ja, er stammt aus Afghanistan und ja, er schrieb seine Werke auf persisch.
Und, was jetzt?
Ich dachte das Thema ist: "Die Lehren des Rumi" und nicht welche Nationalität hat er...
bitte beim Thema bleiben.
persianprince
20.12.05, 21:42
Das ist das Problem, was ich in meinem Thread dargestellt habe!
Er hat die Gedichte und Verse für uns alle geschrieben!
Und lest alle bitte mal seinen Vers durch und VERSTEHT ihn,
dann wird es diese unnötigen Anfeindungen und Diskussionen
nicht mehr geben! Molana hätte sich im Grabe umgedreht !
PS
Es heist im Persischen "Angur"
ottoman1299
16.12.06, 10:47
Mevlânâ Yılı'nda hamaset değil, proje istiyoruz
GÜLİZAR BAKİ
UNESCO, 2007’yi ‘Mevlânâ yılı’ ilan etti. Bu nedenle tüm dünyada Mevlânâ’nın doğumunun 800. yılı kutlamalarının son hazırlıkları yapılıyor. Hindistan’da Bollywood, Mevlânâ filmi çekiyor, Amerika’da Mevlânâ’nın hikâyelerinden oluşan tiyatro oyunu hazırlanıyor, Avusturya’da Mevlânâ için beste yapıldı. Mevlânâ yılında, bütün bu hazırlıklar yapılırken dünyanın gözü hâlâ Türkiye’de ve Türkiye’nin yapacaklarında. Peki, Türkiye önümüzdeki yıla hazır mı?
2007’de ‘Mevlana Yılı’ sözde kalmasın
Hz. Mevlânâ’nın “Ne olursan ol gel” çağrısına doğumunun 800. yılında dünyadan cevap geldi. UNESCO, 2007’yi Mevlânâ yılı ilan etti. Sema ve mevlevi müziğini de “somut olmayan başyapıtlar prestij listesi”ne aldı. Bu nedenle önümüzdeki yıl dünyanın kalbi Mevlânâ ile atacak, gözü Türkiye’de olacak. Mevlânâ yılı dolayısıyla Konya’ya 3 milyona yakın turistin gelmesi bekleniyor. Sadece Türkiye’de değil dünya Mevlânâ yılına hazırlanıyor. Amerika’dan Japonya’ya kadar dünyanın dört bir tarafında Mevlevi müziği dinletileri, sema gösterileri, sempozyumlar düzenleniyor. Mevlânâ belgeselleri ve sinema filmleri çekiliyor. Siyasilere göre 2007’de Mevlânâ hakkıyla anılacak, birçok proje hayata geçirilecek. Ancak Mevlânâ’ya gönül vermiş akademisyenlerle sivil toplum önderleri bu konuda temkinli. Bu yılın hamasi söylemlerden ibaret olmamasını isteyen akademisyen ve dernekler, Türkiye’den kalıcı projeler bekliyor.
“UNESCO da bu işi üstümüze yıktı”
Önce siyasilerin 2007’de Mevlânâ ile ilgili söylemlerine göz atalım. Verilen sözlere bakılırsa Mevlânâ hakkıyla anılacak. Kültür ve Turizm Bakanlığı dünya çapında iki ana program yapacak. Konya Büyükşehir Belediyesi ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi bir dizi çalışma yapıyor. Kültür Bakanlığı Araştırma ve Eğitim Genel Müdürü Celil Güngör, hazırlıkların son aşamaya geldiğini; ancak her şeyin devletten beklenmemesini gerektiğini söylüyor. Güngör, Mevlânâ yılı için planı olan sivil toplum kuruluşlarına bakanlığın destek olacağını belirtiyor. Güngör, binlerce dernek ve vakıf olduğunu, bunların da üzerlerine düşeni yapması gerektiğini vurgularken, Kültür Bakanlığı’nın danışma kurulunda yer alan Prof. Dr. Mahmut Erol Kılıç ise Mevlânâ yılı diye her önüne gelenin bir şeyler yapmaması gerektiği düşüncesinde. Mevlânâ’nın felsefesine yakışır programların yapılması gerektiğine değinen Kılıç, “Mevlânâ yılı diye Mevlânâ kebabı, tatlısı, tablosu, defilesi yapmak olmaz. Yapılacaklar belli, kültür ağırlıklı olmalı.” diyor. Toplum ve devlet olarak Mevlânâ’nın felsefesine ne kadar haiz olduğumuzu soran Kılıç çok ilginç açıklamalar yapıyor: “Ne kadar samimiyiz Mevlânâ ile olan ilişkilerimizde? Yoksa her şey politik zorlama mı? Bir yetkili ‘UNESCO da bu Mevlânâ işini üstümüze yıktı’ derse ancak bu kadar olur. Mevlânâ’nın suistimal edileceği endişesini taşıyan Kılıç, herkesin her şeyi yapmamasından yana. Örnek olarak da İngilizce çıkan bir kitabı gösteriyor: Rumi Marketing. Mevlânâ’dan rant sağlamak isteyenler olduğuna dikkat çeken Kılıç, “Hazretin saflığı, temizliği bir kenara bırakılıyor. O nihayetinde tasavvuf kişiliğidir, başka tarafa çekmek bir hatadır.” diyor. Kılıç, Kültür Bakanlığı ve Dışişleri Bakanlığı dışında devlet kurumlarında Mevlânâ yılı ile ilgili çalışma olmamasından yakınıyor. Milli Eğitim Bakanlığı’nın neden Mevlânâ üzerine şiir ya da öykü yarışması yapmadığını soruyor.
Hz. Mevlânâ Celaleddin-i Rumi’nin 22. kuşak torunu ve Uluslararası Mevlânâ Vakfı Başkan Yardımcısı Esin Çelebi de devletin, sivil toplum kuruluşlarının ve özel teşebbüsün birbirinden bağımsız hareket etmesinden endişe duyuyor. Çelebi, yapılacakların daha düzgün ve doğru gerçekleştirilmesi için her şeyin bir şemsiye altında tertip edilmesinin daha doğru olacağını düşünüyor. Hindistan ve İran’da film çalışması olduğunu söyleyen Çelebi, Amerikalı bir Türk’ün Hz. Mevlânâ ile ilgili tiyatro yazdığını, Avusturya’da Mevlânâ ile ilgili beste yapıldığını ve yine dünyada birçok yerde sema töreni yapılacağını aktarıyor.
Mevlânâ yılında yapılacaklar:
* İstanbul’da başlayacak ve Konya’da devam edecek olan uluslararası Mevlânâ sempozyumu 8 ve 12 Mayıs 2007 tarihleri arasında gerçekleştirilecek. İlk iki günü İstanbul’da yapılacak sempozyuma 400’e yakın kişi davet edildi. Türkiye ve dünyadan İslam düşüncesi ve felsefesi konusunda uzman önemli isimlere, Mevlânâ üzerine çalışmalar yapan akademisyenlere, kanaat önderlerine, sivil toplum kuruluşu temsilcilerine, medya mensupları, yazarlar, sanat ve kültür dünyasından önemli isimlere sempozyum için davet mektupları gönderildi.
* Sempozyumla eşzamanlı yine İstanbul’da Mevlânâ sergisi açılacak, sergi iki ay ziyaret edilebilecek. Daha sonra Konya’ya ve gerekirse yurtdışına gönderilecek. Bu sergide Mevlânâ ve Mevlevilikle ilgili müzelerdeki koleksiyonlarda bulunan bütün parçalar bir araya getirilecek.
* Yine sempozyumla eşzamanlı İstanbul’da gösteriler ve müzik performansları olacak.
* 2007 yılı boyunca, Meksika’dan Cakarta’ya dünya üzerinde önemli 18 şehirde Mevlânâ ile ilgili toplantılar yapılacak. Kültür ve Turizm Bakanlığı ile Dışişleri Bakanlığı’nın beraber yürüttüğü bu programlara, o şehirlerin entelektüelleri ve elitleri, medya mensupları davet edilecek. Programda Mevlânâ’nın felsefesi üzerine yapılacak konuşmaların yanı sıra Mevlevi töreni ve Mevlevi müziği icra edilecek. Bazı şehirlerde bakanlığın büyük grupları gösteri yapacak. Amerika’da New York’tan Şikago’ya, Avrupa’da Frankfurt’tan Saraybosna’ya ve Asya’da Duşanbe’den Cakarta’ya dünyanın önemli 18 şehri Mevlânâ’yı konuşacak.
* Yine Kültür Bakanlığı 2007 yılında yayınevlerinin Mevlânâ ile ilgili çıkaracağı nitelikli kitapların bir kısmını satın alacak. Ve yapacağı programlarda dağıtacak.
* 6 Eylül 2007’de Paris’te UNESCO’nun merkezinde İran, Afganistan ve Türkiye birlikte Mevlânâ ile ilgili bir program tertipleyecek.
* TRT, Mevlânâ’yla ilgili belgesel hazırlıyor.
* İstanbul Kültür Sanat Vakfı, Mevlânâ ile ilgili bir müzikal hazırlığı yapıyor.
* Hindistan’da Bollywood’u büyük bir prodüksiyonla Mevlânâ filmi çekiyor. 3 yıl süren hazırlıklar aşamasında ekip sık sık Türkiye’ye gelip Mevlânâ Celaleddin Rumi’nin torunlarıyla fikir teatisinde bulundu.
* İran, Cumhurbaşkanı Ahmedinecad’ın emriyle Mevlânâ yılı için programlar düzenliyor.
* Dünyaca ünlü İran sineması da boş durmuyor. Mevlânâ ile ilgili film çalışmaları yaptıkları biliniyor.
* Konya Büyükşehir Belediyesi 73 dakikalık Mevlânâ çizgi filmi yaptırdı.
* Konya’da yıl boyunca çok sayıda konferans ve paneller yapılacak.
* 2007 yılında Konya’da her hafta sema programları yapılacak. Her hafta etnik müzik dinletileri olacak.
* Konya Büyükşehir Belediyesi beste yarışması yapacak.
* Daha önce 8 dile çevrilen Mesnevi, 20 dile daha çevrildi.
* Dünya şehirlerinde Mevlânâ ve Konya’nın tanıtımı programları yapılacak.
Şimdiden Amerika’da 5 program yapılmış. * Podyumlarda Mevlânâ rüzgârı esecek. Birçok modacı Mevlânâ yılı için kreasyon hazırlığında.
sa millet
bunu ilk senden duyudum sagolasin
hic haberim yoktu
:))))
bir konyali olarak coooook sevindim
:))))
sa
733. Todestag von Mevlana Celaleddin Rumi (http://www.hallodoku.de/travelbook/tuerkei/?p=325)
Der 17. Dezember ist der Todestag des weit über die Grenzen der Türkei hinaus bekannten islamischen Mystikers Mevlana Celaleddin Rumi aus dem 13. Jahrhundert, der in der zentralanatolischen Stadt Konya lebte und lehrte und dort auch in einem Mausoleum seine letzte Ruhe fand, zu der jährlich hunderttausende Pilger und Besucher strömen.
Zentrales Thema von Mevlanas Lehre ist die Liebe, die er als hauptsächliche Kraft des Universums betrachtete. Da durch die Liebe Gottes das Universum überhaupt existiere, müsse der Mensch lernen Gott zu lieben und somit würde er auch alles lieben lernen, was von Gott erschaffen wurde, also seine Mitmenschen, die Natur und alle Dinge. Die Gedanken Mevlanas sind als wunderschöne poetische Verse in persischer Sprache erhalten und sind für viele Menschen, nicht nur muslimischen Glaubens auch heute noch von besonderer Bedeutung.
“Für die Liebenden Gottes ist Gott allein die Quelle von Leid und Freude. Er ist der Lohn ihrer Arbeit und wirklicher Reichtum.” (aus dem Mesnevi von Mevlana Celaleddin Rumi)
In diesem Jahr jährte sich Mevlanas Todestag zum 733. mal und wurde durch zwei Festivalwochen in Konya begleitet, in der neben Konzerten und Ausstellungen auch jeden Abend Aufführungen des mystischen Wirbeltanzes “Sema” zu sehen war. Mehr als 70000 Besucher aus vielen verschiedenen Ländern kamen in diesem Jahr zu den Aufführungen. Am Nachmittag des 17. Dezember 2006 drängten hunderte Menschen in das Mausoleum Mevlanas, um gemeinsam Bittgebete (Dua) zu sprechen.
http://www.hallodoku.de/travelbook/tuerkei/?p=325
Meiner Meinung nach ist diese Seite äusserst empfehlenswert, auch, wenn man einmalig fünf Euro bezahlen muss, damit alle Artikel freigeschaltet werden.
28 Nisan'da Offenbach'ta aynı gösteriler tekrarlanacak.
Offenbach Stadthalle
28.04.2007
Saat ; 19:00
İNSANLIĞI AYDINLATTIhttp://www.hurriyet.de/_newsimages/3240675.jpg
Amsterdam’ın ’t IJ" adlı salonundaki törene Hollanda hükümetini temsilen katılan Adalet Bakanı Hirsch Ballin "Mevlana her gittiği yere kültürel zenginliğini de beraberinde götürmüştür. Mevlana çeşitlilik içinde birliği simgeleyen önemli bir isimdir" dedi. Mevlana’nın bütün insanlığı aydınlattığını belirten Konya Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Akyürek, "Mevlana’nın ’gel’ çağrısı her yerde yankılanıyor. Dünyanın dört bir yanından insan geliyor. Mevlana bütün insanlığı aydınlatmaya devam ediyor. Günümüzde Mevlana’yı tanımaya daha fazla ihtiyacımız var. İnsanlığı ulaşmak istediği hedeflere taşıma konusunda 2007 önemli bir yıl olacaktır" diye konuştu. Tasavvuf müziği konserinin ardından Konya Büyükşehir Belediyesi’nin Sema Grubu gösteri sundu.
Hollanda’nın başkenti Amsterdam’da da düzenlenen Mevlana Gecesi’ne Adalet Bakanı Hirsch Ballin, Konya Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Akyürek, Demokratlar66 Partisi (D66) milletvekili Fatma Koşer Kaya’nın aralarında bulunduğu 800’ü aşkın davetli katıldı. Tasavvuf müziği konserinin ardından Konya Büyükşehir Belediyesi’nin Sema Grubu tarafından sunulan gösteri davetlileri adeta büyüledi.http://www.hurriyet.de/_newsimages/3240674.jpg
Etkinliğin sonunda UETD-Hollanda Başkanı Veyis Güngör (solda), Adalet Bakanı Hirsch Ballin’e (sağda) Mesnevi’nin İngilizce çevirisi ile Mevlana’nın halı üzerine dokunmuş portresini hediye etti.
Genk’te ışık saçtı
KONYA Büyükşehir Mevlana Grubu Otobüsü, Belçika’nın Genk kentinde "Hoşgörü, sevgi, barış ve kardeşlik" ışıkları saçtı. Genk Belediyesi, Flaman Kültür Bakanlığı, Belçika Türk Demokratlar Birliği ile Konya Büyükşehir Belediyesi’nin ortaklaşa gerçekleştirdiği gösteri, Genk Kültür Merkezi’nde yapıldı. Büyükelçi Fuat Tanlay'ın da hazır bulunduğu gecede birlik, dostluk, sevgi, barış ve hoşgörü mesajları verildi. Genk Belediye Başkanı Jef Gabriels, Mevlana'nın düşüncelerini Genk kentinde ağırlamaktan mutlu olduğunu belirterek, "Bu atmosferi yaşamak gerekir. Konya ve Mevlana hakkında Belediye Başkan Yardımcısı Ali Çağlar’dan bilgi almıştım. Bugün ayrıca bilgilendim. Sizleri burada görmek ve ağırlamak ne güzel" diyerek, Konya ile Genk arasındaki dostluğun geliştirilmesini istedi. Tasavvuf müzik sunumu ile başlayan gecede, semazenler, Mevlevi geleneklerinden örnekler sunarak, sema gösterisi yapıldı. Gecede ayrıca, ney üflendi, kanun ve ud nağmeleri arasında dualar okundu, Mevlana’nın felsefesi anlatılarak, Konya ve Türkiye tanıtıldı.
ottoman1299
07.05.07, 11:55
Doğan HIZLAN
dhizlan@hurriyet.com.tr (dhizlan@hurriyet.com.tr)
Mevláná’yı doğru öğrenebilmek
UNESCO’nun katıldığı Mevláná Celáleddin Rûmî’nin 800. Doğum Yıldönümü Kutlamaları kapsamında Kültür ve Turizm Bakanlığı Araştırma ve Eğitim Genel Müdürlüğü’nün sorumluluğunda düzenlenen uluslararası sempozyum 8-12 Mayıs tarihleri arasında İstanbul ve Konya’da gerçekleştirilecek.
Yarın sabah saat 10.00’da AKM’de yapılacak açılış töreninin ardından toplantılar başlayacak.
Sempozyuma 100 yabancı ve 63 yerli araştırmacı/akademisyen katılacak.
Sempozyum The Marmara Hotel’de konuşmalarla sürecek.
9 Mayıs Çarşamba, 21.00’de AKM’de Ayangil Türk Musikisi Orkestra ve Korosu konseri var.
Ayangil Türk Musikisi Orkestra ve Korosu’nun repertuvarı, sempozyumu bütünleyen bir anlayış içinde yapılmış. Yerli ve yabancı sempozyum katılımcıları, bana göre bu konseri beğeneceklerdir.
* * *
KÜLTÜR ve Turizm Bakanlığı, sempozyum konuşmalarını bir kitapta toplayacak.
Mevláná yılında böyle sempozyumlar düzenlenmesini destekliyorum. Kalıcı kitaplar bu yıldan kazancımız olur.
Turistik sema gösterileri ile bu yılı heba etmeyelim.
CD halindeki Mevláná Bibliyografyası, araştırmacılar için yararlanılacak önemli bir kaynak.
Bibliyografyada, 5096 kitap, 3133 makale, 1151 yazma ve nadir eser olmak üzere toplam 9380 bibliyografik künye bulunuyor.
Sempozyumu dinleyecekler, Mevláná üzerine çok şey öğreneceklerdir.
Ancak biz, onun kendi eserlerinin okunmasını salık vereceğiz.
Elbette bu eserlerin başında Veled İzbudak’ın çevirdiği, Abdülbaki Gölpınarlı’nın gözden geçirdiği Mesnevi gelir.
Yazımı; Abdülbáki Gölpınarlı’nın önsözüyle yayımlanan A.Kadir’in bugünün diliyle Mevláná kitabından bir bölümle bitireceğim:
Yeniliğe Doğru
Her gün bir yerden göçmek ne iyi.
Her gün bir yere konmak ne güzel.
Bulanmadan, donmadan akmak ne hoş.
Dünle beraber gitti, cancağzım,
ne kadar söz varsa düne ait.
Şimdi yeni şeyler söylemek lázım.
http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/6471060.asp?yazarid=4&gid=61
ottoman1299
15.05.07, 11:54
Batı, Mevlânâ’yı İslam’la anmaktan korkuyor
Tasavvuf üzerine yaptığı çalışmalarla tanınan Prof. William Chittick’e göre Batı, Mevlânâ’nın adını İslam’la anmaktan korkuyor. Onlar için Mevlânâ, şiddet eksenli yaşayan Müslüman ülkelerden ‘tesadüfen’ çıkan bir şair.
Türkiye’ye yabancı biri değil Prof. William Chittick. İlk defa 1970’te geldiği İstanbul’da aylarca Süleymaniye Kütüphanesi’nde kalarak araştırmalar yapmış. Tasavvufla da yaklaşık aynı dönemde tanışan Prof. Chittick için bu sebeple İstanbul’un anlamı büyük. Tasavvufla özellikle Mevlânâ ve İbn Arabi ilgilenenlerin karşılarına ilk çıkan isimlerden biri aynı zamanda kendisi. New York Stony Brook Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Öğretim Üyesi Chittick, geçtiğimiz hafta Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın düzenlediği ‘Uluslararası Mevlânâ Sempozyumu’ için Türkiye’ye gelen uzman akademisyenler arasındaydı. Prof. Chittick ile Batı’daki İslam fobisi ile Mevlânâ sevgisi arasındaki ilişkiyi konuştuk.
-UNESCO’nun Mevlânâ’nın 800. doğum yıldönümünü ‘Mevlânâ yılı’ ilan etmesiyle, ilgili programların sayısında ciddi bir artış yaşandı. Peki, Mevlânâ’nın popülerleşmesi, beraberinde sorunlar da getiriyor mu?
Amerika’da ve dünyadaki Mevlânâ etkinliklerinin çok ciddi olduğunu düşünmüyorum. Genelde bir konuşma yapılır, ardından biraz Pers ya da Türk müziği dinletilir, semazenler döner. İzleyenlerin çoğu için televizyon seyretmekten farksızdır tavırları. Ardından hangi etkinliğe gideceğiz diye düşünürler. Fakat bu vesilelerle bazıları Mevlânâ ve İslam felsefesini anlamaya giden bir yolda bulur kendini. Eğlence gibi algılansa da bir geceliğine dahi olsa Mevlânâ ile insanların tanışmasını olumlu buluyorum.
İRAN DEVRİMİ, BATI’NIN İSLAM ALGISINA DARBE VURDU
-Bu etkinlikler sebebiyle Mevlânâ, anlaşılmaktan öte yeni bir imaja büründürülmüyor mu sizce?
Birçokları için Mevlânâ, Ortadoğulu bir şairden ibaret. Aynı durum Türkiye için de geçerli. Türk kültüründe de Mevlânâ’nın İslam’la ilişkisi tam manasıyla ortaya koyulmuyor. Tüm dünyada insanlar Mevlânâ’yı kendi anlamak istedikleri gibi gösteriyorlar. Özellikle Batı’da insanlar Mevlânâ’nın İslam’la ilişkisinin olduğunu söylemeye utanır hale geldi. Çünkü İslam, her zaman terörle anılıyor. Bir nevi İslam’la terör birbirini tamamlayan tanımlar onlar için. Müslüman olduğunu dahi söylemeye utanan çok kişi var. Hâlbuki Mevlânâ, Müslüman kimliğinden ötürü Mevlânâ olmuştur. Ancak Batı dünyası Mevlânâ’yı İslam dini ile bir arada düşünmek istemiyor korkularından ötürü.
[...]
http://www.aksiyon.com.tr/detay.php?id=27406
Milyonlarca Müslüman Mevlana'yi benimsemis ama ne yazik ki bir avuc kendini bilmezlerin terörü benimsedigi icin Islam baris ile degil, terör ile aniliyor.
Steppenwolf
16.05.07, 14:32
Was haltet ihr von Mevlana?
Ich hab als Kind im Türkischunterricht immer gerne von ihm gelesen,
war ein Islam-Mystiker aus Konya,
auf sein Konto gehen z. B. die tanzenden Derwische, und viele Schriften.
Er war jemand der immer die Toleranz gepredigt hat, er war übrigens afghanischer Abstammung.
Ps: das ist mein erster Thread in diesem Forum
Er ist persischen Ursprungs; als Afghane würde ich ihn nicht bezeichnen, eher als Iraner...
Aber im Grunde genommen ist es egal! Mevlana/Moulana/Rumi hätte nicht seine Nationalität nach außen gekehrt - ja, es gab Zeiten, da war das zweitrangig - sondern vielmehr seinen Glauben und seine Toleranz...
deryatulga
16.05.07, 14:35
Er ist persischen Ursprungs; als Afghane würde ich ihn nicht bezeichnen, eher als Iraner...
Aber im Grunde genommen ist es egal! Mevlana/Moulana/Rumi hätte nicht seine Nationalität nach außen gekehrt - ja, es gab Zeiten, da war das zweitrangig - sondern vielmehr seinen Glauben und seine Toleranz...
'aslen türkest eğerçi hindu guyem'' (her ne kadar farsça söylüyorsamda aslım TÜRKTÜR)
MarilynKezban
17.05.07, 09:23
Mevlana'ya ait " Fihi-Mafih" öykülerini uzun zaman önce okumus ve cok etkilenmistim, özgün cevirisindeki bu öyküler Mesnevi'den önce yazilmis oldugu icin hikaye tarzinda anlatiliyor.Eger elinde olan varsa sadece okumak amacli verirse cok sevinirim.
Natürlich!
Ich habe gute Musik von ihm! Ich mag die Musik undseine Lehren!
Er war ein sehr toleranter Mensch!
zur Info!
von Mevlana selbst gibt es keine Musik, nur Texte die von diversen Künstlern vertont wurden. Rumi bevorzugte das Blasinstrument Ney sehr stark, weil es seiner Meinung der menschlichen Stimme am nächsten stand.
Seine Lehre beruht im grunde genommen darauf jeden Tag ein stück besser zu werden (als Mensch). Da dies ein immerwährender Prozess im Leben eines Menschen ist, der allein durch Freude,Leid,Trauer.....etc. den Menschen vor immer neuen Situationen stellt, ist dadurch auch klar das oftmals nur der Weg das Ziel sein kann.
Wer Rumis Lehre auch nur im Ansatz verstanden hat, für den kann es meiner Meinung nach auch nicht "die Religion" geben sondern nur "den Glauben" als universelle Einheit, die wiederum geprägt ist von Toleranz, Nächstenliebe, Humanismus und ganz wichtig Demut.
In diesem Sinne, mögen recht viele seiner Philosophie folgen.
Der Schakal
30.07.07, 18:35
Mevlana
http://video.google.com/videoplay?docid=-4868335932445748511&q=Engin+Noyan&total=33&start=0&num=10&so=0&type=search&plindex=5
deryatulga
10.09.07, 01:49
At bi gazel Muhlis aabü!..http://medya.zaman.com.tr/zamantryeni/pics/yazarlar-detay/aturanalkan.jpg A. TURAN ALKAN
10/09/2007
Fotoğrafı gösterebilme imkânım yok; anlatmak zorundayım: Dev alışveriş merkezlerinin orta yerindeki büyük boşluklardan birine (altı buz pisti imiş) dikdörtgen şeklinde beyaz bir platform kurulmuş. Üstünde Mevlevi tennûresi giymiş altı kişi raks etmekte.
Mutrıb heyeti kenarda kemâl-i ciddiyetle "âyin" icrâ etmekteler; beyaz tennûreli dervişlerin arasında iki koyu renk cübbeli görevli ise âyini idare ediyor. Platformun kenarında çay, kahve, gazoz içilen, dondurma yenen dükkânlar var. Pek kalabalık bir saate denkgelmemiş "âyin", besbelli. Müşterilerden çoğu masasında kendi halinde olup bitene ilgisiz görünürken bazıları, orta yerdeki faaliyeti gözucuyla seyretmekte. Boşluğa açılan balkon küpeştelerinde de tek-tük seyirci var.
Ticâri hayatın kalbgâhında dinî âyin! Dinin metâlaşması, ticârete âlet edilmesi, soyutluğundan utanırmış gibi gözle görülür kılığa sokulup cismânîleşmesi; istisnâsız her dinin geleneğinde az-çok "hafî" tarzda icrâ edilen "âyin"in folklorizasyonu. Her dinin kalbinde bulunması lâzım gelen "ihlâs" kavramının, bedava dağıtılan ticârî broşürler gibi tüketime arzedilmesi. Mevlevî "folklor" ekiplerinin kültür tanıtımı bahânesiyle festivallerde, panayırlarda, sinema ve tiyatro salonlarında, hatta arabesk şarkı kliplerinde kullanılmasına alıştık, kimse tepki göstermiyor. Demek ki o tarafımız kösele gibi nasır bağlamış. Sözünü ettiğim fotoğrafın haberinde bildirildiğine göre İstanbul'daki Galleria alışveriş merkezindeki bu "tennûreli show", Ramazan müddetince sekiz kere tekrar edilecekmiş."İftardan yarım saat önce başlayacak tasavvuf müziği konserinde kudüm, ney, kanun, ud ve yaylı tanburdan oluşan 'orkestra' ile 4 vokal (?) mânevi tınıların duyulmasını sağlayacakmış. İftar saatinde 'canlı' ezan okunmasını müteakip 6 semâzen, 1 semâzenbaşı ve bir 'dede efendi'den oluşan Galata Mevlevileri, buz pistinin üstünde 45 dakikalık sema gösterisi sunacakmış.
...
Aklıma bir fıkra geldi, anlatayım: Köyün birinde ikindi ile akşam arası cemaatten birkaç kişi câminin duvarına sırtlarını vermiş ezanı beklemekteler fakat ezana şöyle böyle onbeş dakika filan var. Cemaatten biri, "yahu hocam be" demiş, "bir gazel atsan da dinlesek". Teklifin münasebetsizliği, sesinin güzelliği ile mâruf genç hocanın canını sıkmış, "ne münasebet, olur mu?" diye itiraza yeltenince teklif sahibi üstelemiş, "At bir gazel be hocam, parasıyla değil mi?"
Böyle sulu imâlara mahal verdiğiniz anda temsil mehâbetiniz yerlerde sürünür; cızzz!..
...
Mevlevilik bir dinî tarikattir; semâ gösterisi bir dinî âyindir. Semazenler de birer derviştir. Semâ ile "zikr"ederler ve "zikr" esnâsında mâsivâdan uzaklaşıp ukbâya yakınlaşmaya gayret ederler ve âyinin neticesinde (yolluk, yevmiye, ücret, diş kirâsı, cemîle şu, bu...) kimseden para almazlar; ticârete âlet olmazlar; parayı bastıranın dâvetine yeldir yepelek koşarak cemî cümlemizi hicabdan ağlamaklı hâle getirmezler. İşin tuhafı, bu tiyatro imtiyazı sadece Mevlevi dervişlerine tanınmış gibidir; farzımuhâl aynı mekânda Kadiri dervişleri âyine kalkışsalar, Hürriyet gazetesine bir aylık ekmek çıkar, Cumhuriyet gazetesi bir sene kara manşet çeker. Dilim pek varmıyor ama Mevlevilik, bir nevi devlet tarikatı şekline konulmuş gibidir; erkân-ı devlet, (küçük harflerle) mevlevi folklor ekiplerini yedeğine alıp Avrupa'lara gider, Türkiye'yi tanıtma faaliyetleri yaparlar; fakat bu esnada ricâl-i devletten birinin vecd ile ayakkabısını fora edüben iskemlede bağdaş kurmaması lâzımdır; rezîl oluruz. Kültür bakanı küplere biner, soruşturmalar açar! Bir ciddiyet, bir ciddiyet!.. ... Yapmayınız yahu; iki turist, birkaç ecnebî takdir ediyor diye "zikr"i bu kadar hafife almayınız, Müstağnî durunuz, celîl olunuz; rızkınızı veren yine verir. Biraz celâdet gösteriniz. Ramazan'da horoz şekeri satan küçük esnafla aranıza biraz mesâfe koyunuz; onlar mâsum; peki siz "muhlis" misiniz?
deryatulga
12.09.07, 04:57
Konya Kültür Müdürü ve ayna!..
Avni Özgürel
12/09/2007 (23 kişi okudu) Konya Kültür ve Turizm Müdürü'nün Paris'te sergilediği görüntü bizim basının hoşuna gitmedi.. Fincancı katırlarını ürkütebileceği endişesiyle Merkez Bankası Başkanı'nın türbanlı eşiyle birlikte göründüğü fotoğraf üzerine gidemeyip onu yansıtmakla yetinmenin acısı Konyalı gariban bürokrattan çıkarıldı. Türkiye'nin tanıtımı, itibarı, sakillik, beyaz çorap, AKP'nin bürokrat tercihindeki kriterler, imam-hatip liseleri vs.
Adamcağızın garibanlığı o boyutta ki, yarım yamalak Türkçesiyle nasıl özür dileyeceğini bilmez hale geldi... ' Rezil ettim sizi, affedin..' diye... Ve bin bir mazeret; ayakkabım yeniydi, sıktıydı, çorabım beyaz değil bejdi ve ilah...
Basının durumuna gelince;
İki ihtimal var.. Bunların ilki, medyaya Türkiye'yi Nişantaşı sanan, nasıl bir ülkede, nasıl bir toplumda yaşadığından habersiz, kendi kültür kodlarına uymayan şeylere rastladığında irkilen diz boyu şapşallığın hâkim olmasıdır...
Bu mümkün mü? Evet, pekâlâ mümkün... Hayli örneği var zaten... Mümkün olmanın ötesinde iki ihtimalden masum ve zararsız olanıdır bu bence.. Küvez ya da sosyoekonomik kültürel plantasyon diyebileceğimiz koşullarda yaşamaktan kaynaklanan, doğal ortamdan rahatsızlık, yadırgayış halidir nihayetinde... Hoşa gitmez elbette; bu zihniyetin yayılmasından, hele hele hâkimiyetinden hoşnut olunmaz ama eninde sonunda anlaşılabilir bir şeydir...
Diğer ihtimal ise şu: Halkın durumunu bilen, bundan dolayı utanan, kendisine yakıştıramayan ama ahaliyi 'ayıplı' halden kurtarmanın pek mümkün olmadığının farkına varıp, 'sakil kalabalığın' hiç değilse fazla göz önünde olmamasını isteyen bir zihniyet hâkim olmuş olabilir medyaya. Ve doğal olarak bu zihniyet halktan örneklerin temsil mevkii sayılabilecek konuma gelmelerinden rahatsız olur...
Oysa hepimiz biliyoruz ki Türkiye bu!.. Halkın çoğunluğunun bağdaş kurup oturduğu, beyaz çorap giymeyi temizlik işareti sayan, kadınların ekserisinin şu ya da bu şekilde örtülü olduğu, evlere ayakkabıyla girilmeyen ülke burası... Bir bürokratın evinin sokak kapısının önünde ayakkabıların dizili olduğunun fotoğrafını yayımlamak birilerinde 'Görün bakın, ne hallere düştük' deme duygusu uyandırsa ve yayın o maksatla yapılmış olsa da halk aynı resme 'Demek adam bizden, iyi biri' diye bakar...
Bunları önümüzde duran fotoğraftan hoşnut olduğum için yazdığım 'Ne var yani bunda' dediğim sanılmasın.. Ama basının, şayet rahatsızlık duymak gerekiyorsa, Türkiye'de giyim kuşam, yeme içme, oturma kalkmadan daha önemli rahatsızlık konularının var olduğunu görmesi gerektiğine inanıyorum.
Bir kültür faaliyetinde, bir bürokratın koltuğa ayaklarını altına alarak oturması elbette hoş değil; ama bundan önce rahatsızlık duyulması gereken, Türkiye'nin 'yolsuzluğun en fazla olduğu ülkeler listesinde ilk beşte' yer almaya devam etmesi olmalı... Önceki gün basında yer alan haberdi: İzmir'de 14 yaşında bir kız barda laf attığı 18 yaşında iki çocuk annesi bir başka kız tarafından bıçaklandı..
Esas duyarlılık gösterilecek tablo bu bence... Bir hakimin kadın pazarlamaktan yargılanıyor olmasından, bir başka yüksek yargıç hakkında akçalı bir konuda mahkemeye baskı yapmak iddiasının belgelenmiş olmasından, sözde sevdiği kadının yatakta çektiği görüntülerini internet ortamında dağıtmak suçundan geçen sene sekiz yıla mahkûm olan nasıl olup da serbest kaldığı anlaşılamayan bir kişinin gece eğlencesinde içkiyi fazla kaçırıp sarhoş halde araba kullanırken birine çarptıktan sonra yeniden salıverilmesinden rahatsız olmak gerek...
Bezüglich Mevlana Jahr , werden zur Zeit eine Reise in angebot : in www.columbus-reisen.at (http://www.columbus-reisen.at)
deryatulga
21.09.07, 10:39
21 Eylül 2007 http://www.hurriyet.com.tr/images/siyah_ok.jpg Yalçın DOĞAN
http://www.hurriyet.com.tr/_yazarlar/images/91b.jpg Rumi Forum ile Ebru TV
WASHINGTON SON on yılda Amerika’da en çok okunan kitap hangisi? Tahmin etmeniz mümkün değil.
Mevlana’nın ünlü yapıtı Mesnevi. Tam satış rakamını öğrenmek mümkün olmuyor, ama toplam satış miktarı olarak, en çok satan kitap Mesnevi.
Nedeni var. Son yılların en büyük sosyal akımlarından biri, dinlerarası diyalog, barış ve bir dönem dünyayı sarsan, uygarlıkların çatışması tezine karşı çıkan kültürlerin uzlaşması.
İşte, buna dayalı olarak, Amerika’da yaşayan Fethullahçılar bir düşünce platformu oluşturuyor. 1999’da kurulan forum, son birkaç yıldır daha faal.
Forum, adını Amerika’da en çok satan kitabın yazarından alıyor, Rumi Forum. Mevlana Celaleddin Rumi’yi anımsatmak üzere.
KONGREDE İFTAR
Geçen akşam Rumi Forum Amerikan Kongre binasında, Amerikalı Kongre üyelerine iftar veriyor.
Amerikalıların oruçla ilgisi yok, ne orucu? Ama, farklı dinler bir araya geliyor, işte size, dinlerarası diyalog örneği. İftarda Hıristiyanlar da var, Museviler de.
Hatta, İstanbul’daki Ermeni Patriği Mutafyan da davetliler arasında.İftarın onur konuşmacısı İslam Kalkınma Örgütü Genel Sekreteri Prof. Dr. Ekmeleddin İhsanoğlu. İslam felsefesi ve dinlerarası diyalog üzerinde duruyor. Mutafyan davete teşekkür etmekle yetiniyor. İftara katılan yedi-sekiz Amerikan senatörü, felsefi konuşmaları ilgiyle izliyor.
Rumi Forum, Müslümanların kandillerini, bayramlarını kutlamanın yanı sıra, diğer dinlerin özel günlerini kutlayan mesajlar yayınlıyor.
Fethullah Hoca Amerika’da boş durmuyor.
U YERİNE LALE
O kadar boş durmuyor ki, birkaç ay önce Amerika’da yeni bir TV kanalı kuruluyor. Ebru TV. Ebrunun u’su, lale biçiminde.
Dün Ebru TV’nin haberlerini izliyorum, programlarına bakıyorum. Ekranda bir Amerikalı spiker, herhangi bir haber kanalından farksız, Amerika ve dünya gündemiyle ilgili İngilizce haberler okuyor. Özel durum yok.
Özel durum, programlarda. Gün boyu programları arasında iki program başlığı ve içeriği dikkat çekici. Biri, Beşinci Boyut, diğeri Yansımalar, ikisi de İngilizce. Dinsel, daha çok İslam ağırlıklı programlar.
Ebru TV’nin Türkiye bağlantıları, Samanyolu TV, Mehtap TV ve Today Zaman Gazetesi.
Tamam değil mi? Ebru TV Fethullahçıların, Türkiye bağlantıları yine aynı gruba bağlı.
Fethullah Hoca Amerika’da boş durmuyor.
Orhan Pamuk en prestijli programda
ÇOK uzun süredir TV’de canlı yayında sohbet denildiğinde akla gelen yapımcı, CNN International’de Larry King.
Onun tahtını PBS kanalında şimdi Charlie Rose sarsıyor. Son zamanlarda, Amerika her akşam Rose’u izlemek üzere, ekran başına geçiyor.
İki akşam önce Rose’un konuğu Orhan Pamuk. İlgiyle izlediğim programda Orhan Pamuk edebiyat anlayışından Türkiye’deki siyasal ortama kadar, çeşitli soruları yanıtlıyor. İşte, bazı satır başları:
- Edebiyat kendimizi anlamak için, büyük hazine, romanı onun için yazıyorum.
- En çok etkisinde kaldığım yazarlar Proust, Thomas Mann, Dostoyevski ve Tolstoy.
- Üzerimde politik baskı hissettiğim için, iki yıldır yurtdışında yaşıyorum.
- Atatürk laik bir Cumhuriyet kurmuş, bunu yerleştirmek için orduya dayanmış. Ben, Atatürk Cumhuriyeti’nin ürünüyüm. Atatürk, çağdaş uygarlık hedefi diyerek, Batı’yı örnek almış.
- Türkiye’de iktidar mücadelesi var. Seçilmiş AKP iktidarı, ordu ve bürokrasi arasında. Seçimi AKP kazandığına göre, ordu buna saygı göstermeli.
- AKP radikal dinci bir gelenekten geliyor, ama AB’ye yönelerek, çağdaş uygarlığı yakalamak istiyor. Liberal ekonomi uygulayarak, radikal İslam’dan ayrılıyor.
Son anda değişmezse, Amerika’da 5 Ekim’de önemli bir buluşma var. Orhan Pamuk ile Salman Rüşdi bir internet sitesinde, baş başa canlı sohbete katılacak.
Orhan Pamuk hak ettiği ilgi ve saygıyı Amerika’da daha çok görüyor.
Televizyon kanallarının Mevlana ayıbı...
01 Ekim 2007 Pazartesi
Mevlana'nın 800. doğum yıldönümü için Konya'da anma gecesi düzenlendi. "Ne olursan ol gel" çağrısına uyan onbinler oradaydı... Muhteşem bir anma gecesiydi... Kenan Işık Mevlana canlandırmasıyla, Ahmet Özhan yüreğindeki aşk ateşi ile geceye damgasını vurdu... Orkestra Mevlana için özel olarak bestelenen senfoniyi çalarken, Konya semaları eşsiz bir havai fişek gösterisine sahne oldu. Bütün bunlar TRT-İnt sayesinde ekran başındaki 70 milyon ile dünyanın dört bir yanına ulaştı... Diğer kanallar ise bu eşsiz geceye pek rağbet etmediler; FOX dışında... Ne Kanal D, ne ATV ne de Show'da Mevlana bir dakika bile yer bulmadı. Bu da büyük kanallarımızın en büyük ayıbıydı bana göre... Düşünün ki UNESCO bu yılı "Mevlana Yılı" ilan etmiş Düşünün ki Türkiye'nin dört bir yanındaki Mevlevihanelerle ülke genelinde bir anma düzenlenmiş... Düşünün ki TRT bu anma törenlerini canlı yayınla bütün kanallara sunmuş... Düşünün ki Murdoch'un kanalı Fox bile bunu canlı yayınlamış... Ama bizim ulusal kanallarımız anlı şanlı programlarını 5 dakikalığına bile kesip, bu muhteşem geceye bağlanmamış... Bu ayıp da onlara yeterGerçi niye bağlansınlar... Mevlana reyting getirmez ki... Oysa Bülent Ersoy'un canlı yayında bir kadın yarışmacının göğsünü mıncıklaması reytingi zirveye vurdurur... Reklam arasında rastladığım Popstar Alaturka'daki bu sahneye... Türkiye'nin divası (kim yaptıysa onu diva) yarışmacılardan Özlem'in dekolte giyip giyemeyeceğini kontrol ediyorOysa kızcağız daha elemelerde açıklamış"Benim aile hayatıma ters, dekolte giymem" diyeAma Armağan Çağlayan'a da dekolte giyilmemesi ters... O yüzden belden aşağı vurup tahrik ediyor"Göğüsleri çirkin o yüzden dekolte giyiniyor" diyeOlaya Bülent Hanım el koyuyor... "Ayol dur ben bir bakayım" deyip, kızı canlı yayında rezil ediyor. Yanına çağırıyor, önce şöyle eliyle bir yokluyor, ardından öne doğru eğdirip, elbisenin içine göğüslerine bakıyor... Sonra da bilirkişi olarak kararını açıklıyor"Göğüsleri gayet iyi, dekolte giyebilirBu sahneyi gördükten sonra"İyi ki Mevlana'yı anma törenlerini canlı vermeye kalkmamışlar" dedim... Bir genç kızın göğüslerinde reyting arayan bir kanalın Mevlana gecesini yayınlaması daha büyük ayıp olurdu... http://www.internethaber.com/author_article_detail.php?id=6 109
Der Schakal
02.10.07, 16:20
Der tanzende Derwisch
Er predigte Leidenschaft, Wein und Gesang: Der islamische Mystiker, Dichter und Philosoph Maulana Rumi wurde 1207 geboren. Sein Werk wird heute gefeiert, seine Sinnenfreude nicht.
http://www.tagesspiegel.de/magazin/wissen/geschichte/Geschichte-Rumi-Islam-Mystik;art15504,2389724
War Mevlana Perser oder Türkmene ?
deryatulga
23.10.07, 15:42
War Mevlana Perser oder Türkmene ?
"Aslem Türk-est egerci hinduguyem" (Her ne kadar Farsça söylüyorsam da, aslım Türk’tür.) ...
"Aslem Türk-est egerci hinduguyem" (Her ne kadar Farsça söylüyorsam da, aslım Türk’tür.) ...
Quelle ?
deryatulga
23.10.07, 16:01
Quelle ?
Mevlana'nin kendi sözleridir bunlar ve o kadar taninmislardir ki, kimse de kalkip sayfa numarasi falan sormaz. Bugün yasamis olsaydi Afganli bir Özbek derdik kendisine!
hier ein video-bericht über mevlana bzw. konya
http://youtube.com/watch?v=u9zJcw34ugM
Flagellum Dei
25.10.07, 23:30
Quelle ?
bîgâne megîrîd mä-râ z_în kûyam
där kû-yi $omâ khâne-i khod mîCûyam
dü$man nîyäm er Cand ki dü$manrûyam
asläm TURK ast egärCi hindu gûyam
M.C. Rumi, rubailer (külliyat-i $ems'den)
beni yabanci saymayin, bu ildenim ben
sizin köyünüzde kendi evimi ararim
dü$man yüzlüysem de, dü$man degilim
aslim TÜRK'tür , Hint'ce (Farsca) konu$sam da
eine Zeit lang war ich selbst ja nicht sicher, ob Rumi Türke oder Perser war (wenn mir auch von Anfang an klar war , dass gerade ihm selbst kaum etwas egaler sein konnte als diese Frage:
"millät-i i$q äz häme dînhâ cüdâ_st
â$ikân-ra millät u mäzhäb khudâ_st"
a$k milleti bütün dinler'den uzaktir,
a$Iklara millet de, mezhep de Tanri'dir)
Da er hauptsächlich auf Persisch dichtete, schien es mir logisch , dass er selbst auch Iraner gewesen sein dürfte; was hier allerdings nicht ins Bild passte, war die Tatsache , dass er auch auf Türkisch dichtete; und darin ist er eine absolute Ausnahme : es gibt zwar etliche Nicht-Iraner , die auf Persisch dichteten, allen voran Türken , aber auch Inder u.a., aber andersrum wäre er meines Wissens zumindest unter den als gross zu wertenden Dichtern die einzige und alleinige Ausnahme gewesen. Mir ist unter den wirklich nennenswerten Dichtern bisher noch kein persischer Muttersprachler begegnet , der auf Türkisch gedichtet hätte ( und selbst unter der Kategorie "ferner liefen" ist mir , eher zufällig ein einziger begegnet, aus dem 19. (!) Jahrhundert: ein gebürtiger Shirazer , der in Opposition zum KaCaren-Schah stand und als Dissident nach Istanbul floh, wo er sich niederliess und sich hauptsächlich als Kaufmann betätigte , aber auch tatsächlich einen Divan herausgab , der auch Osmanisch-Türkische Gedichte enthielt; Name ist mir im Moment enfallen, aber er ist aufgeführt im "kemâl ü$-$üarâ'" bzw. ab der 2. Auflage "son devir Türk $airleri" von Ibnülemin Mahmut Kemal Inal ). Ein Beispiel seiner türkischen Poeme:
Usun varsa ey âkil
Zinhar mala aldanmaGil
$ol nesneni kim sen koyub
gidesinin ol bunda kala
sen zahmetini göresin
dünya malini düresin
anlar kalirlar kharc edüb
anmayalar seni bile
seni unudur dostlarin
oglun , kizin , arvatlarin
ol malini üle$eler
hesap edib kildan kila
bir demliye agla$alar
andan barib bayra$alar
seni Cukhura gömü$üb
tez döneler güle güle
kilmayalar sene vefa
bunlar bay ola, sen geda
seni iCün vermeyeler
bir pâre etmek(=ekmek) yokhsula
bugün sevinirsin menim
var diye akCam, altinim
anmazmisin ol günü kim
muhtac olasin bir pula
ol mal dedigin mâr ola
hakk'in gözünde târ ola
hergiz meded bulmayasin
Cevre bakhib saga sola
Ausserdem hat er auch, absolut typisch für viele Türkisch-stämmige Dichter, aber NiRgEnDs zu finden bei irgendeinem Dichter iranischer Herkunft , Türkisch-Persische Mischgedichte , sogenannte Mülemme'ât verfasst.
Was allerdings bei mir persönlich zu einer endgültigen Urteilsfindung geführt und die Zweifel ausgeräumt hat , war ein einziges Wort innerhalb eines persischen Gedichtes, das letzte Wort aus folgendem Vers:
Turk tuî ze hinduvân Cehre-i Turk käm taläb
z_ân ki nädâd hind-râ Cihre-i Türk Tängri
sen Türksün, Hindlilerden Türk Cehresi (yani güzel yüz) bekleme
ne de olsa Tanri Hintli'ye Türk Cehresi vermez
man bedenke nur , mit welcher Ablehnung dem ur-türkischen Wort für Gott "Tanri" bis heute selbst von türkisch-stämmigen Menschen (die ob ihrer religiösen Überzeugung ihre Herkunft ad acta legen (man denke nur an die Diskussion um den türkischen Gebetsruf)) begegnet wird, ganz zu schweigen allen anderen muslimischen Völkern , um klar zu ersehen , dass dieses Wort gerade im 12. Jahrhundert ausschliesslich von jemandem benutzt worden ein konnte , der Türkisch nicht nur erlernterweise gut beherrschte , sondern vor allem Türkisch dachte, fühlte, träumte und erlebte!
al_sancagim
27.10.07, 00:45
Bizde (Strasbourg) geçen hafta Mevlânâ'nin dogumunun 800. yili için ve UNESCO tarafindan bu yil Mevlânâ "anma" yili olmasi nedeniyle, Mevlana etkinligi düzenlendi. Ilk önce Mevlânâ Celaleddin-i Rumi'yle ilgili bir konferans düzenlendi. Burada hayati, felsefesi ve hele bugünlerde bu felsefenin önemi vurgulandi.
Konferans baya ilginçti, bir 2 üniversite hocasi & arastirmaci vardi ve Tunus'lu bir hoca, ancak bir o kadar da "felsefii" bir konferansdi. Simdi bu etkinlikden önce Mevlânâ dediginizde aklima gelen ilk seyler bunlardan ibaretti : Mevlânâ'nin hosgörü anlayisi, "Ya göründügün gibi ol, ya da oldugun gibi görün", dervisler, Konya vs vs...
Ancak Mevlânâ felsefesi aslinda çok kolay anlasilir ama yinede çok derin bir felsefe:özellikle Maneviyatin, Ölümün, Imanin, kendini Yetistirmenin, Dinlemenin, Sayginin önemini çok vurgulayan ve bütün bunlarin Insanla özdelestirme ülküsünü yada hedefini tasiyan bir inanç yada bir felsefi inanç yada felsefe gibi, algiladim bütün bunlari.
Birde profesörler bir husus üstün dikkati çektiler: bütün bu felsefe Islam dininden ayri algilanmaz, yani dikkat çekmek istedikleri husus Mevlânâ'nin bütün felsefesi Hz. Muhammed s.a.v ve Islam'la özdelesiyor ve özünden gelen degerlerden olusuyor olmasi.
Neticede bir çok sey ögrenebildim ve konferanstan sonra düzenlenen Mevlevi gösterisine ilk kez tanik oldum ve ney gibi çalgilarin esliginde semazenlerin ibadeti insani baska yerlere "götüroyordu" geçekten.
Buraya kisa videolari koyuyorum (izlemek isteyenlere):
http://www.ahmetsafakyalnizkurt.com/blog_fotolar/1910178_.jpg 2007 UNESCO MEVLANA YILI
UNESCO 2007'yılını Mevlana yılı olarak ilan etti.Sanatçımız Ahmet Şafak bu konuda şunları söyledi: Mevlana Hazretleri Türk-İslam-Çağdaş bileşkesinin zirvelerinden biridir.Tasavvuf anlayışı ile dünyaları kuşatan bu ulu şahsiyet Allahın şerefli mahluk olarak yarattığı insanın kıymetinin altını çizmiştir.Mesnevi'si ile adeta Kur'an'ın insan-toplum düzleminde tefsirini yapmış,gönüllere kainatın denklemini anlatmaya çalışmıştır.Batının müdrik aydınları 18.yüzyıldan sonra keşfetmeye çalıştıkları hümanizm akımının bütün kaynaklarını 11.yüzyılda yaşayan Mevlana'da bulduklarında açık bir teslimiyet içine girmişlerdir.İnsanlık felsefesi Mevlana'da açıkça görülür.Ne olursan ol yine gel diyen mutasavvıf sözlerinin sonunu şöyle getirmiştir.Ne olursan ol yine gel ama edepli gel.Edep,adap yani ölçülü davranış evrensel bir toplum kuralıdır. Mevlana'nın insanla,tabiatla,aşkla kurduğu bütün ilişkilerin yolu Allaha uzanmaktadır.Mevlana iç dünyamızın keşfedicisidir.Ne ararsak içimizde,iç dünyamızda aramamız gerektiğini söylemektedir: Bir can var canında o canı ara beden dağındaki gizli mücevheri ara ey yürüyüp giden dost bütün gücünle ara Ama dışarda değil aradığını kendi içinde ara.. Ona selam olsun.
2007-09-18 22:13:15
http://www.ahmetsafakyalnizkurt.com/default.php?page=2
Ayni zamanda Sanatci Ahmet Safak konuyla baglantili bir de klip cekmistir... Klip de "Mevleviligi" konu alan Ahmet Safak, "Kadin Semazen" e rol vererek, önemli bir adim atmis, ve "Kadin Semazenlerden haberdar dahi olmayan bircok insanimizi bu sekilde bilgilendirmistir....:
http://www.youtube.com/watch?v=nbFFRPi-A9Q
http://www.nationalgeographic.com.tr/ngm/0404/images/konu1_b.jpg
deryatulga
12.12.07, 15:28
Mustafa Dolu</B>
http://www.aksam.com.tr/yazarfoto/mustafa_dolu.jpgMevlana çağırdı ben de ziyaret ettim
mustafa.dolu@aksam.com.tr (mustafa.dolu@aksam.com.tr)
Dün Konya tespitlerimi ve sorunlarımı dile getirdim. Belediye Başkanı Tahir Akyürek umarım kısa sürede bu eksiklikleri giderecektir. Ayrıca Başkan, Mevlana’yı dünyaya tanıtmak için, çok çaba sarfetmiş. Şimdi semeresini Konyalı ve esnaflar alıyor olmalı.
Konya’ya bir dava nedeniyle gittim ama, bu arada Hz. Mevlana’nın hepimizin bildiği çağrısı var. Ne diyor, “Gel, gel, yine gel. Ne olursan ol, ister kafir ol, ister ateşe tap, ister puta, ister yüz kere tövbe etmiş ol, ister yüz kere bozmuş ol tövbeni. Umutsuzluk kapısı değil bu kapı, nasılsan öyle gel” diyor. Bu çağrı duyulur da Mevlana’ya uğramamak olur mu?
Uğrayıp ziyaret ettim. Fatihamızı okuyup hediye ettim. İnşallah, onun, geçmişlerimizin ve tüm insanların ruhları haberdar olmuştur.
Sonra da, “Ey Hz. Mevlana çağırdın geldim. Fatihamı armağan ettim. Umarım bu senin çağrını bütün dünya duyar ve senin gibi düşünür. Dünyada insanlar birbirini horlamaktan vazgeçtikleri, birbirlerini öldürmek yerine sevip saymaya başladıkları, birbirleri için yardımlaştıklarını gördüğümüzde seni anladıklarını bileceğim. Işığınız bol olsun. Hadi eyvallah” diyerek oradan ayrıldım.
Mevlana’nın yedi öğüdü
Cömertlikte ve yardım etmede akarsu gibi ol
Şefkat ve merhamette güneş gibi ol
Başkalarının kusurunu örtmede gece gibi ol
Hiddet ve asabiyette ölü gibi ol
Tevazu ve alçak gönüllülükte toprak gibi ol
Hoşgörürlülükte deniz gibi ol
Ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol.
Mevlana ve görüşleri
Bütün dünyaya örnek olması, herkesin duyması ve uyması gereken bu çağrıyı ve arkasından da öğütlerini veren ve milyonlara benimsetip UNESCO tarafından adına yıl ilan edilen Mevlâna, 30 Eylül 1207 yılında bugün Afganistan sınırları içerisinde yer alan Horasan yöresinde, Belh şehrinde doğmuştur. Mevlâna’nın babası Belh şehrinin ileri gelenlerinden olup sağlığında “Bilginlerin Sultanı” unvanını almış olan Hüseyin Hatibî oğlu Bahaeddin Veled’dir. Annesi ise Belh Emiri Rükneddin’in kızı Mümine Hatun’dur.
1222 yılında Karaman’a ge
len Sultânü’l-Ulemâ ve ailesi burada 7 yıl kaldı. Mevlâna 1225 yılında Şerefeddin Lala’nın kızı Gevher Hatun ile Karaman’da evlendi. Bu evlilikten Mevlâna’nın Sultan Veled ve Alâeddin Çelebi adında iki oğlu oldu. Yıllar sonra Gevher Hatunu kaybeden Mevlâna bir çocuklu dul olan Kerra Hatun ile ikinci evliliğini yaptı. Mevlâna’nın bu evlilikten de Muzaffereddin ve Emir Alim Çelebi adlı iki oğlu ve Melike Hatun adlı bir kızı dünyaya geldi.
Yaşamını “Hamdım, piştim, yandım” sözleri ile özetleyen Mevlâna 17 Aralık 1273 Pazar günü Hakk’ın rahmetine kavuştu. Mevlâna’nın cenaze namazını vasiyeti üzerine Sadrettin Konevi kıldıracaktı. Ancak Sadreddin Konevi çok sevdiği Mevlâna’yı kaybetmeye dayanamayıp cenazede bayıldı. Bunun üzerine Mevlâna’nın cenaze namazını Kadı Siraceddin kıldırdı.
“Bu canım var oldukça ben Kur’ana tutsağım
Muhammed Mustafa’nın yolundaki toprağım
Benden başkaca bir söz nakledenler olursa
Hem onu söyleyenden hem o sözden uzağım” diyen Mevlâna ölüm gününü yeniden doğuş günü olarak kabul ediyordu. O öldüğü zaman sevdiğine, yani Allah’ına kavuşacaktı. Onun için Mevlâna ölüm gününe düğün günü veya gelin gecesi manasına gelen “Şeb-i Arûs” diyordu ve dostlarına ölümünün ardından ah-ah, vah-vah edip ağlamayın diyerek vasiyet ettiği için her yıl ölüm yıldönümünde tüm dünyaca izlenen bu tören düzenlenir.
12.12.2007
deryatulga
12.12.07, 15:34
Mevlana’nın yedi öğüdü
Cömertlikte ve yardım etmede akarsu gibi ol
Allah bana, ben de sana!
Şefkat ve merhamette güneş gibi ol
Sevdiklerime öyle, sevmediklerime de böyle!
Başkalarının kusurunu örtmede gece gibi ol
Ikindi günesinden beterimdir Vallahi!
Hiddet ve asabiyette ölü gibi ol
Zombieler de ölü sayilir!
Tevazu ve alçak gönüllülükte toprak gibi ol
Günü gelir onu da deneriz!
Hoşgörürlülükte deniz gibi ol
Adimiz Derya, baska ne isterler ki?
Ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol.
Evvel Allah! Grrrrrrrrrrrrr!
Mevlanayimi? Tanirim keratayi ;-) - benim hemsom o benim... denk geldimi, yolum düsdümü ugrarim hanesine:clap:
Turk tuî ze hinduvân Cehre-i Turk käm taläb
z_ân ki nädâd hind-râ Cihre-i Türk Tängri
sen Türksün, Hindlilerden Türk Cehresi (yani güzel yüz) bekleme
ne de olsa Tanri Hintli'ye Türk Cehresi vermez
Hallo,
Dieses Zitat ist zwar sehr lustig geschrieben, jedoch fehlt mir die Quellangabe. Daher bitte ich hier "genau" mitzuteilen, woraus Du zitierst. REst habe ich nicht durchgelesen, weil er mir etwas nach den üblichen "Komplexen" den Iranern gegenüber roch. Ich möchte noch aus meiner Website das Folgende über Molana und seine Beziehung zum Thema Türkentum zitieren (www.peymanian.eu):
Die Türken behaupten heutzutage, dass einer der größten persischsprachigen Iraner von der Nationalität, Blut und von der Kultur her türkisch sei! Was Molana tatsächlich über die Türken denkt und dass er sich von denen nicht verstanden fühlt sagt er unter anderem bei:
Man koja, sher koja, leekan be man dor meedamad
An yeki torki ke ayad gooyadam: Hey kim misan?
Woher bin ich, woher ist das Gedicht,* mir werden Perlen eingehaucht
Der Türke, der vorbei kommt, sagt mir: Hey kim misan?
* gemeint. Was fragst du nach mir und nach der Quelle meines Gedichtes bzw. Wissens. Es ist eine Philosophie, die davon ausgeht, dass die gesamten schöpferischen Gedanken in einer Art Gedankenbank verborgen sind und dass der Mensch mit seinem Gehirn als Empfänger diese Gedanken anzapft bzw. wie Molana es hier andeutet, diese Gedanken ihm als Geschenke zukommen.(Nicht ein jeder besitzt das Werkzeug zum höheren Verständnis) In der nächsten Strophe kommt ein Türke, (der anscheinend gar nichts von dem ganzen versteht) und fragt ihn auf Türkisch unhöflich: Hey, wer bist denn du? oder besser gesagt, hey, was bist denn du für einer? Interessant ist hier, dass Molana den Türken auf türkisch zitiert. Er stellt somit seine Distanz zu dem Fremden, den er in seiner "fremden" Sprache widergibt, um somit die Fremdheit, den Unterschied und das Unverständnis deutlich zu machen.
Molana war bestimmt kein Rassist, er hat auch so einiges in anderen Sprachen geschrieben, jedoch mit dem Türkentum an sich hatte er im Geiste absolut nichts am Hut. Vorallem nichts mit dem, was die heutigen Türken sich zusammenbasteln wollen und Molana für ihre eigenen Zwecke auszunutzen versuchen. Das Problem der Pan-Türken heutzutage ist es, dass sie sich als "GROSS" ansehen und sich anderen auch als solches "verkaufen" wollen. Da sie aber so gut wie keine bedeutenden Denker in ihren Reihen hatten, (weil sie unter anderem ein Wandervolk waren) versuchen sie immer wieder Menschen anderer Nationen und Kulturen als ihre eigenen zu präsentieren. Dabei gehen sie gar sehr weit: Sehr oft kommt es vor, dass sie ganze Bücher mit Lügen auf den Markt werfen und ihre Lügen auf andere Quellen verweisen. Recherchiert man nach der Primärquelle, ist man des öfteren sehr enttäuscht, da diese wie meist erwartet nicht mit den Angaben dar "Panturanisten" übereinstimmen. Das ganze hat mittlerweile groteske Züge angenommen. Ein angeblicher Molana Experte erklärte im türkischen Fernseher, dass Molana selbst gesagt hätte, er wäre ein Türke. Er verwies auf ein angebliches Gedicht von ihm und da Molana nur Persisch sprach, musste dieser sogenannte Molana-Experte diesen Text natürlich vom Persischen rezitieren. Das komische war nur, dass sein persisches Zitat grammatikalisch absolut falsch war. Der Meister der persischen Sprache soll nicht mal einen einfachen Satz zusammenbekommen und geschrieben haben: "Man tork ast", was ungefähr bedeutet: "Ich seien ein Türke". Dies sei am Rande erwähnt, damit die Aktualität eines Molanas im Guten wie im Schlechten vor den Augen geführt wird.
REst habe ich nicht durchgelesen, weil er mir etwas nach den üblichen "Komplexen" den Iranern gegenüber roch.
Bei allem Respekt, wer soll denn komplexe gegenüber Iranern haben? Und wieso? Wäre Neco nicht, würde der Iran kaum Beachtung finden. Soweit ich mitbekomme, ist er und dadurch das iranische Volk, bei den Türken hoch im Kurs. Man sollte auch nicht die Rolle der Türkei verkennen, den es bei der Verhinderung eines Überfalls durch die USA auf den Iran spielt.
Ich rate dir deshalb auf solche Polemiken zu verzichten und sachlich zu diskutieren.
Mir persönlich ist es egal ob Mevlana/Molana Türke oder Iraner war. Sowieso eine bescheurte Frage, weil beide Länder zu der Zeit nicht existierten. Jedenfalls ist er ein grosser Mann gewesen, mit dem ich mich identifizieren kann.
Das Problem der Pan-Türken heutzutage ist es, dass sie sich als "GROSS" ansehen und sich anderen auch als solches "verkaufen" wollen. Da sie aber so gut wie keine bedeutenden Denker in ihren Reihen hatten, (weil sie unter anderem ein Wandervolk waren) versuchen sie immer wieder Menschen anderer Nationen und Kulturen als ihre eigenen zu präsentieren.
Autsch! :D
Schonmal etwas vom osmanischen Reich gehört? Oder um noch weiter zurückzugehen, informiere dich mal über die Turfan und Hami-Schriften.
Egal, möchte nicht vom Thema ablenken. Ich bin schon gespannt welche präzisen Analysen du über die türkische Seele noch treffen wirst, egal wie falsch sie sind.
Bei allem Respekt, wer soll denn komplexe gegenüber Iranern haben? Und wieso? Wäre Neco nicht, würde der Iran kaum Beachtung finden. Soweit ich mitbekomme, ist er und dadurch das iranische Volk, bei den Türken hoch im Kurs. Man sollte auch nicht die Rolle der Türkei verkennen, den es bei der Verhinderung eines Überfalls durch die USA auf den Iran spielt.
Ich nehme an, dass Du mit Neco Ahmadinejad meinst. Ich halte persönlich Ahmadinejad für einen willkommenen Grund der Zionisten. Traurig, dass jemand der durch seine Politik den Zions dient, bei den Türken hoch im Kurs ist. Aber ansonsten kann ich Dir berichten dass ich die Türken persönlich sehr mag und wenn ein paar freche und unverschämte Panturis nicht wären, würde ich nur positiv über die Türken sprechen, da wir sie in unsere Gegenden geholt haben und sie uns dadurch kulturell am nächsten sind.
Schonmal etwas vom osmanischen Reich gehört? Oder um noch weiter zurückzugehen, informiere dich mal über die Turfan und Hami-Schriften.
Doch, doch. Vorallem habe ich was von Siasatname gehört, dessen persischer Verfasser damit die Grundlage der Disziplinierung der Osmanen legte. Allein schon wegen des Bestehens der Sultane auf die persische Sprache am Hofe sind sie schon sympathisch. Aber das hat wenig mit meiner Aussage zu tun. (By the way: Es gab Iran in der Zeit nicht ist ein Irrtum höchsten Grades) Wie auch immer, ich wollte hier nicht mitdiskutieren, sondern auf eine kleine Bildungslücke und meine Website hinweisen.
Viel Erfolg noch
Ich nehme an, dass Du mit Neco Ahmadinejad meinst. Ich halte persönlich Ahmadinejad für einen willkommenen Grund der Zionisten. Traurig, dass jemand der durch seine Politik den Zions dient, bei den Türken hoch im Kurs ist. Aber ansonsten kann ich Dir berichten dass ich die Türken persönlich sehr mag und wenn ein paar freche und unverschämte Panturis nicht wären, würde ich nur positiv über die Türken sprechen, da wir sie in unsere Gegenden geholt haben und sie uns dadurch kulturell am nächsten sind.
Man mag die US-Politik und vorallem die Bush-Politik nicht. Man sieht es gerne, dass jemand diesem Verückten die Stirn bietet. Aber ich verstehe was du meinst. Möchte das hier nicht vertiefen. Wir haben zurzeit ähnliche Probleme, was in die Hände gewisser Mächte spielen angeht.
Doch, doch. Vorallem habe ich was von Siasatname gehört, dessen persischer Verfasser damit die Grundlage der Disziplinierung der Osmanen legte. Allein schon wegen das Bestehen der Sultane auf die persische Sprache am Hofe sind sie schon sympathisch. Aber das hat wenig mit meiner Aussage zu tun. (By the way: Es gab Iran in der Zeit nicht ist ein Irrtum höchsten Grades) Wie auch immer, ich wollte hier nicht mitdiskutieren, sondern auf eine kleine Bildungslücke und meine Website hinweisen.
Ich wollte auch nur ein missverständis beseitigen, weil du meintest wir seien ein Wandervolk, was wir auch teilweise vor langer langer Zeit gewesen sind. Aber es gibt eine sehr lange und fruchtbare Periode wo viele Denker und Lenker gediehen sind.
Wie du sagst, wurde auch bei den Osmanen Persisch gesprochen, was nicht gleich bedeutet das sie Perser waren. Ähnliches gilt auch für die arabisch Sprachigen. Nicht alle Schriften die auf Arabisch sind, wurden von Arabern verfasst. Durch die nationistische Brille wird das ganze sehr schwer richtig zu beurteillen, weil man nicht an der Person sondern an seiner Herkunft interessiert ist. Mir wäre es lieber man würde Mevlana als gemeinsames Erbe betrachten und spräche über ihn und seine Werke, statt über seiner Herkunft,was ich aber niemandem verbiete. Kann ja auch ganz interessant sein, so lange es deswegen keinen klein Krieg gibt.
Ich bin sowieso ein ungeeignter Gesprächspartner, weil sich hier einige besser mit Thema auskennen. Also viel Spass noch im Forum.
Viel Erfolg noch
Danke, ebenfalls.
GEDENKEN AN MEVLANA AM 735. JAHRESTAG SEINES TODES
Am 735. Jahrestag seines Todes wurde an den weltberühmten türkischen Denker und Mystiker Mevlana Celaleddin-i Rumi in der mittelanatolischen Stadt Konya gedacht. Die gestrige Gedenkfeier brachte den Ministerpräsidenten Recep Tayyip Erdoğan und den Vorsitzenden der Republikanischen Volkspartei (CHP) Deniz Baykal zusammen. Bei der Feier, wobei auch der Kulturminister Ertuğrul Günay anwesend war, hielten Erdoğan und Baykal je eine Rede. Die beiden politischen Führer betonten die Duldsamkeit und die humanistische Auffassung in Islam. (Hürriyet)
http://www.dinimizislam.com/detay.asp?Aid=3028
http://www.mevlana.ch/content/index.php
aus dem Lexikon des Mittelalters. München 2000.
"Rumi, Galaladdin
(Ehrenname: Mevlana, 'unser Herr'), islam. Mystiker und Dichter, geb. 1207, gest. 1273, stammte aus Balh, das sein Vater Baha>addin, ein einflußreicher Theologe, wahrscheinl. nach einem Konflikt mit <Ala>addin Hwarizmsah> verließ. Die Familie siedelte sich im anatol. Konya an (der Beiname R. verweist vielleicht auf den Staat der Rumselguqen). Dort wirkte R. als hochangesehener Gottesgelehrter und Mystiker, bis er 1244 dem pneumat. Wanderderwisch Samsaddin Tabrizi begegnete und ihn bei sich aufnahm. Aus dieser wechselvollen Beziehung ergaben sich schwere Konflikte mit den übrigen Jüngern Mevlanas, der unter dem Eindruck dieser erschütternden Erlebnisse (die Ermordung Samsaddin [1247] wurde ihm aber offenbar verschwiegen) zum Dichter wurde; neben einer Gedichtsammlung (»Divan-i kabir«) verfaßte er das große Lehrgedicht »Matnawi«; auch Sinnsprüche (»Fihi ma fih«) und Briefe sind von ihm überliefert. Seine auf Persisch abgefaßten Werke gehören zu den Höhepunkten der Lit. des Nahen Ostens. Der große Derwischorden der Mevleviye, der sich bereits in den späten Lebensjahren Mevlanas herausbildete und bes. durch seinen Sohn Sultan Veled ('der Herr Sohn') eine feste Organisation erhielt, trug die Werke seines Gründers in regelmäßigen Rezitationen vor und pflegte Musik und zeremoniellen Tanz als religiöse Übung. R. unterhielt Kontakte mit christl. Mönchen des außerhalb Konyas gelegenen Eftutun-Kl. und wirkte für die Bekehrung von Christen, die zuweilen seine Jünger wurden. Mystik, C; Orden, myst.
S.*Faroqhi"
aus: Richard C. Martin (Hrsg.): Encyclopedia of Islam and the Muslim world. 2004.
"RUMI, JALALUDDIN (1207–1273)
Jalaluddin Rumi is the name by which the Persian poet Jalal
al-Din Mohammad-e Balkhi is conventionally known in the
West. In the Muslim world he is generally called Maulavi or
Maulana (Mevlana in Turkish), meaning, respectively, “my
master” or “our master,” a title reflecting the veneration in
which he was held by his followers, who formed the Mevlevi
(Maulaviyya) order of dervishes around his writings and
example.
Life
The hagiographical sources portray Rumi’s father, Baha' al-
Din-e Valad, as one of the most important Hanafi scholars
and theologians of his day, placing his family origins in Balkh
(near Mazar-e Sharif in modern Afghanistan), one of the four
great urban centers of the eastern Iranian cultural sphere in
the pre-Mongol period. When Rumi was born in 1207,
however, Baha' al-Din was living in Vakhsh, a small town
located in what is now Tajikistan, acting as an itinerant
preacher (va'ez) and religious scholar. It does not appear that
Baha' al-Din belonged to any established Sufi order though a
small group of disciples seems to have gathered around him.
Inspired by dreams, Baha' al-Din began to sign his fatwas as
“Sultan al-ulema” (“King of the Clerics,” or scholars of
religion), an unauthorized title that the local religious judge
Thirteenth-century mystical Persian poet Jalal al-Din Mohammade
Balkhi, above, is known as Rumi in the West, where his works
have been translated widely and have come to represent a
profound and tolerant vision of Islamic spirituality. He founded
the Mevlani Sufi sect of the Whirling Dervishes. THE ART ARCHIVE/
DAGLI ORTI (A)
(qadi) in Vakhsh would erase. The resulting conflict, which
can be dated to about 1208—as well perhaps as larger questions
of political instability in the region—led Baha' al-Din to
move to Samarkand, where Rumi recalls living during the
Khwarazamshah’s siege of the city, circa 1212.
Baha' al-Din left eastern Persia (Khorasan) with much of
his family by about 1216, eventually obtaining positions as
preacher or teacher in provincial Anatolia, where Persian was
the court language. While the family was in Karaman
(Larende), Rumi’s mother, Mo'mena Khatun, died, and Rumi,
at the age of about seventeen, married Gauhar Khatun, with
whom he had two sons, including Sultan Valad (1226–1312),
who would later play an instrumental role in founding the
Mevlevi order. By 1229, Baha' al-Din had been invited by
Sultan 'Ala al-Din Keiqobad (r. 1219–1237) to transfer to the
Seljuk capital in Konya, where he taught until his death two
years later. In 1232, Baha' al-Din’s protégé, Borhan al-Din
Mohaqqeq, arrived from Termez to take over the leadership
of the disciples. Rumi was sent to Aleppo and Damascus to be
educated, and he apparently also underwent a period of
retreat and fasting under Borhan al-Din’s direction. By thetime Borhan al-Din died in 1241, Rumi had assumed leadership
of Baha' al-Din’s classes and the circle of disciples
in Konya.
Rumi’s teaching and spiritual praxis were noticeably altered
under the influence of Shams al-Din Tabrizi, an itinerant
religious scholar and mystic who came to Konya in 1244.
It was perhaps under Shams’s influence that Rumi began
composing poetry. Shams’s talks (preserved in Maqalat-e
Shams-e Tabrizi) demonstrate his strong desire to create an
authentic form of spirituality that dispensed with pretensions
and imitative piety. This attitude possibly detracted from
Rumi’s reputation as a pious preacher, even though the
ostensible goal of Shams’s spirituality was to closely follow
the example of the prophet Muhammad. The curtailing of
Rumi’s teaching activities to devote more attention to Shams
also led to resentment on the part of some of his disciples.
Apparently in response to this situation, Shams left Konya
abruptly in the spring of 1246, sending Rumi into a state of
despair during which he ceased composing poetry. After
about a year’s absence, Sultan Valad found Shams in Syria
and convinced him to return to Konya. Shams, despite a
marriage to a member of Rumi’s extended household, soon
disappeared again (c. 1248), never again to return to Konya.
Rumi searched desperately for Shams, expressing his deep
sense of loss in frenetic poems (mostly ghazals) that cast
Shams in the role of spiritual guide, and were indeed frequently
spoken through the persona of Shams of Tabriz.
Eventually Rumi found his own voice, after internalizing
what he had learned from Shams, and even addressed other
individuals, first Salah al-Din the Goldsmith (d. 1258) and
then Hosam al-Din Chelebi (d. c. 1284), to whom Rumi’s
Masnavi is addressed, as spiritual mentors. Throughout his
life, Rumi maintained cordial relations with several Seljuk
sultans and officials, some of whom expressed their devotion
and extended their patronage to him.
The Mevlevi (Maulaviyya) order of “whirling dervishes,”
founded in the last quarter of the thirteenth century through
the efforts of Sultan Valad, bases itself on Rumi’s poetry and
his practice of “turning” to music and verse (sama'). Rumi’s
mausoleum in Konya, though now a museum, has functioned
as a shrine and center of the Mevlevi order, which has been
particularly influential in the history of Sufism in Anatolia,
the Balkans, and the Levant. Though this order was not active
in South Asia, Rumi’s poetry was widely read in the subcontinent
and frequently commented upon by Sufis of other
orders. Rumi’s poetry and teachings have continued to exert
an important influence on the thinking of Islamic modernists,
such as Muhammad Iqbal in Pakistan, and 'Abd al-Karim
Sorush in Iran.
Works
Rumi composed his Masnavi-ye ma'navi (Spiritual couplets;
or Couplets of true meaning), a lengthy mystical-didactic
poem of some 25,000 lines, over several years, beginning
circa 1262. It consists of a series of versified anecdotes and
tales, often amusing and occasionally quite ribald, varying
widely in length, style, and subject matter, and rather loosely
organized into six books. The Masnavi illustrates a practical
mysticism drawing from the Persian Sufi tradition, provides a
poetic commentary on the meaning of the Qur'an and hadith,
and expounds Rumi’s views on many of the theological cruxes
of Islam. It is arguably the most widely read and frequently
glossed poem in the Muslim world, from Bosnia to Bengal.
The Divan-e kabir, or Kolliyat-e Shams-e Tabrizi, collects
Rumi’s lyrical poems, including some 3300 ghazals, qasidas,
and strophic poems, along with just under two thousand
quatrains (ruba'iyat). These poems are characterized by an
intense sense of transcendent longing or loss; a frequently
conversational, though philosophically rich, style; and a captivating
rhythmic musicality (many of the poems seem indeed
to have been composed, and are often performed, to instrumental
accompaniment). German adaptations by Friedrich
Rückert of some of these poems made an impression on the
German philosopher Georg Wilhelm Friedrich Hegel, and
initially gave Europeans the impression that Rumi was a
pantheist. Subsequently, especially after Reynold Nicholson’s
complete explanatory translation of the Masnavi into
English, Rumi became synonymous in the West of a deep and
tolerant Islamic spirituality. In the last quarter of the twentieth
century, dozens of popular versions and “translations” of
Rumi’s poems appeared in English free verse, many by
individuals without any knowledge of the original Persian.
Rumi’s prose works include the notes recorded by his
disciples during lectures, informal sermons, and classes (Fihe
ma fih, or Discourses); seven sermons delivered on formal
occasions (Majales-e sab'a); and a number of letters (Maktubat).
See also Persian Language and Literature.
BIBLIOGRAPHY
Chittick, William. The Sufi Path of Love: The Spiritual Teachings
of Rumi. Albany: State University of New York
Press, 1983.
Lewis, Franklin. Rumi: Past and Present, East and West. Oxford,
U.K.: Oneworld, 2000.
Rumi, Jalaluddin. The Mathnawí of Jalálu'ddín Rúmí. In
E. J. W. Gibb Memorial Series. Edited and translated by
Reynold A. Nicholson. London: Luzac & Co., 1925–1940.
Rumi, Jalaluddin. Discourses of Rumi.Translated by A. J.
Arberry. London: J. Murray, 1961.
Schimmel, Annemarie. The Triumphal Sun: A Study of the
Works of Jalaloddin Rumi. Rev. ed. Albany: State University
of New York Press, 1993.
Franklin D. Lewis"
deryatulga
21.12.08, 15:49
Nâzım’ın dizelerinde Mevlana
AVNİ ÖZGÜREL
21/12/2008
Bu yıl, Hz. Mevlana’nın ebediyete intikalinin 735. senesi.. Hazreti-i pir hayattaymışcasına, hatta iletişim imkanlarının alabildiğine genişlediği bugünün dünyasında insanlığı hayatta olduğu yılların fevkinde etkilemeyi sürdürüyor. Hala en fazla okunan,
anılan; en çok atıf yapılan ve ne zaman sevgiden, barıştan söz edilse en ziyade müracaat edilen kişi.
Geçmişte onun gerek hayatına dair gerekse Mesnevi’sinden hayli şey yazdım... Son yolculuğuna Müslümanların yanı sıra Ermenilerin, Rumların, Yahudilerin
‘O bizim için de evliyaullahtı..’ diyerek iştirak ettiği, cenaze namazını kıldırmak isteyen büyük âlim Sadreddin Konevi’nin heyecandan bayıldığı, camiden defnedileceği dergâh mahalline gidilene kadar olan kısa mesafenin izdihamdan dolayı yarım günde alınabildiği kişiydi o..
Bu nedenle gazete yazısı sınırları içinde aynı minvalde bahis açmak yerine, Mevlana’ya ve açtığı yola Nâzım Hikmet’in nisbeten az bilinen dizelerinin penceresinden bakalım istiyorum.
Yazının başlığında yansıttım; Mevlevi dergâhına bağlı bir dedenin adını taşıyan torundu Nâzım... Konya ve Mersin’de valilik yapan imparatorluğun son Selanik Valisi Nâzım Paşa şu dizelerin sahibi: Remz-i nükât-i nâyi duyan Mevlevileriz / Savt-ı rübâb-ı aşka uyan MevlevÎleriz / Hubb-i sivâyı şöyle koyan Mevlevileriz / Biz dehr-i dûna yuf okuyan MevlevÎleriz. Manası: Neyden yansıyan zarif sözlerin vermek istediği işareti duyan Mevlevileriz/ Aşkın hoş nidalarına uyan Mevlevileriz/ Dünya zevklerini şöyle koyan Mevlevileriz/ Zamanın zayıflıklarına uzak olsun diyebilen Mevlevileriz..
Nâzım Hikmet onun dizinin dibinde yetişti... Hatta Dergâh’ta yayımlanan ilk şiirleri pek kişi tarafından dedesine ait zannedildi.. “ Sararken alnımı yokluğun tacı/ Gönülden silindi neşeyle acı/ Kalbe muhabbette buldum ilacı/ Ben de müridinim işte, Mevlânâ” dizeleriyle başlayan şiiri yayınlandığında yaşanan karışıklığı Vala Nureddin ‘Bu Dünyadan Nâzım Geçti’de anlatır...
“Delikanlılık çağına ulaşmış Nâzım Hikmet, o gün arkadaş bulup tek kale futbol oynayamadığı için, duvara şut çeker dururmuş. Dedesi, eski Konya Valisi şair Nâzım Paşa da yaşıtı ve kafadarı emekliler ve tarikat arkadaşı Mevlevilerle kameriye altında oturmuş, konuşurlar, Nâzım ara sıra topu kameriyeye kaçtığından, almağa gidermiş. Bir seferinde kulağına tuhaf bir konuşma çarpmış. Misafirler dedesine diyorlarmış ki: ‘ Niçin gizlersiniz Paşa hazretleri? Bu şiiri sizden başka hangi Mevlevi yazabilir?.’ diye üsteler; Nâzım Paşa ‘ Emin olunuz, ben yazmadım’ dedikçe ahbapları ‘ Ama imzası Mehmet Nâzım’ derlermiş.. Ne dediyse inandıramamış Nâzım Paşa misafirleri:’ Tevazu göstermeyiniz, böyle bir nefise efendimizin kaleminden çıkmadıysa kimin eseridir acaba? Mecmua henüz basılmış, okur okumaz toplanıp arz-ı tebrikat için mübarek ellerinizden öpmeğe geldik. Nurola...’ der dururlarmış... Paşa sonunda ‘Bu şiir hece vezniyledir. Oysa ben aruz kullanırım. Maamafih merak ettim. Bir kere daha okuyunuz da dinleyelim’ deyip şiiri yeniden okutmuş.. Sonunda Nâzım Hikmet dayanamayıp kucağında futbol topu, çilli yüzü kıpkırmızı, lavanta çiçeklerinin ve süs bitkilerinin arasından başını kaldırıp heyecanla manzumenin ikinci kıtasını söylemiş... ‘ Ebede set çeken zulmeti deldim /Aşkı içten duydum, arşa yükseldim / Kalbten temizlendim, huzura geldim/ Ben de müridinim, işte Mevlana..’
Misafirler şaşırmış. Evvela kameriyenin hemen oracığında çiçekler arasından çatallaşmış bir çocuk sesinin duyuluşuna... Fakat asıl yeni basılıp o gün satın alınmış olan bir mecmuadaki şiiri torun Nâzım’ın ezberlemiş bulunuşuna. İçlerinden biri gülmüş. ‘ Sübut buldu efendim. Demek ki, hafid küçük bey eseri zat-ı alinizin evrakınız meyanında görüp hafızasına nakl eyleyivermiş...’ Paşa itirazlarına devam ederken, Nâzım Hikmet konuşmaya başlamış: ‘ Benim de ismim dedeminki gibi Mehmet Nâzım. Bahçede oynarken konuştuklarınızı dinliyordum. Mevlevi şiirleri yazıyorum. Mecmuaya gönderdim. Basmışlar işte, Dergâh mecmuasında başka şiirlerim de basıldı...’ Misafirler şaşırıp kalmışlar. Kalkıp saygıyla Nâzım’ı alnından öpmüşler. Büyük babası da dayanamamış, torununu kucaklamış ve alıp elini öpmüş.”
Nâzım’ın tasavvufa ilgisi orada kalmadı nitekimÖ Mevlevi dergâhına alakası da... Dedesine ithaf ettiği Dergâhın Kuyusu başlıklı şiiri bence bunun muhteşem bir göstergesi:
“Ne içli bir dua, ne içten bir ah/ Uyuyor serviler altında dergâh!.. / Kaç kere gönlümü dinledi bu yer/ Tek tük kandillerde yorgun alevler/ Titriyor gecenin sert rüzgarıyla/ Gece sanki sönen yıldızlarıyla / Gölgeli dergâhın dolmuş içine... / Bir inilti, bir ses... Bu yalvarış ne?/ Ya Rabbi, ne içten anıldı adın!.. / Ölmeden öl! diyen bir itikadın/ Gönülden duyarak ulu sesini/ Ruha şifa sunan felsefesini/ Biri zikrediyor dergâhta işte/ Göklere yükselen bu inleyişte / Elemi gizlidir bir ah u vahın/ Çoktan dervişleri yattı dergâhın../ Bu yalvaran kimdir, kim bu zikreden? / Yoksa ağlıyor mu gönlüm bilmeden! / Gönül! Bu inilti senden mi geldi?. / Hayır, işte o ses yine yükseldi/ Yine yalvarıyor, yine ağlıyor / Gözümü dumandan eli bağlıyor/ İçimde yakılan bir buhurdanım... / Vuruşu duruyor kalbimde kanım/ Bir hayalet oldu yanan benliğim / Bu kuvvetli ruh kim? Bu zikreden kim? / Kim bu varlığımı kendine çeken?.. /
Şimdi bir zulmette gölge gibi ben / O yalvaran sese ilerliyorum/ Benliğim ölmeden öldü! diyorum... / Böyle yürüyerek geçtikçe her an / Gitgide geliyor sesi yakından / Gitgide sinerken ben gölgelere / Yorgun ayaklarım çarptı bir yere/ Titredim bir taşa ani temasla/ Ömrümde bu kadar korkmadım asla/ Sanki ta kalbimi bir bıçak yardı... / Önümde bir küme karanlık vardı/ Bütün varlığımı bir an unuttum/ Yavaşça eğilip o yeri tuttum/ Dergâh kuyusunun duvarıydı bu... / Yeniden benzimi sararttı korku/ Burdan geliyordu o iniltiler! / Gönülde titrerken şüpheli bir yer / Allaha yalvaran, Allahın adı / Beynimin içinde uğuldadı/ Sanki bir dakika çarpmadı kalbim / Ey ulu Allahım, ey ulu Rabbim!./ Kuyuda zikreden, ağlayan kimdi? / İçine eğildim... Anladım şimdi/ İsm-i Celalini candan andıkça/ Yer yer yükselerek çalkalandıkça/ Kuyunun zulmette parlayan suyu... / Kuyu zikrediyor,
ağlıyor kuyu!...”Nâzım’ın sonraki yıllardaki macerası malum.. Anadolu’da bir köy mezarlığında gömülmek istediğini yazar nitekim.. Öncesinde aynı mahiyette ve ruh dünyasına ışık tutan bir ‘Vasiyeti’ de vardır... ‘Yol arkadaşlarıma’ ithafıyla yazdığı...
“Başları göğe değen sıradağlar karlıdır / Dağların yamacında geçitler rüzgarlıdır/
Bu rüzgarda savrulan karlara gömülürsek / Bu güzel memlekete doyamadan ölürsek / Dünyaya açık olan gözlerimiz kapanmaz/ Ruhumuzda ölümün şifalı nuru yanmaz / Taşırız bir hortlağın tesellisiz ruhunu/ Siz ey bizi sevenler istemezseniz bunu / İstemezseniz eğer böyle gam çekmemizi /Doymadan öldüğümüz Anadolu’da bizi / Evliyalar mezarı tepelere gömünüz / Bir şefaatçi bulur ahirette gönlünüz.”
ottoman1299
21.03.09, 14:04
Affet, Şükret, Yararlı Ol
21 Mart 2009 Cumartesi 03:14
Mevlana'nın yüzyıllar önce söyledikleriyle şekillenen güçlü, sağlıklı, mutlu ve başarılı olmanın yolları
Kişisel Gelişim sistemlerinde Mevlana öğretilerinde sıkça rastlanan, affetmek, şükretmek, yararlı olmak gibi kavramların bulunmadığını belirten Saygın, kendi oluşturduğu Düşünce Yönetimi Sisteminde bu kavramlara önemli bir yer vermiş. Kişisel Gelişim sistemleri “her şey senin hakkın, uğraş ve al” derken Oğuz Saygın kitabında şükretme alıştırmasına yer vermiş.
“Mevlana ışığında Düşünce Yönetimi” isimli kitap diğer kişisel gelişim kitapları gibi insanın her şeyi yapabileceğini söylemiyor. Kitapta herkesin bir kapasitesi ve sınırı olduğu belirtilerek bu kapasiteyi en iyi şekilde kullanmanın yöntemleri anlatılıyor. Erişilebilir hedefler üzerinde çaba sarf etmek gerektiği belirtiliyor. Bu bölümde ismi belirtilmeyen bir kişisel gelişim uzmanının başarısızlıkla sonuçlanan dergi macerası da anlatılıyor.
DÜŞÜNCE YÖNETİMİ’nin 9 prensibi
“Büyük Düşün”, “Olumlu Düşün”, “Şimdiyi Yaşa” diye adlandırdığımız ilk 3 prensip, hayatta güçlü olmak ve sağlıklı bir yaşam sürmek isteyen her insan için gerekli olan temel düşünce tarzını anlatır. Güçlü bir insan olmak için sınırlayıcı düşüncelerden kurtulmalı ve büyük düşünmeliyiz. Bu düşüncemizi gerçekleştirmek için olumlu düşüncenin motivasyonundan yararlanmalıyız. Geçmişin sıkıntılarından ve geleceğin kaygılarından kurtularak şimdiye odaklanmalıyız.
Bundan sonra gelen “Yararlı Ol”, “Affet”, “Şükret” adlı 3 prensibin amacı bizi mutlu edecek düşünce tarzıdır. Sadece güçlü ve başarılı bir insan olmak mutlu olmaya yetmez. Bunun için diğer insanlara yararlı ve yardımcı olmalıyız. İçimizdeki kin ve nefretten kurtulmak için affetmeli, sahip olduklarımızın değerini bilip yüce Allah’a şükretmeliyiz.
Son olarak “Amaç Belirle”, “Mantıklı ve Esnek Ol”, “Azimli ve Sabırlı Ol” prensipleri ise insanı başarıya ulaştıran düşünce biçimidir. Kendimizi gerçekleştirmek ve başarılı olmak için ne istediğimizi çok iyi bilmeliyiz. Mantıklı ve esnek olmak bize daha çok alternatif imkânı sağlarken, azimli ve sabırlı olmakta engelleri aşmamızı kolaylaştırır.
Düşünceyi yönetmek nasıl oluyor?
Düşünce yönetimi düşünceyi temel alan bir kişisel gelişim sistemi. Bu sistemde istek ve hedeflere ulaşmak için düşüncelerinizi bilinçli ve etkili bir şekilde kullanmayı, aynı zamanda bilinçaltınızın ve duygularınızın gücünden yararlanmayı öğreniyorsunuz. Oğuz Saygın, düşünce yönetiminin öğrencilerden ev hanımlarına, çalışanlardan yöneticilere kadar herkesin faydalanabileceği bir sistem olduğunu belirtiyor.
Bilinçaltımızın sırları
Kitapta bilinçaltımıza yönelik günlük hayatımızda sıkça tekrar ettiğimiz yanlışlara ve bu yanlışların doğrularına yer veriliyor. “30 ile 2’yi çarpmayın lütfen!” kitapta yer alan bu ifadeyi okuduktan sonra kendinizi çarpma işleminin sonucunu söylerken buluyorsunuz. Saygın bunun sebebini bilinçaltının olumsuz ifadeleri anlamaması olarak belirtiyor. “Artık heyecanlanmayacağım” dediğinizde bilinçaltının bunu “heyecanlan” olarak değerlendirdiği belirtiliyor ve bunun yerine “Tamamen kendime güveniyorum” demek gerektiği vurgulanıyor. Kitapta günlük hayatımızda bilinçaltımıza sıkça verdiğimiz olumsuz mesajlara ve bunların doğrularına yer veriliyor.
Kitapta ayrıca, şükretme alıştırmaları, evlilikte mutluluğun sırlarına dair hikâye, Eski Başbakanlardan Adnan Kahveci’nin Amerika’da kaldığı yurtta bulaşıkçılık yaparak eğitimini tamamlaması, Oğuz Saygın’ın eğitimlerine katılan Yrd. Doç. Dr. Osman Coşkun’un Kapıcı Dairesinden milletvekilliğine uzanan hikâyesi de bulunuyor.
Kitapla ilgili detaylar (http://www.kitapturk.com/books/Kitap/47457/Mevlana_Isiginda_Dusunce_Yonet imi.htm)
kaynak (http://www.internethaber.com/news_detail.php?id=184775)
Auszüge aus seinem Werk Fihi mafihi
http://www.wendelsteiner.de/Islam/Rumi.html
Mevlana
http://www.dinimizislam.com/detay.asp?Aid=3028
Gedichte in deutscher Übertragung:
http://www.deutsche-liebeslyrik.de/rumi/rumi.htm
Steppenwolf
19.04.09, 00:05
Ich sah empor, und sah in allen Räumen Eines;
Hinab in's Meer, und sah in allen Wellenschäumen Eines.
Ich sah in's Herz, es war ein Meer, ein Raum der Welten,
Voll tausend Träum'; ich sah in allen Träumen Eines.
Du bist das Erste, Letzte, Äußre, Innre, Ganze;
Es strahlt dein Licht in allen Farbenräumen Eines.
Du schaust von Ostens Grenze bis zur Grenz' im Westen,
Dir blüht das Laub an allen grünen Bäumen Eines.
Vier widerspenst'ge Thiere ziehn den Weltenwagen;
Du zügelst sie, sie sind an deinen Zäumen Eines.
Luft, Feuer, Erd' und Wasser sind in Eins geschmolzen
In deiner Furcht, daß dir nicht wagt zu bäumen Eines.
Der Herzen alles Lebens zwischen Erd' und Himmel,
Anbetung dir zu schlagen soll nicht säumen Eines!
Mevlana
Steppenwolf
19.04.09, 00:06
Ich starb als Mineral und wurde Pflanze;
als Pflanze starb ich und wurde Tier.
Ich starb als Tier und wurde Mensch.
Warum also fürchten, im Tod zu Nichts zu werden?
Bei meinem nächsten Tod
werde ich Schwingen hervorbringen und Federn wie Engel;
dann, mich höher noch aufschwingend als Engel -
was ihr nicht erdenken könnt,
ich werde es sein.
Mevlana
Steppenwolf
19.04.09, 00:07
Wer die Welt liebt, gleicht dem,
der sein Herz einer Mauer geschenkt hat,
auf die die Sonne scheint.
Er versucht nicht zu verstehen,
dass das Licht nicht von der Wand ausgeht,
sondern von der Sonne.
Deshalb hängt er mit seinem ganzen Herzen an der Wand.
Wenn das Licht der Sonne nicht auf sie scheint,
bleibt er in alle Ewigkeit ohne Licht.
Mevlana
Steppenwolf
19.04.09, 00:07
Oh Mensch, der im Kummer versunken ist:
Träufle langsam Wasser auf das Feuer,
Damit sich dieses Feuer in Licht verwandle.
Oh Herr, lass du durch das reinste Wasser
Aus dem Feuer der Welt Licht werden durch und durch!
Das Wasser aller Meere steht unter deinem Befehl, oh Herr.
Wasser und Feuer sind dein!
Wenn du es wünschst, wird Feuer zu süßem Wasser.
Und wenn du es wünschst, wird Wasser zu Feuer.
Mevlana
Steppenwolf
19.04.09, 00:08
Liebesberauscht
Was soll ich tun, o ihr Muslims? Ich kenne mich selber nicht:
Ich bin weder Christ noch Jude, auch Parse und Muslim nicht;
Vom Osten nicht, noch vom Westen, vom Festland nicht, noch vom Meer,
Nicht stamm ich vom Schoße der Erde und nicht aus des Himmels Licht.
Ich bin nicht aus Staub oder Wasser, aus Feuer nicht, noch aus Wind,
Vom Sein nicht, vom Werden, vom Thron nicht, nicht saß ich auf Teppichen schlicht.
Nicht Indien hat mich geboren, nicht China, Saqsin und Bulghar,
Nicht gegen Iraq noch das Ostland erkenne ich Sohnespflicht.
Rizwän nicht noch Eden, noch Hölle ist heimatlich mir vertraut,
Das Diesseits nicht noch das Jenseits, noch Adams und Evas Gesicht.
Mein Ort ist da, wo kein Ort ist, mein Zeichen ist ganz ohne Mal,
Nicht Körper bin ich noch Seele — ein Glanz nur von Seinem Licht.
Die Zweiheit hab ich verworfen, ich sah in zwei Welten nur eins:
Ich suche und kenne und rufe nur Ihn, bis das Auge mir bricht.
Er ist der Erste und Letzte, ist Schale und ist der Kern.
In allem — außer O Gott, Er!« — an Kenntnis es mir gebricht.
Die beiden Welten entglitten der Hand des Trunkenen leicht:
Ich leiste auf alles andre als Tollheit und Zechen Verzicht!
O Herr, war ich einmal im Leben nur einen Hauch ferne von dir,
So trage ich ob dieses Hauches mein Lebtag der Reue Gewicht!
Und sollte ich eines Tages mit Dir mich vereinen, mein Freund,
So liegt unter meinen Füßen tief drunten der zwei Welten Schicht.
O Schamsi Täbriz, sieh, so trunken und liebesberauscht bin ich hier,
Daß ich außer Rausch und Vergnügen Geschichte nicht weiß noch Gedicht!
Mevlana
Steppenwolf
19.04.09, 00:09
Solang das Bild des Freundes uns begleitet,
ist uns ein Anblick gewährt,
der uns erfreut durch ganze Leben.
Wo das Herz Erfüllung findet,
ist ein Dorn
teurer als tausend Datteln.
Wenn wir an der Gasse des Freundes
uns niederlegen,
deckt uns die Milchstraße zu
mit ihrem Glanz.
Wenn wir uns in den Locken
des Freundes bergen,
sind wir würdig
des Jüngsten Gerichts.
Wenn sein Widerschein erstrahlt,
werden Berge und Erde
zu Brokat.
Wenn wir vom Wind seinen Namen fragen,
ist im Wind
der Klang von Harfen und Schalmeien.
Wenn wir in Sand
seinen Namen zeichnen,
sprießt grüne Saat
auf jeder handbreit Boden.
Wenn wir das Feuer
mit seinem Zauber beschwören,
ebner sich das grimme feuer
zum Quecksilberbach.
Was soll ich weiter sagen:
auch das Nichts
verwandelt sich in Leben,
wenn wir seinen Namen nennen.
Mevlana
Steppenwolf
19.04.09, 00:11
Wir stammen von oben
streben nach oben,
wir stammen vom Meer,
streben zum Meer,
stammen weder von diesem
noch von jenem Ort,
wir stammen vom Ortlosen,
streben zum Ortlosen,
gleich der Woge haben wir
das Haupt erhoben,
dem Anblick unseres Innern
hingegeben!
Nun gedenke der Weggefährten
und der Karawanserei,
wisse, dass wir in jedem Augenblick
bereit sind aufzubrechen!
Den Tag unserer Ernte sieh,
o blinde Maus,
wenn du nicht blind bist: sieh,
mit welcher Hellsicht
wir streben!
Komm, Shamsuddin Tabrizi,
mit auf unseren Weg,
zum Berge Kaf und zum Vogel Phönix
gehen wir!
Mevlana
Steppenwolf
19.04.09, 00:13
Die Zunge gleicht Feuerstein und Eisen -
und was von der Zunge springt,
gleicht den Funken.
Schlage nicht leichtsinnig Stein auf Eisen -
für eine Geschichte oder für eine Prahlerei.
Denn es ist dunkel,
und um uns ist Baumwolle:
Was wird geschehen,
wenn Funken in die Baumwolle fliegen?
Schändlich sind die Menschen,
die ihre Augen verschließen und
mit eitlen Worten die ganze Welt
in Flammen setzen.
Mevlana
Steppenwolf
19.04.09, 00:14
Ich sprach zu meinem Herzen: "Du unwissendes Herz!
Du dienst mir nicht mehr, dass du das nicht merkst!"
Herz sprach: "Im Irrtum bist du, du sprichst falsch.
Du hast mir zu dienen, dass du das nicht merkst?"
Mevlana
Steppenwolf
19.04.09, 00:14
O Sonne, fülle unser Haus noch einmal mit mehr Licht.
Mach all Deine Freunde froh und blende Deine Feinde
Steige auf hinter den Hügeln, verwandle die Steine
In Rubin und die sauren Trauben in Wein!
O Sonne, mache Deinen Wingert wieder frisch,
Und fülle die Steppen mit Huries und grünen Hüllen
Arzt der Liebenden, des Himmels Lampe!
Rette die Liebenden! Hilf den Leidenden!
Zeige nur Dein Antlitz -- die Welt ist erfüllt mit Licht!
Aber es ist dunkelste Nacht, wenn Du es bedeckst!
Tief gefroren bleibt das Eis an schattigen Stellen
die nicht die Strahlung meiner Sonne sahen
Aber alles Eis, das sah der Sonne lächelndes Gesicht
Sagt, schmelzend:
Ich bin das Wasser, das Leben gibt."
Mevlana
Steppenwolf
19.04.09, 00:17
Ich versuchte ihn zu finden am Kreuz der Christen, aber er war nicht dort.
Ich ging zu den Tempeln der Hindus und zu den alten Pagoden, aber ich konnte nirgendwo eine Spur von ihm finden.
Ich suchte ihn in den Bergen und Tälern, aber weder in der Höhe noch in der Tiefe sah ich mich imstande ihn zu finden.
Ich ging zur Kaaba in Mekka, aber dort war er auch nicht.
Ich befragte die Gelehrten und Philosophen, aber er war jenseits ihres Verstehens.
Ich prüfte mein Herz und dort verweilte er, als ich ihn sah.
Er ist nirgends sonst zu finden.
Mevlana
persianprince
19.04.09, 19:13
Ein musikalischer Beitrag aus dem Iran:
http://www.youtube.com/watch?v=BOkTHQfdXd0&translated=1
Duy şikayet etmede her an bu ney,
Anlatır hep ayrılıklardan bu ney.
Der ki feryadım kamışlıktan gelir,
Duysa her kim, gözlerinden kan gelir.
Ayrılıktan parçalanmış bir yürek
İsterim ben, derdimi dökmem gerek.
Kim ki aslından ayırmış canını,
Öyle bekler, öyle vuslat anını.
Ağladım her yerde hep ah eyledim,
Gördüğüm her kul için dostum dedim.
Herkesin zannında dost oldum ama,
Kimse talip olmadı esrarıma.
Hiç değil feryadıma sırrım uzak,
Nerde bir göz, nerde bir candan kulak?
Aynadır ten can için, can ten için,
Lakin olmaz can gözü her kimsenin.
Ney sesi tekmil hava oldu ateş,
Hem yok olsun, kimde yoksa bu ateş!
Aşk ateş olmuş dökülmüştür ney'e,
Cezbesi aşkın karışmıştır mey'e.
Yardan ayrı dostu ney dost kıldı hem,
Perdesinden perdemiz yırtıldı hem.
Kanlı yoldan ney sunar hep arz-ı hal,
Hem verir Mecnunun aşkından misal.
Ney zehir, hem panzehir, ah nerde var,
Böyle bir dost, böyle bir özlemli yar?
Sırrı bu aklın bilinmez akl-ile,
Tek kulaktır müşteri, ancak dile.
Gam dolu günler zaman hep aynı hal,
Gün tamam oldu, yalan, yanlış, hayal.
Gün geçer yok korkumuz, her şey masal,
Ey temizlik örneği sen gitme, kal!
Kandı her şey, tek balık kanmaz sudan,
Gün uzar, rızkın eğer bulmazsa can.
Olgunun halinden ah, anlar mı ham?
Söz uzar, kesmek gerektir vesselam.
Rumi
Dindar Adam, Güzel Hizmetçisi ve Kıskanç Karısı
Bir adamın kıskanç bir karısı ve çok ama çok çekici bir hizmetçisi varmış.
Kıskanç kadın ikisinin biraraya gelmemesine dikkat edermiş. Altı yıl boyunca bir defa bile bir odada yalnız kalmamışlar.
Ama bir gün, kadın hamamda yıkanırken, gümüş tasını evde unuttuğunu farketmiş.
\'Git tası al, gel\' demiş hizmetçisine.
Kız hemen fırlamış, çünkü biliyormuş ki, en sonunda patronuyla başbaşa kalabilecek.
Zevk içinde koşmuş.
Ve adeta uçmuş, arzuları o kadar kuvvetliymiş ki, kapıyı dahi kapamamışlar.
Ve son hızla birleşmişler. Vücutlar birleşme esnasında birbirine karışınca, ruhlar da iç içe girer.
Bu sırada, hamamda yıkanan kadın, saçını yıkadığı sırada \'Ne yaptım ben! pamuğu ateşe verdim! Koçu oğlakla bir koydum! \'
Saçından killi sabunu durulamış, ve elbisesini düzelte düzelte koşmuş.
Hizmetçi aşkı için koşmuş. Kadın ise korku ve kıskançlık için. Arada büyük fark var.
Mistik andan ana uçar. Korkulu sofu aydan ayda sürüklenir.
Ama bir aşık için bir \'gün\'ün uzunluğu elli bin yıl da olabilir!
Bunu aklınla anlayamazsın. Anlamak için patlaman lazım!
Korku bir aşığın gözünde hiçbirşeydir, ufacık bir iplik parçasıdır. Aşk tanrının bir sıfatıdır. Korku ise tanrıya hizmet ettiğini sanan, ama aslında penis ve vajinayla kafasını bozmuşların.
Yazılanı hatırlayınız, \'onlar onu seviyor\' ile \'o onları seviyor\' un anlamları kaynaşıyordu.
Bu iki birleşen aşk tanrının sıfatlarıdır. Korku değildir.
Tanrı ve insanın ne ortak özelliği var? Zamanda yaşayan ve sonsuzda yaşayanın bağlantısı ne?
Aşk hakkında konuşmaya devam etsem yüzlerce yeni birleşim çıkar ortaya, ama yine de sırrını anlatamam.
Korkulu sofu ayakta koşar, yüzeyde.
Aşıklar yıldırım ve rüzgar gibi uçar.
Bu ikisi kıyaslanamaz bile.
Dinbilimciler lakırdı eder, zorunluluk, irade diye...Aşıkla maşuk ise birbirlerini çeker, ve içiçe geçerler.
Endişeli kadın kapıya gelir ve açar.
Hizmetçi, darmadağan, şaşkın, yüzü kızarmış, konuşamaz halde.
Koca hemen beş vakit namazına başlar.
Kadın bu karışık ortama girer.
Kocası kıyafetlerini yokluyormuşçasına sağını solunu çekiştirmekte.
Kadın bir bakar ki adamın hayaları, penisi ıslanmış, dışarıya hala döl akmakta; hizmetçinin baldırları döl ve kendi suyuyla ıslak.
Kadından kocasını kafasına bir şaplak \'bu mudur namaz kılmanın yolu, böyle hayaların açıkta? \'
\'Penisin böyle birleşmeye mi özlem duymakta? \'
\'Kadının bacakları bu yüzden mi sırılsıklam? ! \'
Tüm bunlar, kadının \'dindar\' kocasına sorduğu çok iyi sorular.
Arzularını reddedenler çoğu zaman birden bire ikiyüzlüleşirler.
Rumi
(Bu şiiri Farsça\'dan ilk Reynold Alleyne Nicholson Latince\'ye çevirmiş. Şiirin müstehcen olması nedeniyle, direk İngilizce\'ye çevrilmesini uygun bulmamış(?) , En son Coleman Barks çevirerek \'Essential Rumi\' adlı kitabında yer veriyor. Bense İngilizce\'den Türkçeye çevirdim,... devran77)
Bu Şiir Ondan Utanıyor
Bu ne güzel koku böyle,
bu ne güzel koku.
Gül bahçesinden yoksa gelen o mu?
Gece mi bu gelen, misk mi bu, amber mi bu?
Bu ne güzel koku böyle,
bu ne güzel koku.
O pazardan tezcecik yoksa o mu geliyor,
yoksa güzelimiz geri mi geliyor ne?
Bu nasıl yüz böyle,
bu nasıl ışık?
Bu nasıl ay böyle,
bu nasıl güneş?
Mağradan mı çıktı,
dağdan mı iniyor,
o yalnızlığın adamı,
o dost?
Boş yere arama şarap testisini sen.
Koklama onun ağzını sen boş yere.
Şu meyhaneciden mi geliyor sandın onu;
dostum, onu sen kendin gibi belleme.
Yolda o yapayalnızsa ne olur?
Başında sarık yoksa ne çıkar?
Ne bundan güneşe bir leke olur,
ne ayın gösterişine zarar.
Bu gece uyuma dostum, uyuma.
Bir kolayına getir onu bul.
Sarhoşlar meclisine hep böyle geceleyin gelir o.
Bu gece uyuma dostum, uyuma.
Biz duvara asılı duran resimleriz.
Bizi yapan ressamın varlık şavkı
duvarın üzerine bir vurdumu,
bakarsın o anda canlanıvermiş, kımıldanmışız
Onun selvi boyu bir göründü mü,
bakarsın dünya güllük gülistanlık.
Kalktı bir salındı, kendinibir gösterdi mi.
bakarsın kıyamet koptu gitti.
Bakarsın Calinus gibi hastalar ülkesindendir o.
Bakarsın hayret yurdunda dolaşır hastalar gibi.
Sustum artık ben,
sustum artık
Bu şiir utanıyor ondan.
Rumi
http://www.antoloji.com/siir/sair/sair.asp?sair=1799
Gel
Gene gel, gene.
Ne olursan ol, ister kafir ol,
İster atese tap, ister puta,
İster yüz kere tövbe etmiş ol,
ister yüz kere bozmuş ol tövbeni...
Umutsuzluk kapısı değil bu kapı,
Nasılsan,
Öyle gel...
Mevlanaya ait olduğu zannedilen bu şiir esasen ona ait değildir. Mevlananın hiçbir eserinde bu şiire rastlayamazsınız. Bu şiirin başka bir şaire ait olduğu akademik çalıuşmalarla ispatlanmıştır.
diyanet işleri tarafından bu söz ün ebu said ebu l hayr a ait olduğu söylenmiş, tartışmalar başlamıştır.
Kendime Yediremem
Düşman saçmasapan lâflar eder,
duyar can kulağım.
Benim için kötü şeyler düşünür,
görür can gözüm.
Üzerime köpeğini salar,
ısırır köpek ayağımı,
çok acılar çekerim, çok acılar.
Köpek değilim, onu ısıramam,
ısırırım dudağımı.
Büyük kişilerin sırlarına ortağım,
gene de na şu kadar övünemem.
Bütün ayıplar bende ama,
ne yapıp yapmalı,
ulaşmalı dostlara,
geride kalmayı kendime yediremem.
Etme
Duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun etme
Başka bir yar başka bir dosta meylediyorsun etme
Sen yadeller dünyasında ne arıyorsun yabancı
Hangi hasta gönüllüyü kasdediyorsun etme
Çalma bizi bizden bizi gitme o ellere doğru
Çalınmış başkalarına nazar ediyorsun etme
Ey ay felek harab olmuş alt üst olmuş senin için
Bizi öyle harab öyle alt üst ediyorsun etme
Ey makamı var ve yokun üzerinde olan kişi
Sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun etme
Sen yüz çevirecek olsan ay kapkara olur gamdan
Ayın da evini yıkmayı kastediyorsun etme
Bizim dudağımız kurur sen kuruyacak olsan
Gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun etme
Aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer
Aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun etme
Ey cennetin cehennemin elinde olduğu kişi
Bize cenneti öyle cehennem ediyorsun etme
Şekerliğinin içinde zehir zarar vermez bize
O zehiri o şekerle sen bir ediyorsun etme
Bizi sevindiriyorsun huzurumuz kaçar öyle
Huzurumu bozuyorsun sen mavediyorsun etme
Harama bulaşan gözüm güzelliğinin hırsızı
Ey hırsızlığa da değen hırsızlık ediyorsun etme
İsyan et ey arkadaşım söz söyleyecek an değil
Aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun etme
Rumi
Geldi
Güneşim, ayım geldi.
Gözüm, kulağım geldi.
Gümüş bedenlim geldi.
Altın madenim geldi.
Başımın sarhoşluğu geldi.
Gözümün nuru geldi.
Başka bir şey dilediysen
işte o başka bir şeyim geldi.
Yolumu vuran geldi.
Tövbemi bozan geldi.
gümüş bedenli güzel
kapımdan ansızın çıkageldi.
Ey eski dostum benim,
bak bugün dünden çok iyi,
Dün ondan bir haber almıştım,
hemen sarhoş olmuştum.
Dün gece onu mumla aramış durmuştum.
Bak bugün bir demet gül gibi
yol uğrağıma geliverdi.
Şarap içmeliyim şarap,
ş,imşekler saçmalı aklım,
bunun tam vakti.
Kuş olmalıyım, uçmalıyım,
kolum, kanadım geldi.
Bir anda aydınlık içinde dünya.
Bir anda dünya sabahlar gibi.
İşte bağırmanın tam zamanı şimdi.
İşte kükremenin tam zamanı.
Benim koca arslanım geldi.
Rumi
Ey Balçık Dünya
Seni bildim bileli,
ey balçık dünya,
başıma nice belâlar geldi,
nice mihnet, nice dert.
Seni sırf belâdan ibaret gördüm,
seni sırf mihnetten, dertten ibaret.
İsa\'nın yurdu değilsin sen,
yayıldığı yersin eşeklerin.
Nerden tanıdım seni bilmem ki,
nerden parçası oldum bu yerin,
Bana vermedin bir yudum tatlı su,
sofranı yaydın yayalı.
Elimi ayağımı bağladın gitti,
elimin ayağımın farkına varalı.
Bırak da bir ağaç gibi
yerin altından çıkarıp ellerimi
sevgilinin havasıyla sarmaşdolaş olayım,
uzayıp gideyim bâri.
Ey çiçek, dedim çiçeğe,
dedim, bu küçük yaşta sen,
neden ihtiyar oldun bu kadar,
dedim, nasıl oldu bu böyle?
Çocukluktan kurtuldum, dedi çiçek,
sabah rüzgârını tanıyalı,
hep yukarlara doğru çıkar
yukarlardan gelmiş bir ağaç dalı.
Şunu da söyledi çiçek:
Madem aslımı tanıdım,
madem yersizlik âlemi aslım,
artık bana tek bir şey düşecek:
Yücelip aslıma gitmek.
Sus yerter artık,
var git yokluğa haydi,
yoklukla yok ol.
Git, yokluklardan tanı
yokluktan var olanı.
Rumi
Hatırla ama!
Bir tatlı ömür gibi gitmeye niyetlendin,
ayrılık atına eyer vurdun inadına.
Ama bizi unutma, hatırla ama.
Sana temiz dostlar, iyi dostlar, bağdaş dostlar
yeryüzünde de var. gökyüzünde de var.
Eski dostla ettiğin yemini, hatırla ama.
Sen her gece ay değirmisini
başına yastık edince yollarda,
dizimde yattığın geceleri hatırla ama.
Sen ey, hüsrev\'i kendine kul,
Şirin gibi bir nice güzeli esir eden,
aşkının ateşiyle tıpkı Ferhat gibi benim
ayrılık dağını delmede olduğumu, hatırla ama.
Bir deniz kesilen gözlerimin kıyısında
bir aşk ovasını görmüştün hani;
sarfan dallarıyla, ağustos gülleriyle sarmaşdolaş.
Bunu unutma, hatırla ama.
Ey Tebrizli Şems,
dinim aşktır benim, senin yüzünü gördüm göreli,
benim dinim senin yüzünde övünür, ey sevgili.
Bunu unutma, hatırla ama.
Rumi
İsyan Etmişim
Aya öfkelenmişim ben,
işte böyle kapkaranlık bir gece olmuşum.
Padişaha kızmışım,
çırılçıplak bir yoksul olmuşum.
Güzeller sıltanı gel demiş,
evine çağırmış beni.
Ben bir yolunu bulmuşum,
yola baş kaldırmışım.
Sevgilim baş çeker, naz ederse,
gamlara atar, kararsız korsa beni,
bir kez olsun ah demem, inad için.
Ah\'a da kızmışım ben.
Bir bakarsın altınla aldatırlar beni o.
Bir bakarsın şanla şerefle aldatırlar beni.
Oysa altın falan istemiş değilim ondan,
şanla şerefe hele çoktan boş vermişim.
Ben bir demirim,
mıknatıstan kaçıyorum.
Bir saman çöpüyüm ben,
mıknatıslara yan çizmişim.
Ben öyle bir zerreyim ki,
bütün âleme isyan etmişim.
Havaya, toprağa isyan etmişim,
Ateşe, suya isyan etmişim.
Altı yöne isyan etmişim.
Beş duyuya isyan etmişim.
Hava, toprak, ateş, su da neymiş ki,
altı yön de neymiş,
beş duyu da ne.
Benim için hiç bir şey umurumda değil.
Rumi
O Kapıyı Kapa
O kapıyı kapa.
Gayret kemerini kuşan.
Bize can şarabını sun.
Bu meyhaneye aşık kişileriz biz,
hem çok uzaklardan geliyoruz bak,
çok uzaklardan.
O kapıyı kapa.
gel sen asıl bizi gör,
gör halimizi, acı.
Bir başka kapı aç,
işte na şurda,
bir gizli kapı.
Bir büyük sağrak bul getir bize.
Sonra doldur şarabı
eski dostluğumuzun şerefine.
O kapıyı kapa.
Gel bizi yıka, arıt.
Hani bir gün, bilmem unuttun mu,
biz hepimiz uykudaydık.
Sen bir tekme atmıştın bize,
derken bir, bir daha.
Sıçramış uyanmıştık uykudan.
Oturup şarap içmiştik sonra.
Şarap başımıza vurmuştu
O zaman olmuştu işte ne olduysa.
Denizleri yüksük gibi gören timsahlarız artık,
tirit, mercimek, aş erleri değil.
Haydi inadı falan bırak,
inadı bırak da kendine gel,
bize şarap ver, şarap.
Rumi
Selam Tebriz\'e!
kulağını ver, dinle,
bak asesbaşı ne diyor:
bu mahallede bizden bir gönül eri kayboldu, diyor,
derken ansızın biri yolda izini buldu, diyor.
Belirtilerini görün işte, diyor.
Ne zamandır onu aradık, yandık yakıldık.
Ne zamandır onu arayanlar her yanda dövündüler.
Ne üst kodular, ne baş.
Aşıkların kanı hiç eskimiyor, unutulmuyor.
Aşıkların kanı nasılsa hep öyle kalıyor.
Hep öyle taze, sıcak.
Bu eski bir kan davasıdır deme sakın
Atma kulağının arkasına sen şu lafı:
Kan bir kere eskidi mi kararır, kurur ama,
aşıkların kanı durmayacak, gönüllerinden biteviye akacak.
Bu bucağa sığınan senin bakışındır.
O büyük sağrağı sunan senin nerkis gözlerin.
Sarhoşa gelen de onlar, gönüller çalan da ınlar,
adamı canevinden vuran da onlar
Rumi
Mustafa Dolu</B>
http://www.aksam.com.tr/yazarfoto/mustafa_dolu.jpgMevlana çağırdı ben de ziyaret ettim
mustafa.dolu@aksam.com.tr (mustafa.dolu@aksam.com.tr)
Dün Konya tespitlerimi ve sorunlarımı dile getirdim. Belediye Başkanı Tahir Akyürek umarım kısa sürede bu eksiklikleri giderecektir. Ayrıca Başkan, Mevlana’yı dünyaya tanıtmak için, çok çaba sarfetmiş. Şimdi semeresini Konyalı ve esnaflar alıyor olmalı.
gelecekte basbakan olursa hic sasmam.
En iyilerimiz emperyalizme usaklik etmede öyle iyi anlasiyorlarki.........
Mevlana İran Misyoneri idi
27.04.2002 Tarihli \"Ceviz Kabuğu\" programına, konuyla ilgisi dolayısıyla Prof. Dr. Mikail Bayram’da katıldı. Telefon bağlantısı ile yayına katılan ve Mevlana ve Mevlevilik üzerine görüşlerini aktaran Bayram, program sunucusunun daha önce hiç duymadığı fakat İKTİBAS okurunun yakındığı bildiği görüşlerini söyleyince \"kızılca kıyamet\" koptu. Bu ilginç tartışmayı bilgilerinize sunmakta yarar gördük.
HULKİ CEVİZOĞLU- Profesör Doktor Mikail Bayram hattımızda.
İyi geceler Sayın Bayram.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- İyi geceler efendim.
HULKİ CEVİZOĞLU- Buyurunuz, sizin bir bilim adamı olarak görüşlerinizi rica ediyorum; Konya Selçuk Üniversitesi Tarih Bölümü Başkanısınız, buyurun.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Efendim, öncelikle oradaki konuşmacı arkadaşları selâmlıyorum ve anladığım kadarıyla da, bana, daha çok Mevlana ve Mevlana etrafındaki oluşumlarla ilgili sorular tevcih ediliyor. Bu münasebetle adımdan söz edildi, onun için ben bu konuya yönelmek durumundayım. Tabiî, bu konuyu işlerken de, elbette tarihçi olmam hasebiyle tarihî olaylarla paralel olarak konuyu izah etmeye çalışacağım. Az önce konuşmacılar da söylediler, 1243 yılında Moğollar Kösedağ zaferini kazandıktan sonra Anadolu\'yu istila ettiler. Hatta Erzurum\'da, Erzincan\'da, Tokat\'ta, Sivas\'ta, Kayseri\'de büyük katliamlar yaptılar, yağma hareketleri yaptılar ve özellikle Tokat\'ta, Moğol Ordu Komutanı Baycu Noyan Kayseri\'yi muhasara ettiği zaman, Kayseri çevresinde toplanmış olan Moğol askerleri arasında Mevlana\'nın hocası Şems-i Tebrizî\'nin müritleri de mevcut idi. Bunlara Kalenderiler tabir ederler. Şems-i Tebrizî bir Kalenderi dervişidir, bir Kalenderi şeyhidir. Hatta bu Kalenderiler, Moğollarla birlikte Kayseri surlarından gedik açıp şehre girmeye çalışıyorlardı. Ve şehre girdikten sonra da Moğollar burada çok büyük bir katliam yaptılar. Eğer tarihçiler mübalâğa etmiyorlarsa, onbinlerle ifade edilen Ahi ve Türkmenler burada katliama tâbi tutuldular. Ahiler ve Türkmenler burada katliama tâbi tutulurlarken, Mevlana\'nın hocası olan Kayseri\'deki Seyyid Burhaneddin\'in, eteğine paralar, altınlar saçtılar. Buradan şunu demek istiyorum: Kalenderi dervişler ve Mevlana\'nın hocaları olan kişiler çok daha önceden Moğollarla irtibat hâlindeydiler ve Moğollarla teşriki mesai ediyorlardı ve özellikle de Şems-i Tebrizî ve Şems-i Tebrizî gibi olan bazı kişileri de ajan olarak istihdam ediyorlardı. Olay sadece Mevlana\'yla sınırlı değil, Şems-i Tebrizî\'yi de ajan olarak kullanıyorlardı. Şems-i Tebrizî Moğol ajanı idi ve Moğol ordularının içindeydi.
HULKİ CEVİZOĞLU- Sayın Bayram, siz kocaman bir Üniversitenin Tarih Bölümü Başkanısınız.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Evet efendim.
HULKİ CEVİZOĞLU- Tarihî bir bilgiyi veriyorsunuz, kaynağınızı da verin lütfen.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Kaynağını da vereyim. Bakın, İbni Bibi, Cavlaki dervişleri Moğollarla birlikte Kayseri surlarından gedik açmaya çalıştıklarını İbni Bibi söyler. Tarihî vesikaları da o zaman yeri geldikçe söyleyeyim. Ve yine Mevlevî kaynaklar, Moğollar Kayseri\'de bu kadar büyük bir katliam yaptıktan sonra Seyyid Burhaneddin\'e paralar verdiler ve nitekim Seyyid Burhaneddin\'in türbesini de, bu olaydan iki sene sonra Seyyid Burhaneddin vefat etti, Seyyid Burhaneddin\'in türbesini de Moğollar inşa ettiler.
HULKİ CEVİZOĞLU- Şems-i Tebrizî\'nin Moğolların ajanı olduğunu söylediniz, onun kaynağını sormuştum.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Şimdi ona geleceğim. Şimdi mademki kaynağını soruyorsanız hemen söyleyeyim.
Bakın, Şems-i Tebrizî\'nin \"Makalât\" diye bir eseri var. Şemsi Tebrizi\'nin Makalât\'ını okursanız, orada birçok yerlerde Moğollar\'la ilgili olarak Şems-i Tebrizî Moğollara muhalif olanlarla mücadele etmektedir.
HULKİ CEVİZOĞLU- Ama, yani bu ajan olmasını mı gerektiriyor?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Evet, Moğolların aleyhinde bulunanlara şiddetle hakaret ederek onları susturmaya çalışmaktadır.
HULKİ CEVİZOĞLU- Burada bu mu kaynağınız?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Evet, budur kaynağım; ama ileride yine kaynaklarımı söyleyeceğim. Mevlana\'ya gelince kaynakları daha detaylandıracağım.
HULKİ CEVİZOĞLU- Ama yapmayın; yani bugün de, işte Avrupa Birliği konusunda bilim adamları, gazeteciler farklı görüş savunuyor, birbirlerini eleştiriyorlar, suçlayanlar var; o zaman birbirlerini eleştiren insanlara hep ajan mı diyeceksiniz? Yani, Tarih Bölümü Başkanı bir profesör olarak Şems-i Tebrizî\'nin Makalât eserinde Moğollara övgüler var ve onlara karşı çıkanlara ağır eleştiriler var diye, siz buradan yola çıkarak bir bilim adamı duyarlılığıyla, sorumluluğuyla Şems-i Tebrizî\'yi ajan olarak mı değerlendiriyorsunuz? Sayın Bayram...
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- ... Moğolların ajanıdır demektir. Nitekim, bir kaynak da söyleyeyim size... Teşriigulervah adında bir eserimiz var. Bunu yazan Anadolu\'lu bir kadıdır. O kadı, bazı şeyhlerin, bazı dervişlerin, özellikle de Kalenderi dervişlerin Moğollara ajanlık görevi yaptıklarını söylüyor. Meselâ Barak Baba\'yı söylüyor, adını vererek, \"Bu Kalenderi derviş Moğolların ajanıydı\" diyor, \"Mahmut Han’ın ajanıydı\" diyor.
HULKİ CEVİZOĞLU- Mevlana\'ya gelelim; Şems-i Tebrizî\'yi konuşuyoruz, onu söyleyin.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Şems-i Tebrizî\'yi konuşalım. Şems-i Tebrizî, Makalât\'ında birçok yerlerde, bir yerde değil birçok yerlerde Moğolların aleyhinde konuşanları susturuyor. Moğollara alt yapı yapmaya çalışıyor, Anadolu insanını Moğollara itaat etmeye çağırıyor. Mevlana da bunu yapıyor.
HULKİ CEVİZOĞLU- Yani buradan ne sonuç çıkar ki?..
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Dolayısıyla, \"Mevlana Moğol ajanı olamaz\" çırpınışları, bu çırpınışlar boşa olan çırpınışlardır, hiç kimse bunu inkâr edemez. Bakın,Mevlana \"Fihi Mâ Fih\" adlı eserinde, eğer önünüzde varsa açıp okuyun, ben tercümesinden söyleyeyim, sayfa 100-103 sayfaları; orada Moğolların Reisi Cengiz Han için diyor ki Mevlana; Cengiz Han, Allah\'tan mesaj aldı ve Allah\'tan aldığı mesajla Cenabı Allah Cengiz Hana demiş ki, \"Halkını, kavmini topla, şu zalim Harzemşahlar ülkesine yürü, onları kahret.\" Dolayısıyla, bakın bu olay, bu olayı Mevlana\'nın kendisi anlatıyor, başkaları Mevlana hakkında anlatmış değil bunu. Ve az önce siz söylediniz, Mevlana\'nın Moğollar hakkında söylediği bir söz söyleyin dediniz, işte ben onu söylüyorum. Bu sadece bir tanesidir.
HULKİ CEVİZOĞLU- Peki nasıl oluyor Sayın Bayram, nasıl oluyor, bu dediğinizi belki başka kaynaklarla da destekleyeceksiniz, eğer ikna olmazsa Sayın Zeybek de sorar size, ben de şimdi soruyorum; peki, bunların doğru olduğunu varsaysanız bile, nasıl oluyor da bu kadar tutulabiliyor Mevlana, bu kadar gönüllerde yer edebiliyor? Bunun açıklaması şu mudur... Biz 2002 yılında yaşıyoruz, bu olay 1243 yılında ya da ne bileyim 13\'üncüyüzyılda olmuştur, yani \"o güne bakarak bugün değerlendirme yapmak yanlıştır\" şeklinde mi cevap veriyorsunuz?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Oraya da geleyim, Fakat, öncelikle elimize aldığımız bu konuyu, bu meseleyi bir hâlledelim, çünkü çok itirazlar oldu, bu meseleyi biraz vuzuha kavuşturayım. Şimdi, Şems-i Tebrizî 1244 yılında Konya\'ya geldi, Mevlana ile görüşmeleri oldu.
HULKİ CEVİZOĞLU- Bir şey soracağım, pardon. Bu görüşlerinizi, söylediklerinizi ve şu anda söyleyeceklerinizi bilimsel plâtformlarda daha önce tartıştınız mı?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Tabiî tabiî, yazdım ben bunları, ben bunları defalarca yazdım.
HULKİ CEVİZOĞLU- Bunları ilk defa söylemiyorsunuz yani.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Hayır efendim, ilk defa söylemiyorum, 30 senedir yazdım...
HULKİ CEVİZOĞLU- Nasıl tepkiler aldınız diğer bilim adamlarından?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Hulki Bey, 30 senedir bunları yazıyorum, bugüne kadar bir Allah\'ın kulu bir satır cümleyle bana itiraz edemedi, itiraz etmeleri de mümkün de değildir. Şimdi bakın, Mevlana\'nın eserinden örnekler vereyim, çok önemli bir örnek vereyim. Moğol Hükümdarı, İlhanlı Hükümdarı Hulagu Han Bağdat\'ı fethettikten sonra, Bağdat\'ta son Halifenin oğlu Ez-Zahir Billah Mısır\'a kaçtı ve Baybars ile birlikte Mısır\'da halifeliğini ilân etti. Şimdi Mevlana Mesnevî\'sinde \"Mısır Halifesinin Hikâyesi\" diye bir hikâye anlatır ve çok terbiyesizce bir hikâyedir, ben burada ifade etmiyorum. Çünkü, o kabak hikâyesinden daha edep dışı bir hikâyedir. Orada meselâ Mevlana Sultan Baybars\'ı ve Mısır\'a kaçan Ez-Zahir Billah\'ı tahkir ediyor, rezil etmeye çalışıyor ve böylece Hulagu Hanı desteklemeye çalışıyor. Bakın yine Mevlevî eserlerde, Menakıbıl Arif\'inde anlatıyor, bunu teyiden başka bir şey de var. Menakıbıl Arif\'inde diyor ki, Mevlana etrafındakilere şu mesajı veriyordu: Diyordu ki, \"Hulagu Han Bağdat\'ı muhasara ettiği zaman askerlerine emir verdi, üç gün üç gece atlarına ve askerlere yemek yedirmediler, atlara su ve ot yedirmediler, yem vermediler. Atların tutmuş olduğu bu oruç hürmetine Cenabı Allah Bağdat\'ın fethini Hulagu Hana müyesser kıldı.\" Bunu Mevlana anlatıyor, Mevlana\'dan naklen veriyor. Başkaları bunları yazıp da Mevlana\'ya veya Mevlana\'nın çevresine iftira etmiş veya hakaret etmiş değil, bunları kendi eserlerinde yazıyorlar. Sonra Mevlana\'nın kişiliği ve şahsiyetiyle ilgili de bir şeyler söylendi. Mevlana, Mansur Hallaç gibi, Bayezdid-i Bestami gibi, Ebul Hasan Garagani gibi, Şakıki Belkı gibi İranlı, İran kültürünün ürünü olan mutasavvıfların yolunda bir mutasavvıftır ve bu mutasavvıflar Hulûliye mezhebindendir, Mevlana da Hulûliye mezhebindendir. Bakın, Meslevî\'sinde Bayezid-i Bestami hikâyesi var. Orada Mevlana Hulûl felsefesini anlatır.
HULKİ CEVİZOĞLU- Ne demek Hulûl felsefesi?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Hulûl felsefesi, yani Allah insanlara hulûl eder. Bu Hristiyanlıktan gelme bir inançtır da. Çünkü, Hristiyanlıkta biliyorsunuz, apoklif Hristiyan mezheplerde diyorlar ki, özellikle Nasurîler diyorlar ki, \"Hazreti İsa bir beşer olarak dünyaya geldi, fakat sonra Cenabı Allah Hazreti İsa\'ya hulûl etti ve Hazreti İsa\'nın şahsiyeti ilâh oldu, Allah oluverdi.\" Böyle bir mezhep var. İşte bu anlayışın İslâm dünyasındaki uzantısı da Hulûliyecilerdir.
HULKİ CEVİZOĞLU- Mevlana\'nın bir rubaiyesi var, bakın ne söylüyor, belki bugünleri görerek söylemiş, belki o günler için söyledi. Diyor ki, \"Ben hep yaşadım kul olarak Kur\'ana, topraktım ömrümce Muhammed yoluna...\"
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- \"Men deste-i Kur\'an\'a mekta candarem, men hâk-i pay-i Muhammed\'i muhtarım\"; bunları bana okumayın, bunları bana okumayın, ben onların Farsçasını okudum Hulki Bey.
HULKİ CEVİZOĞLU- Sayın Bayram, izin verin de Türkçesini okuyayım. Diyor ki Mevlana; \"Ben hep yaşadım kul olarak Kur\'ana, topraktım ömrümce Muhammed yoluna. Gerçeklerden apayrı anlam çıkaran haksızdır, usanç verir bu sözlerle bana\" diyor. Acaba gerçeklerden farklı bir anlam mı çıkarıyorsunuz?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Önce bu rubai, bu dörtlük Mevlana\'nın Divan-ı Kebir\'indedir. Bakın, bu Divan-ı Kebir denilen eser Mevlana\'ya ait bir eser değildir. Ben Divanı Kebir\'in, orijinal başlığıyla söyleyeyim; Divan-ı Kebir Ezan-ı Mevlana Mis\" başlığıyla. Divanı Kebir Mevlana\'nın eseri değildir. İran\'da bir tebliğ sundum ve İranlı bilim adamları, bilim çevreleri benim bu tezimi kabullendiler ve sonra kendileri, özellikle İran\'da çok tanınan Abdulkerim Suruş Bey, benim bu telkinlerimden sonra Divanı Kebir\'de Mevlana\'ya ait olan şiirlerin miktarı yüzde 30 veya yüzde 40 miktarındadır. Dolayısıyla, Divan-ı Kebir\'den bazı şeyleri okudukları zaman, Divan-ı Kebir\'in Mevlana\'ya ait olmadığını da bilmeleri gerekir. Birtakım yanlışlıklar yapılıyor...
HULKİ CEVİZOĞLU- Demin okuduğum sözler ona ait değil mi?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Hayır, Divan-ı Kebir ona ait değil.
HULKİ CEVİZOĞLU- Peki, şu sözlerde mi ona ait değil? Bakın, diyor ki, sizin eleştirilerinize burada olmadığı için sözleriyle, eseriyle cevap verecek tabiî; diyor ki, \"Ülkem bu benim, yerim bu, yurdum işte, geldim nicedir kök saldım memlekete. Düşman gibi görseniz de düşman değilim, ben Hintçe konuşsam bile Türküm yine de\" diyor.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Efendim, hele o hiç, o hiç Mevlana\'ya ait değil. Çünkü Mevlana\'nın o orijinal Divan-ı Kebir nüshalarında da bu mevcut değil.
HULKİ CEVİZOĞLU- Ama bakın, bunu da yazan kim, onu da söyleyeyim size. Şimdi bunu yazan, Türkiye\'nin, Sayın Zeybek\'in de eski meslektaşı, Türkiye\'nin ilk Kültür Bakanı Talat Halman\'ın Türkiye İş Bankası\'ndan çıkan Candan Cana isimli kitabı, Sayın Halman yazıyor bunu.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Efendim, ben onları biliyorum.
HULKİ CEVİZOĞLU- Yani, Türkiye\'nin ilk Kültür Bakanı, şu anda Bilkent\'te öğretim üyesi, kocaman İş Bankası yayın yapıyor, bunları bilmiyor da Mevlana\'nın eseri diye mi bize yutturuyor.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Onlar, evet maalesef maalesef.
HULKİ CEVİZOĞLU- Yapmayın.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Çok üzülerek söyleyeyim, bugüne kadar hep Mevlana hakkında yalanlar uyduruldu.
NAMIK KEMAL ZEYBEK- Şimdi Hocanın yalan uydurmadığını kim biliyor.
HULKİ CEVİZOĞLU- Ben de onu soracaktım. Bir dakika, sizin mi doğru söylediğinizi, Talat Halman\'ın mı, İş Bankası yayınlarının mı, bugüne kadar okuduğumuz Mevlana kitapları mı, hangisinin yanlış, hangisinin doğru olduğunu nasıl anlayacağız?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Efendim, ben diyorum ki, bakın Mevlana\'nın Divanının orijinal nüshası Mevlana Dergâhında bulunuyor. Divan-ı Kebir\'in iki tane orijinal nüshası orada var. Bu rubai orijinal nüshalarda mevcut değil. Sonradan Mevlana\'ya uydurulmuş, izafe edilmiş şiirlerdir. Divan-ı Kebir böyle oluşmuş. Divan-ı Kebir aslında bir antolojidir. Ben Divan-ı Kebir\'de 18 ayrı şairin şiirlerinin bulunduğunu tespit ettim. Bu şairler arasında Mevlana\'dan sonra yaşamış olan şairler de var. Hatta Divan-ı Kebir\'de Mevlana\'dan sonraki olaylara, Mevlana\'nın ölümünden 7 sene, 10 sene sonraki olaylara değinen şiirler var. O şiirler Mevlana\'ya ait değildir. Bunları her bilen konuştuğu için, maalesef ayakları da yere basmadığı için, bu sefer Mevlana hakkında uydurma haberler, uydurma bilgiler yaydılar. Maalesef Türkiye, işte o yalan bilgilerle hayatiyetini sürdürmeye çalışıyor veya bilim çevreleri o yalanlarla hayatiyetlerini sürdürmeye çalışıyorlar.
HULKİ CEVİZOĞLU- Şimdi diyelim ki bunların hepsi yalan, bir tek siz doğrusunuz, öyle bir varsayımda bulunalım. Bunun neresi kötü? Diyelim ki, Mevlana diye birisi de yok, bunun hepsi mitolojik bir hikâye, öyle olduğunu varsayalım, ama bugün herkes buna inanıyor. Hem Mevlana\'ya inanıyor, hem Mevlana\'nın bu sözleri söylediğine inanıyor. Diyelim ki, size göre hem Mevlana yok veya var ama, o dönemde, 13\'üncü yüzyılda Moğolların ajanıydı, ama bugün bizim toplum olarak inandığımız Mevlana\'nın yeri yüce bir yerde. Bunun ne sakıncası var, toplumsal birlik bütünlüğü sağlayıcı bir unsur değil mi? Yabancılar bizim hep değerlerimizi alıp...
İSMAİL NACAR- O zaman böyle bir program yapmayın Hulki Bey, yani gerçek Mevlana\'yı halka tanıtmayın.
HULKİ CEVİZOĞLU- Bir dakika, bir dakika. Değerlerimize hep sahip çıkıp elimizden alıyor. Biz bunun etrafında birleşsek, bu yalan da olsa güzel sözler değil mi, yani bunun ne sakıncası var?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Efendim, ben esas onu tebarüz ettirmeye çalışıyorum. Şimdi, Mevlana zamanında Anadolu\'da bir grup insanlar, bir grup aydınlar Moğolları destekliyorlardı.
HULKİ CEVİZOĞLU- Bugünü soruyorum.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Bir kısım insanlar da Moğol emperyalizmine karşı isyan ediyorlar, genellikle Ahiler ve Türkmenler Moğol iktidarına karşı isyan durumundaydılar. Dolayısıyla, Mevlana o dönemde Moğolların yanında yer alarak Türkmenlerle mücadele etmiştir. Hacı Bektaş\'a ağır hakaretlerde bulunmuştur, Nasrettin Hoca\'ya ağır hakaretlerde bulunmuştur, Sadrettin Konavi\'ye ağır ağır hakaretlerde bulunmuştur.
NAMIK KEMAL ZEYBEK- Hacı Bektaş\'a nerede hakaret etmiş, öğrenebilir miyiz; evet, sorun onu.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Bütün bunları yaparken hedefi, Moğollara hizmet etmektir. Moğollar da kendisine para veriyorlar. Bakın, bir defasında Moğol Veziri Tacettin bir defasında Mevlana\'ya 700 dinar para gönderdi ve bu gönderdiği paralar da, Türkmenlerin mallarını müsadere etmiş, Türkmenlerin mallarından, müsadere ettiği mallardan Mevlana\'ya 700 dinar göndermiş. 700 dinar 70 deve parasıdır.
HULKİ CEVİZOĞLU- Sayın Bayram, bugünü soruyorum, şimdi 13\'üncü yüzyılı bırakın, 800-900 sene geçmiş aradan.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Moğollar Mevlana\'yı desteklediler, onu söylemek istedim. Moğollar Mevlana\'yı desteklediler, Mevlana\'yı Anadolu\'nun şeyhi, \"Şeyh-i Rum\" yaptılar. Mevlana\'ya intisap etmeyenlerin şeyhliğini kabul etmediler, özel bir ferman çıkardılar.
HULKİ CEVİZOĞLU- Sayın Bayram, bir daha söylüyorum, olmazsa sözü alacağım sizden. Bir daha soruyorum, bugüne gelin, yani Moğolları bıraktık 800 sene önceden.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Bugüne gelince, ben bugünü de söyleyeyim mademki ısrar ediyorsunuz. Mevlana\'yı bugün reklâma eden, Mevlana\'yı anlatan bizim yerli ulema değildir. Mevlana\'yı Avrupalılar lanse ediyorlar.
HULKİ CEVİZOĞLU- Niye, Avrupalılar Moğol soyundan mı geliyor?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Şundan dolayı: Çünkü, Mevlana\'nın felsefesinde emperyalizme yatkın insan yetiştirme Mevlana\'nın hedefidir. O dönemde Moğollar Moğol emperyalizmine yatkın insan tipi yetiştiriyordu, yetiştirmeye çalışıyordu, dolayısıyla Mevlana\'nın felsefesi bu yönüyle Anadolu insanını Batı emperyalizme yatkın hâle getirme çalışmalarıdır.
İSMAİL NACAR- Misyoner faaliyetleri de onun için giriyor, oradan giriyor.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Dolayısıyla, bunu Nicolson gayet iyi biliyor, bunu Anna Masalla gayet iyi biliyor, Annamary Schimmel gayet iyi biliyor; dolayısıyla Avrupalıların Mevlana\'ya sahip çıkmaları Anadolu\'yu sömürgeleştirme felsefesinin bir uzantısıdır.
HULKİ CEVİZOĞLU- Yapmayın, çok şaşırtıcı şeyler söylediniz Sayın Bayram.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Evet efendim.
devami....
HULKİ CEVİZOĞLU- Bir dakikanızı rica ediyorum. Şimdi Avrupalı olmayan, Türk olan birisi var hattımızda, az önce bağlanmıştı, Sayın Bayraktar Bayraklı.
Bu görüşlere zannediyorum katılmıyor; Sayın Bayraklı, buyurun cevap rica ediyorum sizden.
PROF.DR. BAYRAKTAR BAYRAKLI- Şimdi ben, çok insanlar üzerine duruldu bu gece, ben bu açıdan çok üzüldüm. Yani, Mevlana şöyle dedi, dedi de yok, dedisi yok, Mevlana şöyleymiş, Ahmet Yesevî böyleymiş, Muhiddin Arabî böyleymiş. Hiçbir tanesi fikirlerine, sistemlerine, onların ortaya koyduğu düşüncelere gitmediler. Bakın, orada arkadaşımız Esat Bey, \"İnsan, konuşan Tanrı\'dır\" dedi, burada şirk var. İnsan Allah\'ı inkâr ettiği zaman yine Allah mı konuşuyor, insanı gıybet ettiği zaman Allah mı konuşuyor? Yapmayın bu işi. Bu adamın görüşlerini tezyif etmeniz lâzım, bunları çürütmeniz lâzım. Orada yanlış konuşuyor, siz hâlâ Mevlana oldu Moğolcu, olmadı Moğolcu; bu mesele midir? Orada felsefe üretmeniz lâzım, düşünce üretmeniz lâzım. Kişiler üzerinde durdunuz, tasavvufun prensiplerini, ilkelerini, insanı olgunlaştırmasından bahsetmediniz, tuttunuz insanlarla kişilerle uğraştınız. Bakınız, Mikail Bayram tarihçi bir adam, Mevlana tezyif etmek için, küçültmek için, Avrupalılar Mevlana\'yı bunun için konuşuyor, tutuyormuş, emperyalizmciymiş. Mevlana\'nın kitaplarını okudu mu Allah aşkına? Nasıl okudu bunları da, nasıl anladı bunları da bu felsefelerden nasıl emperyalizm felsefesi çıkartıyor; ben bunu anlayamıyorum. Bakınız, ben Divan-ı Kebir hakkında bir doçentlik tezi yaptırdım, Mesnevî hakkında doktora tezi yaptırdım, Fihi Mâ Fih hakkında master tezi yaptırdım, Mecalis-i Saba\'sı hakkında master tezi yaptırdım. Baştan aşağıya Mevlana\'nın kitaplarını okumuş biriyim ben; yapmayın bu işi, Allah aşkına yapmayın. Kur\'an-ı kerimi tamamen konuşturuyor Mevlana, farkında değilsiniz. Tuttunuz efendim, Mevlana Moğol şeyiymiş, emperyalizm yapmış; ne alâkası var Allah aşkına yahu? Böyle bir sistem, bu kadar büyük bir filozofa, bu kadar büyük bir filozofun karşısına, bir düşünür, bir mütefekkirin aleyhine nasıl konuşur bir tarih kürsüsü profesörü, benim aklım almıyor. Tarihçi olduğu için felsefesini anlamıyor adamın. Yani, Mevlana\'nın felsefesini anlamadığı için, Fihi Mâ Fih\'yi nasıl savunuyor. Fihi Mâ Fih\'in özü nedir? Ne diyor Fihi Mâ Fih\'te? İnsan eşittir düşünce. \"Düşünmeyen adam hayvandır\" diyor. Düşünceyi bu kadar öne çıkaran, aklı bu kadar öne çıkaran Mevlana\'yı nasıl kalkar emperyalist söylersiniz. Mesnevî\'sinde sevgi, insan sevgisini işliyor, Divan-ı Kebir\'inde ilâhi aşkı işliyor; siz nasıl böyle konuşuyorsunuz Mevlana hakkında \"emperyalist felsefe yapılmıştır\", benim aklım almıyor. Bunlar nasıl ilim adamlarıdır, nasıl düşünürdür bunlar, nasıl kitap yazıyorlar ben anlamıyorum. Bir insanın aleyhine, bir insanı tezyif etmek için, kötülemek için böyle konuşulur mu?..
İSMAİL NACAR- İlmî hareket ettiğin zaman anlayacaksın Hoca; belgeli ve bilimsel konuştuğun anda anlayacaksın.
PROF.DR. BAYRAKTAR BAYRAKLI- Esat Bey, orada bir söz söyledi, bak onun üzerine konuşsanıza.
İSMAİL NACAR- Esat Beyin tahribatı devede tüy bile değil, esas tahribat orada.
PROF.DR. BAYRAKTAR BAYRAKLI- \"İnsan konuşan bir Tanrı\'dır\" diyor.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Hulki Bey, müsaade edin cevap vereyim.
İSMAİL NACAR- Esas tahribat orada.
PROF.DR. BAYRAKTAR BAYRAKLI- Bunun üzerine konuşsanıza, o insanla konuşsanıza. Bırakın şimdi bu fertleri, kişileri.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Efendim, Bayraktar Bayraklı arkadaşım kendisini tasavvufçu addediyor, tasavvufu bildiğini söylüyor, fakat konuşmalarından öyle anlıyorum ki tasavvuftan hiç haberi yok.
İSMAİL NACAR- Doğru.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Mevlana İrancıdır, İranlıdır ve İranî tasavvufun mümessilidir. Bakın Ahmet Yesevî\'den söz ediyor, Ahmet Yesevî de Türkmendir, Türk mutasavvıfıdır, Türk kültürüne uyumlu olan bir tasavvufî harekettir. Dolayısıyla, Mevlana İranlıdır. Türkçe bilmez. Kendisi Türkçe bilmediği gibi oğulları da, oğlu da Türkçe bilmiyor. Müteaddit yerlerde de söylerler.
HULKİ CEVİZOĞLU- Ne sakıncası var bunun?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Yani, Türk mutasavvıf değil, İranlıdır, İran tasavvufunun Anadolu\'daki temsilcisidir.
HULKİ CEVİZOĞLU- Sayın Bayram, işi bu tarafa götürürseniz, Hazreti Muhammed de Türk değildi, o da Arapça konuşurdu.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Onun için söylemiyorum Hulki Bey, yani İran tandanslı, İran kültürünün mahsulü olan bir mutasavvıftır, onu söylemek istiyorum. Dolayısıyla...
HULKİ CEVİZOĞLU- O zaman da Hazreti Muhammed\'i Araptır diye eleştirebilirsiniz.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Anadolu\'ya geldiği zaman da, Anadolu\'da ve çevresinde İranî bir çevre vardı. O İranî çevrelere hitap ediyordu. Daha sonra Moğollara hitap etti, Moğollara hizmet etti, hayatı boyunca Moğollara hizmet etti, sadece kendisi de değil oğulları da. Çok önemli bir şey söyleyeyim. Mevlana, oğlu Alaaddin Çelebi\'yi Moğollara karşı isyan ettiği için oğlu Alaaddin Çelebi\'yi bir müridine öldürttürdü, oğlunun cenaze namazını dahi kılmadı; bakın, bunu biliyorlar mı? Öyle Mevlana havarisi kesiliyorlar; Mevlana oğlunu öldürtmüş, oğlunun cenaze namazını dahi kılmamıştır. Bunu Mevlevî kaynakların hepsi yazar.
HULKİ CEVİZOĞLU- Peki, ben şimdi sorumu sorayım, bu da önemli bir şey; bugün dünya üzerinde Moğolların devamı olan bir ırk, bir devlet var mı? Yoksa bu mitolojik bir tartışmadan ibaret mi şu anda konuştuğumuz?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Moğolistan var, bugünkü Moğolistan Moğolların devamıdır.
PROF.DR. BAYRAKTAR BAYRAKLI- Hulki Bey...
HULKİ CEVİZOĞLU- Sayın Bayraklı, buyurun.
PROF.DR. BAYRAKTAR BAYRAKLI- Ben kendimi mutasavvıfçı olarak söylemedim, bir defa ben mutasavvıfçıyım demedim, ben tasavvufun bir İslâm düşüncesi olduğunu söyledim, Mevlana\'nın bir İslâm düşünürü olduğunu söyledim, bir mutasavvıf olduğunu söylemedim. Bir İslâm düşünürüdür bu kişi, filozoftur. Bu ister İranlı olsun, nereli olursa olsun, bu arkadaşımız Mevlana\'nın satırlarından hangi ayetlere işaret ettiği hakkında bir çalışma yapmış mıdır?
İSMAİL NACAR- Tamamını ezbere bilir.
PROF.DR. BAYRAKTAR BAYRAKLI- Alâkası yok, sen hangi ayetlere işaret ettiğini biliyor musunuz?
Bu Mikail kardeşimiz, acaba Mevlana\'nın satırlarından hangi ayetlere telmihte bulunduğunu hiç düşündü mü acaba? Mevlana\'nın Kur\'an bilgisine ne kadar sahip olduğunu biliyor mu acaba?
HULKİ CEVİZOĞLU- Tamam, cevabını alalım.
PROF.DR. BAYRAKTAR BAYRAKLI- Biz İranlı olduğu için, İranlı olabilir, biz onu savunmuyoruz, biz Batılı bir düşünürü de savunuyoruz, biz John Duvi\'yi de savunuyoruz, biz John Lock\'u da savunuyoruz, Descartes\'ı da savunuyoruz.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Kardeşim, Mevlana Hulûliye mezhebindendir.
PROF.DR. BAYRAKTAR BAYRAKLI- Kaldı ki Mevlana bir İslâm düşünürüdür. Yok oğlunu öldürmüş, yok şunu öldürmüş; kardeşim, Allah aşkına siz bırakın bunları, biz Mevlana\'nın felsefesini ortaya koyalım, iyi taraflarını, kötü taraflarını, felsefesinin İslâma uygun olanını, olmayanını, insan doğasına aykırı olanını, olmayanını ortaya çıkaralım, bunu tartışalım. Mevlana Moğolcuymuş, değilmiş, bunlar bize bir şey kazandırmaz, bugünkü insanlığın problemlerinden bir şey çözmez. Eğer biz ilim adamıysak, Mevlana\'nın düşüncelerini ortaya yere koyalım. Mevlana şurada haklıdır, şurada haksızdır diyelim, şurada hata yaptı, burada İslâmîdir, burada İslâm dışıdır. Yok İranlıymış, neymiş, ne olursa olsun beni ilgilendirmez. Ben onun Müslümanlığını kabul ediyorum, Müslüman düşünürdür, İslâm düşünürüdür ve büyük bir filozoftur ve metafizik felsefesinde doruk noktasındadır; ben bunu söylüyorum.
HULKİ CEVİZOĞLU- Peki, Sayın Bayram katılıyor mu acaba buna?
PROF.DR. BAYRAKTAR BAYRAKLI- Bu kadar.İyi akşamlar diliyorum efendim.
HULKİ CEVİZOĞLU- İyi akşamlar Sayın Bayraklı.
Sayın Bayraklı\'nın bu sözlerine katılıyor musunuz Sayın Bayram?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Mevlana büyük bir filozoftur, Mevlana büyük bir şairdir; ben bunlara hiçbir şey demiyorum. Mevlana, son derece hayal gücü yüksek olan bir şairdir. Ben Mevlana\'yı 18 yaşından beri orijinal eserlerinden okuyorum, öyle yamalı bohça gibi de değil, tertipli olarak, düzenli olarak okumuşumdur. Dolayısıyla, Mevlana\'nın felsefesine gelince, Mevlana\'nın felsefesi, az önce dedim, Hulûliye felsefesine mensuptur; birinci husus bu. Tasavvuf yolunda ise, tasavvufî meslek ve meşrebinde ise, \"Seyri Sülûkî Enfüsi\" yolunu tutan bir mutasavvıftır.
HULKİ CEVİZOĞLU- Nedir Türkçesi bunun?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Seyri Sülûkî Enfüsi\'nin anlamı şudur: İnsanların, müritlerin kendi benliklerini düşünerek ruhlarındaki derinlikleri teşhis etmeye çalışmak suretiyle onlara o yönde zikirler, vird\'ler yaptırmak suretiyle onlara belli bir kıvam vermeye çalışan bir tasavvufî mekteptir, tasavvufî eğitim metodudur.
HULKİ CEVİZOĞLU- Aynı zamanda bir tarikattır diyebilir misiniz?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Tarikat değil, hayır, Mevlana bir tarikat kurmadı. Mevlana bir feylesof olarak Mevlevî tarikatının fikir birikimini yapmış bir adamdır. Sadece kendisi de değil, babası da öyledir, Şems-i Tebrizî de öyledir...
HULKİ CEVİZOĞLU- Peki, şu anda tarikat mıdır? Şu anda nedir Mevlevîlik?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Mevlevîlik şu anda bir tarikattır, ayini, tertibi, düzeni olan bir tarikattır. Sonra Hulki Bey, bir hususu ihmal etmememiz lâzım. Daha sonraki asırlarda, Osmanlılar çağında Mevlevî tarikatı bir Türk tarikatı hâline dönüştü. Çünkü, Mevlevî tarikatına giren Türk mütefekkirler, Türk fikir adamları Mevlevî tarikatının yolunu, yöntemini değiştirdiler, hatta Nakşibendiliğe yaklaştırdılar; bu ayrı bir şey. Fakat ben Mevlana\'nın fikriyatı üzerinde duruyorum, Mevlana\'nın düşüncesi üzerinde duruyorum, ben Mevlana\'nın Anadolu\'ya ne verdiğini, neler sunduğunu belirlemeye çalışıyorum.
HULKİ CEVİZOĞLU- Ama şu anda Mevlanacılık, Mevlevîlik zararlı bir felsefe mi?
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Evet, zararlı bir felsefedir.
HULKİ CEVİZOĞLU- Bugün?..
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Çünkü, az önce bakın Gazali\'yi tenkit ettiler, haklı olarak tenkit ettiler, Mevlana işte o yolun adamıdır. Sezgici bir filozoftur, akla muhaliftir. Mevlana, \"Aklı Kur\'an kundrahim Mustafa\" dediği zaman, \"aklı Mustafa\'nın yoluna hayran et\" dediği zaman akliyeciliği yermektedir. Mesnevî\'indeki kel papağan hikâyesinde akliyecileri yermektedir. Bunları okuyanlar anlamıyorlar. Bakın, Bayraklı işte bunu okumalıdır, bunları okumalıdır. Mevlana Mesnevî\'sinde, ismini de vererek Fahreddin-i Razi\'ye hakaret etmektedir, Fahrettin-i Razi\'yi tahkir etmektedir. Neden dolayı? Akliyeci olmasından dolayıdır. Dolayısıyla, Anadolu\'nun fikren geri kalmasında, Anadolu\'nun ilmen geri kalmasında, Ahiliğin dağılmasında... Mevlana\'nın adamları Ahi Evran\'ı öldürdüler, oğluyla beraber, oğlu Alaaddin Çelebi\'yle birlikte Ahi Evran Nasreddin Mahmut\'u Mevlana öldürttürdü. Bakın, bunları bilmiyorlar. Dolayısıyla, \"Mevlana Anadolu\'ya ne vermiş\" dediğimiz zaman bunları göz önünde bulundurmamız lâzım. Felsefe olarak Anadolu\'ya ne getirmiştir, bunları bilmemiz lâzım. Ayakları yere basmadan konuşan arkadaşlar, bu meselede önce ayaklarını yere basmalıdırlar. Mevlana\'yı Mevlana\'nın eserlerinden öğrenmelidirler.
HULKİ CEVİZOĞLU- Peki Sayın Bayram, çok teşekkür ediyorum size. Bunu bir başka zaman, bugün Mevlana\'yı savunanlar, Mevlana dernekleriyle ya da vakıflarıyla, bugünkü savunucularıyla birlikte sizi de bir araya getiririz, onu tartışırız, bu boyutunu.
Çok teşekkürler.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Söylemek istediğim çok şeyleri söyleyemedim.
HULKİ CEVİZOĞLU- İnşallah onu başka bir gece yaparız, ama çok ilginç ve yankı uyandıracak sözler söylediniz. Tabiî birçok insan da sizin bu sözlerinizi ilk defa duyuyor zannediyorum, her ne kadar bilimsel plâtformlarda tartıştığınızı söyleseniz de.
İyi geceler, teşekkürler size.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Teşekkür ederim.
http://www.biroybil.com/showthread.php?t=3524
Nasreddin Hoca`yı Mevlana öldürttü
Selçuk Üniversitesi öğretim üyesi Ortaçağ Tarihi Uzmanı Prof. Mikail Bayram, `Mevlana, eşcinsellikle suçladığı Nasreddin Hoca`yı öldürttü` deyince Konya karıştı.
Bayram, Nüve Yayınları`ndan `Sosyal ve Siyasi Boyutlarıyla Ahi Evren-Mevlana Mücadelesi` adlı kitabını çıkardı. Kitabında Mevlana ile Nasreddin Hoca`nın birbirlerine düşman olduğunu öne süren Prof. Bayram, iki alim arasındaki gerginliğin temelini şöyle anlattı: Mevlana bir Moğol ajanıydı. Mevlana`ya maaş bile bağladılar. Türkmen çocuğu olan Nasreddin Hoca ise Moğolların Anadolu`yu hakimiyet altına almalarına karşı direndi.` Düşmanlığın beyitlere taşındığını da ileri süren Bayram, şu örnekleri verdi: `Ey eli ayağı olan Hoca, kaza ve kederle ayağın kırılmıştır. Sen çok gönüller kırdın, cezan karşına çıktı ve belanı buldun` (Mevlana). `Ey ekşi suratlı. Arkamdan aleyhime kötü sözler demişsin. Kerkesin (Akbaba) ağzı daima necis (pis) kokar` (Nasreddin Hoca). Bayram, iddilarını şöyle sürdürdü:
`Kaynaklara göre Mevlana, Hoca`yı cinsi sapıklıkla suçladı. Hoca`nın çocuğu olmadığı için Mevlana ve çevresi onunla alay etti, hadım ve eşcinsellikle suçladı. Hatta Mevlana, Divan-ı Kebir`inde Nasreddin Hoca`ya `Zürrriyetsiz` diye hitap etti. 1261 yılında Ahilerin başında bulunan Nasreddin Hoca, Moğol yanlısı Selçuklu yönetimine karşı isyan başlattı. Selçuklular da Mevlana`nın müridi olan komutan Cacaoğlu Nureddin`i görevlendirdi. Nureddin, Mevlana`dan da izin aldı ve Hoca`yı öldürdü.` `Deli saçması, asılsız` Mevlana Müzesi Müdürü Dr. Erdoğan Erol, iddialarla ilgili olarak `Tamamen deli saçması` derken, Mevlana`nın 22`nci kuşaktan torunu Esin Çelebi, `Mevlana bu ülkenin kutsal değerlerinden biridir. Onun üzerinde oyun oynanmasın` diye konuştu. Araştırmacı Sinan Yağmur da iki tarihi şahsiyetin bir kez bile karşılaşmadıklarını ileri sürdü. Nasreddin Hoca ve Turizm Derneği Başkanı Salih Taner Serin, Prof. Bayram hakkında hakaret davası açacaklarını söyledi aa
http://www.tumgazeteler.com/?a=1179541
‘Tedaviye muhtaç’ dedi mahkeme suçlu buldu
YARGITAY Hukuk Genel Kurulu, ‘’psikolojik tedaviye muhtaç olduğunu düşünüyorum’’ ifadesini kişilik haklarına saldırı kabul etti. Orta Çağ Tarihi Uzmanı Prof. Dr. Mikail Bayram, ‘’Sosyal ve Siyasi Boyutlarıyla ...
YARGITAY Hukuk Genel Kurulu, ‘’psikolojik tedaviye muhtaç olduğunu düşünüyorum’’ ifadesini kişilik haklarına saldırı kabul etti. Orta Çağ Tarihi Uzmanı Prof. Dr. Mikail Bayram, ‘’Sosyal ve Siyasi Boyutlarıyla Ahi Evran-Mevlana Mücadelesi’’ adlı eserinde, ‘’Mevlana’nın Nasreddin Hoca’ya eşcinsel dediği ve öldürttüğü. Mevlana’nın Moğol ajanı olduğu’’ iddialarına yer vermişti. Bir televizyon programında eseri eleştiren Mevlana Araştırma Merkezi Müdürü Nuri Şimşekler de Bayram için ‘’psikolojik tedaviye muhtaç olduğunu düşünüyorum’’ demişti. Şimşekler’in kendisini ‘’akıl hastası’’ olmakla itham ettiğini, küçük düşürüp kişilik haklarına saldırdığını iddia eden Bayram, başlattığı hukuk mücadelesini kazandı.
Şeb-i Arus törenlerinde semazenlerin giysisi ile döngüsü çekiyor halkımızın ilgisini, simgeler ve anlamlarla işi yok. Sema`nın musiki kısmınınsa ezgisine kapılıyor, büyüleniyor onunla, sözlerini anlamadığı gibi, merak da etmiyor. Konya`ya varıyor Mevlân`yı ziyaret için. Evliya`dan medet umma ziyareti bu. Hiçbir eserinin kapağını kaldırmıyor, üzerinde Mevlânâ resmi bulunan Konya işi bir kaşık ya da bir biblo satın alıp dönüyor geldiği yere.
Bu yıl Mevlânâ Yılı, manzara gene aynı. Gene bilinçsiz, bilgisiz sevgi gösterileri. Mesnevi`yi bile merak eden yok. Değerli araştırmacı-yazar dostum Hasan Dinç de benimle aynı fikirde. Halkımızdaki bu Mevlânâ sevgisinin bilgiye dayanmadığını söylüyor. Bu durumu değiştirmek için bu dostum, yalnızca yakınmamış, sıvayıp kolları güzel bir Mesnevi seçkisi hazırlamış (Deryadan Damlalar/Sinemis Yayınları). Mesnevi (bilmeyenlere hatırlatalım), her beyti kendi arasında uyaklı olan öyküsel bir nazım türüdür. İran kaynaklı olmasına karşın, biz bu türe kendi yorumumuzu katmayı bilmiş, Türkleştirmişizdir.
Hasan Dinç, bir hikâyeler demeti olan Mevlânâ Mesnevisi`nde, birbirinin içine geçmiş durumda bulunan (bir öykü anlatılırken diğerine geçmek, öykü içinde öykü anlatmak gibi) hikâyeleri, bütünlüklü bir forma sokmuş. Şiirsel olan bu metinlerin Farsçadan çevirilerinde anlam kaymaları olması, Mesnevi`nın sırlarına ermek için bazı açarlar gerekmesi, bu bağlamda şerhler (açımlamalar) yapılmasını zorunlu kılmıştır. Hasan Bey, bu güçlükleri yenerek, günümüz insanının okuyup yararlanabileceği hoş bir eser çıkarmış ortaya. Kutlarız yürekten. (Ufak bir ifade hatası var XXIX`uncu sayfada, `Malum-u ilan` denmiş, doğrusu `Malum-u ilam` dır, düzeltile...)
Ahi Evren-Mevlânâ mücadelesi
Ahi Evren`le Nasrettin Hoca aynı kişiymiş aslında biliyor musunuz? Mevlânâ, mesnevisinde, Ahi Evren`i aşağılayıp suçluyormuş, çünkü aralarında büyük bir mücadele varmış. Çünkü hem Mevlânâ, hem de onun feyz kaynağı Şems-i Tebrizî bir Moğol işbirlikçisi imişler. Ve şimdi sıkı durun; Şems`i Ahi Evren, Ahi Evren`i de Mevlana öldürtmüş. Ve işte Mevlân`nın baş düşmanları: Hacı Bektaş Veli, Ahi Evren, Evren`in karısı Fatma Bacı, Baybars, Baba İlyas ve Sadrettin Konevi.
Bütün bunları Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi öğretim üyelerinden Prof. Dr. Mikail Bayram yazıyor `Sosyal ve Siyasi Boyutlarıyla Ahi Evren-Mevlânâ Mücadelesi` adlı kitabında (Kendi Yayını/İsteme Telefonu: 0332 236 48 75) . 281 sayfalık bu kitap son derece değerli bir inceleme. Yazılanlar elbette tartışma doğuracak cinsten. Ancak, gerçeğin ortaya çıkması bağlamında Mikail Hoca`nın büyük bir çığır açtığı kesin.
Kitaptan bazı başlıklar sunayım da iyice kışkırtayım merakınızı:
-Fatih Sultan Mehmet, Ahi Evren hayranıydı.
-Moğollar Mevlân`ya `Şeyh-ür Rûm` unvanının vermişler, Mevleviliği himaye etmişlerdi, oysa Türkmenler ve Ahiler Moğollara karşı isyan ederek çarpışmışlardı.
-Mevlânâ, oğlu Alaeddin Çelebi`nin cenaze namazını kılmadı. 15 yaşındaki Kimya Hatun, Şems`e nikâhlandı, oysa o, Alaeddin Çelebi`yi seviyordu. Şems, Kimya Hatun`u, bu ilişki yüzünden döverek öldürdü.
-Mevlânâ Mesnevi`nin Allah tarafından kendisine vahyedildiğini öne sürüyor.
-Hacı Bektaş için Mevlânâ, `O bacısı kahpe` diyor. Kastettiği, kendisine sığınan Ahi Evren`in eşi Fatma Bacı`dır.
Cazim GÜRBÜZ
mevlana celaleddini ruminin düsmani oldugu kasdedilen AHI EVREN .............................. ..
Selçuk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Tarih Bölüm Başkanı Prof. Dr. Mikail Bayram, Anadolu Selçuklular döneminde Moğol saldırılarıyla Anadolu’nun sarsıldığı günlerde yaşayan Ahi Evren’in, Türk milletinin hafızasında farklı konularda, farklı izler bırakan çok yönlü bir kişilik olduğunu söyledi.
Asıl adı Mahmut Nasreddin olan Ahi Evren’in, yılanlardan panzehir çıkarma özelliği nedeniyle “yılan Ahi” anlamına gelen “Ahi Evren “ ismini aldığını ifade eden Bayram, Kayseri’de 32 sanat erbabını biraraya getiren ünlü düşünürün, esnaf teşkilatının ve kooperatifinin kurucusu olduğunu kaydetti. Bayram, yıllar süren araştırmaları sırasında ünü Türkiye sınırlarını aşan mizahçı Nasreddin Hoca ile Ahi Evren arasında büyük benzerlikler tespit ettiğini vurguladı.
AHİ EVREN’İN KİTABINDA HOCA’NIN FIKRALARI VAR
Prof. Dr. Bayram, Ahi Evren’in bugün üç nüshası İngiltere’deki “British Museum”da yer alan mantık ve felsefi konular üzerine mizahi hikayelerinin yer aldığı “Letaif” isimli eserinde, halen Nasreddin Hoca fıkrası olarak anlatılan 10’dan fazla hikayenin varlığını tespit ettiğini söyledi.
Ahi Evren’in kendisine tutku ile bağlı Anadolu Türkmenleri tarafından “Hace Nasreddin” ismiyle anıldığını belirten Bayram, öte yandan gerçek isminin Mahmut Nasreddin olduğunun bilindiğini kaydetti. 13. Yüzyıl Anadolusu’nda Kırşehir, Kayseri ve Konya’da yaşayan Ahi Evren’in Moğollar’a karşı verdiği mücadele ile tanındığını da ifade eden Prof. Dr. Bayram, şöyle devam etti: “Gerçek Nasreddin Hoca yani Ahi Evren, 4 Nisan 1261 yılında Moğollar tarafından şehit edildi. Bu saldırıdan kurtulan talebeleri ise uç bölgeler olan Akşehir, Ilgın ve Afyon yöresine kaçarak, yerleştiler. Öğrencileri Akşehir’de Hoca Nasreddin’e bir makam kurdular. O da bugünkü Nasreddin Hoca türbesidir. Bu Anadolu’da çok rastlanan bir olaydır. Yunus Emre’nin 10 ayrı mezarının olması bunun en güzel örneğidir. Akşehir’de Türkmen öğrenciler Ahi Evren lakaplı Mahmut Nasreddin’in bugün bilinen esprili hikayelerini yaydılar ve düşüncelerini Hace Nasreddin ismi ile yaşattılar.”
Bu türbenin Osmanlılar Akşehir’i fethettiğinde bulunmadığını ifade eden Bayram, “Birçok kaynaktan, Timur’un Akşehir’de iken bu türbeyi yaptırdığı ve askerlerinin Hoca’nın hikayelerini çok sevdikleri için Orta Asya’ya taşıdıkları sanılıyor. Bugün Türk Cumhuriyetleri’nde ve Horasan’da bu nedenle Nasreddin Hoca’nın fıkralarını bilmeyen yoktur” dedi.
Hoca’nın, esnaf ve sanatkarlar arasında mesleki ismi olan Ahi Evren, Türkmenler arasında ise felsefi ismi olan “Hace Nasreddin” ile bilindiğini anlatan Bayram, Hoca’nın esprili fıkralarının birçoğunun mantık ve felsefe temeline dayandığını kaydetti.
EŞEĞE TERS BİNME FİLOZOF GELENEĞİNİN ÖZGÜN YORUMU
Bayram, Hoca’nın eşeğe ters binme alışkanlığının eski Yunan filozofları Aristo ve Sokrates’in yürüyerek ders anlatma geleneğinden geldiğini belirterek, “Mahmut Nasreddin’de bu geleneği eşeğe ters binerek arkadan gelen talebelere ders anlatmaya yöntemine dönüşmüştür ve böyle yorumlamıştır “ dedi.
Bayram bir nüshası da İstanbul’daki Esat Efendi Kütüphanesi’nde bulunan Ahi Evren’in Letaif isimli eserinde geçen fıkralardan bazılarını şöyle anlattı: “Çok cimri bir kişi suya düşüyor. Onu kurtarmak isteyenler ellerini uzaratarak, (elini ver, elini ver) diyor ancak adam boğulmak üzere olduğu halde elini vermiyor. O sırada bunu gören Hoca, (O bugüne kadar kimseye bir şey vermemiştir. Ona (elimizi tut) deyin diyor. Nasreddin Hoca pazarda bir papağanın 100 dinara satıldığını görüyor ve ertesi gün besili hindisini pazara getirerek, 100 dinara satmak istiyor. Onu tanıyanlar, (Hocam hiç bir hindi bu kadar para eder mi?) diye soruyor. Hoca, (dün küçük bir papağan aynı fiyata satılıyordu) diye cevap veriyor. Arkadaşları (İyi ama o kuş konuşuyor) deyince, Hoca da (O konuşursa, bu da düşünür) diye cevap veriyor. Hoca eve 3 kilo et getiriyor. Akşam, eti pişirmesini istediğinde karısı (kedi eti yedi) diye cevap veriyor. Buna inanmayan Hoca, kediyi yakalayarak, terazide tarttığında 3 kilo geldiğini görüyor ve (Eğer kedi buysa et nerde? Eğer et bu ise kedi nerde?) diye o tarihi soruyu soruyor.”
Felsefede düşünmek ile konuşmanın aynı şey olarak kabul edildiğini vurgulayan Bayram, düşünen hindi fıkrasının temelinde bu klasik felsefi anlayışın yattığını kaydetti. Göle yoğurt çalma esprisinin kaynağında da mantık anlayışının yattığını anlatan Bayram, “Bu Hoca’nın ihtimaliyet mantığına dahil olduğunu gösteriyor. Aristo’dan bu yana bilimde küçük de olsa ihtimallerin gözardı edilemeyeceği düşüncesi vardır ve Hoca da bunu düşünerek gölün yoğurt tutabileceğini söylüyor” dedi.
O dönemde esnaf Türkler’in ünlü düşünürü Ahi Evren, Türkmenler’in ise Hoca Nasreddin olarak bilmesinin sebebinin, iki ayrı yaşam tarzı olan grubun aynı kişiyi farklı yönleri ile tanıması olduğunu belirten Bayram, bu gerçekleri “Tarihin Işığında Nasreddin Hoca ve Ahi Evren” isimli kitabında ayrıntıları ile açıkladığını sözlerine ekledi.
http://arsiv.ntvmsnbc.com/news/223197.asp?cp1=1
Kalenderiliğin doktrin yapısı ana eksenini Hind-İran mistisizmi ile tasavvufun sentezi oluşturmaktadır. Bu sentez içinde İran\'daki Hurufilik, Melamilik gibi çeşitli unsurlar yer almaktadır.
Kalenderiler, mala mülke ve şöhrete önem vermeyen, toplumdan önemli ölçüde kendilerini tecrid etmiş, kanaat anlayışına sahip bir topluluktu. Hayat tarzları ve dış görünüşlerinde gezgin Budist, Zerdüşti ve Maniheist rahipler gibiydiler. Avrupalı seyyahlar Kalenderilerin \"Şâh-ı Merdan aşkına!\" diyerek dilendiklerini yazmaktadırlar.
KalenderilikKalenderi dervişlerinin dizelerinden Vahdet-i Vücud inanışına yakınlık duydukları anlaşılmaktadır. Kimi zaman hülul ve tenasühe varan ifadeler de bu dizelerde göze çarpabilmektedir. Ayrıca Ali ve oniki imama bağlılık, Kerbelâ ile ilgili matem gelenekleri de inançlarında yer almaktadır.
http://tr.wikipedia.org/wiki/Kalenderilik
Şems-i Tebrizi Cazibesindeki Mevlana:
Mevlana ile Ahi Evren Hace Nasirü\'d-din Mahmud(ünlü Nasreddin Hoca) arasındaki mücadeleyi daha iyi kavramak için meselenin bir diğer tasavvufi boyutunuda ele almak gerekmektedir. Bu da Tebrizli Şems\'den Mevlana\'ya intikal eden \'\'Hululiyye\'\' denilen inanış biçimidir.
Mevlana\'nın Şems-i Tebrizi ile tanışmasının onun fikri hayatında,gönlünde ve ruhunda derin bir inkilap yarattığı genel olarak kabul edilmektedir. Fakat bu inkilabın mahiyetinin bugüne kadar yeterince açıklanamadığı kanaatindeyim. Şems-i Tebrizi\'den önce babası Baha Veled ve Seyyid Burhanü\'d-din-i Muhakkık da Mevlanaya bir süre hocalıkyaptılar. Fakat onlar Mevlana\'nın gönlünde ve fikir dünyasında böyle bir inkilap yaratmamışlardı. Şems o\'na neler verdiki onun hayatında,yaşayışında ve fikir dünyasında büyük değişmelere sebeb oldu ve onu şiir dünyasına soktu ve bir şair olarak parlamasına vesile oldu. Çünkü bilinen bir husustur ki Mevlana,Şems ile tanışmadan önce şiir ile meşgul değildi. İşte burada bu husus kısaca dile getirilecektir.
Mevlana\'nın bir kalenderi şeyhi olan Şems-i Tebrizi ile beraberliği üç sene kadar sürdü. Fakat Şems\'in Konyada bir suikast sonucu öldürülmesinden(645/1247) sonra yirmibeşyıl daha yaşadı. Bu yıllar boyunca Şems\'i hiç unutmadı, etkisi ömrünün sonuna kadar devam etti.İşte bunun sebebi Şems\'in sahib olduğu Hululiyye Felsefesi\'nin Mevlana üzerinde yarattığı derin etkidir. Daha doğrusu Hulul Felsefesi\'nin Mevlana\'nın fıtri kaabiliyeti ve bu felsefeye karşıduyarlı tabiatı onun ruhunda yarattığı depresyon hali,bu inkilabın temelini teşkil etmektedir.
Öyle anlaşılıyor ki Mevlana,Şems ile tanıştıktan sonra Hulul Felsefesi ile tanışmış ve bu felsefeye meclüp olmuştur. Bu felsefi düşünce ve inanç onun mizacında ve ruh halinde büyük değişmeye sebebolmuş onu şiir,aşk ve şevk dünyasına götürmüştür................... .............................. .......................
.............................. .............................. .............................. .............
Tasavvuf tarihinde ilk büyük etkili Hululiyyeci Hüseyin b. Mansur el-Hallac\'tır. Bu felsefe Allah\'ın varlıklara ve insana hulul ettiği inancına dayanmaktadır. El-Hallac\'ın (öl.309/921) o çok meşhur \'\'Ene\'l -Hak\'\' (Ben Hakk\'ım) sözünü derken bu felsefesini ifade etmekte,Cenab-ı Allah\'ın kendisine hulül ettiğinin söylemektedir. Keza Beyazıd-i Bistami (öl.262/875) \'\' Cübbemin içinde Allah\'tan gayrı nesne yoktur\'\' derken de gene bu hulül felsefesini işlemektedir. Şems-i Tebrizi\'ninde Hululiyye Mezhebinden bir muyasavvıf olduğu anlaşılmaktadır. Bu felsefe ALLAH\'IN VARLIKLARIN VE İNSANIN SURETİNE GİRDİĞİ İNANCIna dayanmaktadır. Bazı Hristiyan mezheplerde, Cenab-ı Allah\'ın Hz. İsa \'ya hulül ettiği,yani Hz. İsa\'nın suretine girdiğine inanılmaktadır. Hz. İsa hakkında İlah\'lık iddiası buradan gelmektedir. Hallac ve Bistami gibi mutasavvıflarında bu inançta oldukları görülmektedir.
Şems-i Tebrizi 1244(642) yılında Konya\'ya gelince Mevlana,henüz 15 yaşında bulunan Kimya Hatunadındaki çok güzel olduğu rivayet edilen cariyesini Şems-i Tebrizi\'ye nikahladı. Bu arada Şems 65 yaşındaydı. Oysa Kimya Hatun,Mevlana\'nın oğlu Alaü\'d-din Çelebi\'yi seviyordu. Alaü\'d-din Çelebi de ona aşıktı. Onlar evlenmeyi düşünüyorlardı. Alaü\'d-din Çelebi zaman zaman babasının yanına gitme bahanesiyle Şems ile Kimya Hatun\'un oturdukları hücrenin önünden önünden geçiyor ve Kimya Hatun\'a görünüyordu. Hatta bir defasında Şems, Alaü\'d-din Çelebi^\'yi \'\' Hey delikanlı,bir daha buradan geçersen ayağını kırarım\'\' diye tehdit etmişti. Şems\'in öldürülmesine sebebolan olaylardan biri de budur. İşte bu yüzden Şems ile nikahlanan Kimya Hatun sık sık Şems\'i terk ediyor,izini kaybettiriyordu. Mevlana ve çevresindekiler Kimya Hatun\'u aramaya çıkıyor,onu bulup Şems\'e getiriyorlardı.
Ahmed Eflaki! nin anlattığına göre: Bir gün yine Kimya Hatun Şems\'i terketmişti. Şems\'in canı sıkkındı. Mevlana Şems\'i teselli etmek,can sıkıntısını gigermek için onun hücresine gider. Kapıyı aralayınca Şems ile Kimya Hatun\'un sevişmekte olduğunu görür,hemen kapıyı çeker. Biraz zaman geçer Mevlana yine gider. İçeri girince Şems\'in yalnız oturduğunu görür. Sorar; \'\' Üstad az önce geldim. Kimya Hatun ile aşk-bazi(aşk oyunu) halindeydiniz. Kimya nerede? \'\' diye sorar. Şems de ona \'\' O senin gördüğün Cenab-ı Allah idi. Ne kadar sevgili bir kuluyum ki,Kimya Hatun suretinde bana geldi. Onunla aşk-bazi halindeydik\'\' der.
İşte Şems-i Tebrizi\'nin bu ifadesi onun Hulül akidesine sahip olduğunu göstermektedir. Şems bu hulül felsefesiyle Mevlana\'yı etkilemiş ve onu kendisine bağlamıştır. Şems-i Tebrizi de Hulul Felsefesiyle ilgili derin bir birikim olduğu söylenebilir. M. İkbal\'de Mevlana \'nın Hululi görüşlere sahip olduğunu örnekler vererek açıklamaktadır. Aslında \'\'Mesnevi^^sinin mukaddimesi olan \'\'Ney Mesnevisi\'\' Hulül felsefesini dile getirmektedir. Fakat o bu hulül felsefesini \'\'Mesnevi\'deki Beyazıd-i Bistami ile ilgili olarak anlattığı bir hikayede daha çarpıcı dile getirmektedir.Özet olarak hikaye şöyledir: Beyazıd-ı Bistami bir hac yolculuğu esnasında çöl ortasında yaşlı bir adam görür. Onunla biraz sohbet eder. Onun zamanın kutbu olduğunu anlar. O yaşlı adam Beyazıd-ı Bistami\'^ye sorar: \'\'Nereye gidiyorsun? \'\' Beyazıd ona; Hacca gitmekte olduğunu söyler. O kutp da ona: \'^\' Kabe bir bina olarak inşa edildiğinden beri Allah oraya bir defa olsun gitmedi. O yolda harcayacağın parayı bana ver, yedi defa benim etrafımda dön. Bu hac\'dan daha efdal olur.Allah benden ayrı değil. Beni görmek,Allah\'ı görmektir.Bana hizmet Allah\'a kulluktur\'\' der. İşte burada Mevlana Hulul felsefesini o kutup olan şahsın dilinden anlatmaktadır.
Hululi fikirler genel olarak aşk ve şiir için zengin malzeme ihtiva eder. Bu düşüncede olan aşık, sevgilisinin farklı ve cazip görüntüleri ile buluşur. Hayal dünyasını bu görüntülerle süsler. Onun için Şems\'in Hululi fikirleri bir anda fıtraten şair olan Mevlanâ\'yı cezbetmiş,celbetmiş,dünyasını değiştirmiş ve onda şafak doğmasına vesile olmuştur. Mevlana\'daki o zengin ve yüksek hayal gücünün kaynağı buraya dayanmaktadır. Bu felsefi boyut,Mevlana\'nın yaratılışından kaynaklanan özel kaabiliyeti ile buluşması onu şiir dünyasına götürmüştür.
Onun için için Şems\'in öldürülmesinden sonra Mevlana Şam\'a gitmiş ve orada Şems\'in hocası ve şeyhi olan Kalenderi şeyhi olan,Cemalü\'d-din Savi\'nin talebelerinin bulunduğu çevre ile temas kurmuş ve devrin tanınmış kalenderi şeyhi Ali Hariri ve yakınları ile görüşmüş olmalıdır. Hululi fikirlere sahip olan şeyh ve dervişler Şems\'den sonra Anadolu\'da faaliyet göstermekteydiler. Ebu Bekr-i Niksari,Şeyh Osman-i Rumi bunlardandır. Mevlana\'nın bunlarla ilgisi devam etmiştir. XV.ve XVI. yüzyıllarda Şems-i Tebrizi\'ye bağlı olmalarından dolayı kendilerine \'\'Şemsi\'\' denilen dervişler Anadolu\'da yaygın dılar.Abdu\'l-vahid Çelebi \'\'Menakıb-ı Hace-i Cihan ve Netice-i Can\'\' adlı eserinde onları anlatmaktadır.
Ahi Evren Hace Nasırü\'d-din\'in(Nasreddin Hoca) Mevlana\'ya muhalif olduğu konulardan biri de,Hululiyye felsefesidir. O Hululi fikirlere tepki göstermekte ve Hululiyyecilerin şerrinden Allah\'a sığınmakta ve onları sapık ve tehlikeli bulmaktadır.Az yukarıda geçen Mevlana\'nın \'\' Mesnevi\'\'sinde naklettiği \'\' Beyazıd-i Bistami\'\' hikayesinde zamanın kutbu olduğu kabul edilen şahıs:\'\' Allah\'ın eviolduğu kabul edilen Ka\'be,inşa olalı Allah oraya hiç girmedi.\'\' diyor. Nasreddin Hoca bir mesel yaratarak bu tarz düşünce ile alay etmektedir. O da Ka\'be\'nin kapısının halkasına yapışarak:\'\' Ey Tanrım! Aç kapıyı. Evinde misin? \'\' diyor. Ayrıca bu latifenin devamında bu tarz düşüncenin küfür olduğunu da vurgulamaktadır. Tabii burada Hülul fikri de yerilmiş olmaktadır.
.....
.....
Tarihin ışığında NASREDDİN HOCA VE AHİ EVREN shf-56-59
Prof.Dr. Mikail Bayram-dağıtım -KONYA, Baskı- Bayrak mat.ltd.şti-İST.
A. Hallâc Hakkında Genel Bilgiler
Dedesi Zerdüşt olan Hallâc-ı Mansur 858 yılında İran’ın Fars eyaletindeki Beyza’nın kuzeydoğusunda doğdu. Karmatîlerin[1] lideri Cennâbî ile ilişkileri vardı. Bağdat’ta Cüneydi Bağdadi’nin sohbetlerine bir süre katılsa da sorularını samimi bulmayan Cüneydi Bağdadi, rahatsızlık duyup onu sohbetinden uzaklaştırdı (Uludağ, XV, 377). Her seviyeden insanı celp edecek ve kendisine hayran bırakacak şeyler sergiliyordu. Bu yüzden Sünni Müslümanlara göre o Sünni, Şiilere göre de Şii idi (İbnu Teymiyye, 39). Hallâc’ın kendisine mahsus bir kısmı şeytani ve nefsanî ve bir kısmı da şöyle ya da böyle şeriata uygun düşebilecek ibadet ve riyazetleri ve tasavvufi halleri vardı ama Allah’tan korkan bir kişi değildi (İbnu Teymiyye, 26).Onaylanması mümkün olmayan sözleri vardı. Sözgelimi, “Ben de şu Kur’an gibi bir eser yazabilir ve onun gibi söz söyleyebilirim.” diyordu (İbnu Teymiyye, 38). İbadetleri ortadan kaldıracak sözleri söylüyordu: “Âşık, hevanın kemaline ulaşır, zikrin etkisine kapılıp zikrolunanı yitirdiği ve kendisine heva egemen olduğunda ariflerin namazının küfür olduğu gerçeğine tanık olur.” (İbnu Teymiyye, 1986: II, 297). Ariflerin tanrılaşabileceğini düşünüyordu (Goldziher, 243).Hulûliye inancına sahip (Mevlana Celaleddin Rumi’nin şeyhi Şems-i Tebrizî[2] gibi) birisi olduğu ve Allah’ın kendisine hulûl ettiği iddiasında bulunduğu gerekçesiyle 922 yılında mahkeme edildi. Ancak asılmasına gerekçe olarak gösterilen onun hacca dair görüşüydü. Hallâc, “Hacca gidemeyen bir kimse bulunduğu yerde bir ev yapsa, o evi Kâbe’yi tavaf eder gibi tavaf edip otuz yetime de belirttiği ölçüde sadakada bulunsa Hac ibadetini yerine getirmiş olur.” diyordu (İbnu Teymiyye, 32). Bu görüşünü[3] fetva kabul eden ve bir süredir Hallâc’ı asma nedeni arayan vezir Hâmid b. el-Abbas onun bu görüşünden yola çıkarak, önce ellerini ve ayaklarını kestirmiş sonra da bedenini yaktırıp küllerini Dicle nehrine savurma emri vermiş ve öldürülmesinin[4] ardından da Hallâc’ın başı mızrağa takılarak Bağdat’ta gezdirilmişti (İbnu’l-Esîr, VIII, 109–110).Takipçilerinin Hallâc hakkında söylediklerinin aksine, öldüğü zaman kendisinden hiçbir keramet sadır olmadı. Yere akan kanının yerde Allah yazdığını veya öldürülünce Dicle suyunun kesildiğini söyleyenler varsa da yalan söylüyorlardı (İbnu Teymiyye, 35). Kaldı ki, kan necistir[5] ve onunla Allah’ın adını yazmak caiz değildir (İbnu Teymiyye, 36). Hallâc, öldürülmeden önce tövbe ettiyse de öldürülmesine karar verenler onun ciddiye almadılar.[6]
B. Düzenbazlıkları Oldu mu?
Hallâc, Hindistan’a giderek orada çeşitli sihir oyunları öğrendi ve sihir hakkında bir kitap yazdı. Yalancı harikuladelikleri ve şeytani sözleri vardı. Şöyle ki: Bazı arkadaşlarını önceden meyve ve helva sakladığı çölde bir yere gönderir ve onlara “Bu çöl ortasında ne istiyorsanız size getireyim.” derdi. İçlerinden biri meyve veya bir tatlı isteyince, “Bekleyin!” der ve oraya gider, önceden hazırlanan ve saklanan helva ve meyveyi getirirdi. Tabii orada bulunanlar bu durumu onun bir kerameti[7] olarak görürlerdi (İbnu Teymiyye, 39). Kimisi onun Allah’ın bir veli kulu olduğuna inanırken kimisi de cezbeli, etrafındakileri kandırıcı, yalancı bir sihirbaz ve kâhin olduğunu, cinlerin ona başka diyarlardan meyve getirip verdiklerini söylemekteydi (İbnu’l-Esîr, VIII, 108). Hallâc, kış meyvesini yazın, yaz meyvesini de kışın bulup onlara getirtmiş, elini havaya kaldırıp indirdiğinde avucunun para dolu olduğu görülmüştü. Bu paralar üzerinde “De ki Allah birdir.” ibaresinin yazılı olduğu söylenirdi. Kendisi de bu paralara “kudret dirhemleri” adını veriyordu. Ayrıca halka evlerinde yiyip içtiklerini, yaptıklarını anlatıyor ve içlerinden geçeni onlara söylüyordu. Onun bu hallerinden dolayı birçok kimse ona aldanıp etrafında toplanmış ve üzerinde duracağımız hulûl akidesine meyletmişlerdir (İbnu’l-Esîr, VIII, 107).
C. Hallâc ve Hulûl İnancı
Hallâc’ın hulûl akidesi onun Nuru Muhammedi anlayışıyla doğrudan ilişkilidir. Onun bu kavramı nasıl algıladığına geçmeden önce hulûlun ne anlama geldiği ve farklı kültür ve dinlerde nasıl anlaşıldığına değinelim ardından da onun yaklaşımlarını ortaya koyalım:
1. Hulûl Nedir?
Hulûl, konup yerleşmek (Firuzâbâdî, 887) bir şeyi çözmek, bir yere intikal etmek anlamlarında masdardır ve isim şeklinde de kullanılır. Terim olarak da bir şeyin mevcudiyetinin diğerinin varlığıyla aynı olması anlamına gelir (Demirci, XVIII, 340). İslâm öncesi dinlerde hulûl inancı, ilk olarak animistik dinlerde ortaya çıkmış olmakla birlikte gerçek önemine özellikle Hinduizm ve Hıristiyanlık’ta kavuşmuştur. Bununla birlikte eski Mısır’dan Greklere kadar birçok kültürde görünmektedir (Demirci, XVIII, 340). Sözgelimi eski Mısır’da firavun genellikle tanrı Horus’un bedenleşmiş hali olarak görülürdü. Greklerde de Zeus ve Artemis gibi tanrılar sık sık hayvan bedeninde dünyaya gelirlerdi. Budizm’in Mahayana mezhebinde Buda adını alan ezelî ve ebedî kudret yeryüzünde Siddhartha Gotama’da bedenlenmiştir. Hulûl inancının bir doktrin olarak ciddi manada önem kazandığı dinlerin başında tanrı Vişnu ve diğerlerinin hayvan ve insan bedenine girerek indiğine inanılan Hinduizm gelmektedir. Bu kavramın önem kazandığı ikinci din Hıristiyanlıktır. Bu kavram için Hıristiyanlık dünyasında ulûhiyetin bedenleşmesi anlamında enkarnasyon (incarnation)[8] kelimesi kullanılır. Hıristiyanlığa göre Tanrı, insanlığı kurtarmak amacıyla İsa’nın kişiliğinde bedene bürünmüştür. Bir iman esası olarak kabul gören bu anlayışın ilk izlerine Flipelilere Mektup’ta (2/6-11) rastlanır. Koloselilere Mektup (1//14-15) enkarnasyon fikrini İsa’nın “pre-existent (beşerî varlığından önceki) varlığı ile birleştirir. Yuhanna ise (1/1-5) İsa’nın pre-existent varlığını vurgulayarak (1/14) bu var oluş biçimini enkarnasyon inancı ile ilişkilendirir. Matta (1/20-21) ve Luka’da (1/30-36) enkarnasyon fikri yoksa da Meryem’in bakire olarak İsa’yı doğurması inancı devreye sokularak İsa’daki ilahlığın varlığına vurgu yapılmak istenmiştir (Demirci, XVIII, 341).Liberal yorumlara göre Hıristiyanlıktaki enkarnasyon inancı, Grek geleneklerinden bölgedeki pagan inançlara kadar uzanılan geniş bir kültürün etkisi altında gelişmiştir. Grekçe konuşan Yahudi-Hıristiyan çevrelerde Yahudilikteki şahıslaştırılmış hikmet (hokma) anlayışının Grek felsefesindeki logos ile birleştirilmesi ilk önce İsa’nın pre-existent bir varlık olarak kabulüne yol açmıştır. Böylece bir bakıma Yahudilikteki “ezelî Tevrat” anlayışı yerine Hıristiyanlıkta İsa konmuştur. Bu fikir muhtemelen daha sonraları Gentile Hıristiyanları arasında Tanrı’nın İsa suretinde bedenleştiği fikrine yol açmıştır (Demirci, XVIII, 341).Bu görüşün İslâm âleminde ilk ortaya atılışı ise halife el-Memun[9] dönemine rastlar. İslâm âleminde Hıristiyanlarla uyum içinde olan bazı aşırı sapık gruplar da bu görüşü savunurlar. Allah’ın Hz. Ali’ye ve onun soyundan imamlara hulûl ettiğini iddia eden aşırı Rafızîler ve Allah’ın velilik mertebesine erdiğine inandıkları kimselere yani Hallâc,[10] Yunus ve el-Hâkim vb. gibi kendi aralarından bazılarına hulûl ettiğine inanan bazı aşırı tasavvuf grupları bunlardandır (İbnu Teymiyye, 1986: II, 190). Hulûliye, inancı günümüzde Nusayriler arasında hayatiyetini sürdürmektedir.
2. Hallâc’ın Hulûl Anlayışı
Hallâc’ın Nuru Muhammed inancı ilk yaratılışla dolayısıyla Hz. Âdem ile ilişkilidir. Onun, “Hak (yani Allah) ezele/kendine baktı ve kendinden bütün sıfat ve isimlerini taşıyan yoktan bir suret çıkardı. O da sonsuza kadar Allah’ın kendi suretini verdiği Âdem’dir.[11] Âdem’i bu tarzda yaratınca yüceltti, onurlandırdı ve kendine seçti. Böylece Hakk’ın onun suretinde onda ve onunla ortaya çıkmasından dolayı O oldu.” şeklindeki sözleri onun Yeni Eflatunculuktan[12] etkilendiği izlenimi vermektedir (Sarmış, II, 44). O, Peygamber (s)’in iki sureti olduğunu ilkinin onun ezelî, kadim nur olanı, ikincisinin de beşer bir peygamber olarak gönderilen olduğunu söyler. Bu teori daha sonra mutasavvıflar tarafından geliştirilmiş ve tasavvufun önemli bir esası durumuna getirilmiştir. Hallâc yaratma ve dinlerle ilgili düşüncelerini de bu nazariye bağlamında açıklamıştır. Bütün varlıklar ondan zuhur ettiğinden o aynı zamanda varlığın kaynağıdır. O olmasaydı, hiçbir şey olmazdı (Uludağ, XV, 378-379).Yine, “Bütün varlıklardan ve âlemlerden önce o (Hz. Peygamber) vardı, hâlâ da vardır. Delil de medlul (delilin gerektirdiği şey) de odur. Hakka bağlı ve ondan ayrı değildir. Akledilenin dışında da değildir. Bütün ilimler onun denizinden bir damladır. Bütün zamanlar onun zamanından bir saattir. O, haktır ve hakikat onunladır. Vuslatta evveldir. Nübüvette ahirdir. Hakikat içinde ve marifet dışındadır. Hak onu halkına teslim etmedi çünkü kendisi O’dur ve ben O’yum, o da O’dur.” (Sarmış, II, 45) şeklindeki sözleri onun Kur\'an-ı Kerim’in asla onaylamayacağı bir peygamber itikadına sahip olduğunu göstermektedir. Görüldüğü gibi Hallâc’ın Nur-u Muhammed anlayışı Kur\'an’dan delillendirilemeyecek bir anlayıştır ve başka kültürlerden etkilenme sonucu ortaya konmuş bir felsefedir.Hallâc, Allah’ın hulûl ettiği kimselerin içine kendisini de yerleştirir: “Eğer Allah’ı tanımıyorsanız eserini tanıyınız. İşte o eser benim. Ben Hakkım.[13] Çünkü ebediyen Hak ile Hakkım.” Yine başka bir şiirinde şöyle der: “Ben sevgilimin kendisiyim. O da bendir. Biz bir bedene hulûl etmiş iki ruhuz.” (Uludağ, XV, 379). Hallâc ve onu izleyen hulûlcüler, Hıristiyanlarınkinden daha büyük bir küfür içindedirler. Çünkü Hıristiyanlar tanrının hulûlünü sadece Hz. İsa ile sınırlamışlardır (Sarmış, 46). Bu bakış açısıyla kul ve Rab birbirine karışmakta ve tevhit ilkesinden uzaklaşılmış olmaktadır.
Sonuç
Hallâc, muhaliflerinin bakış açısı esas alındığında Kur\'an-ı Kerim’e uygunluktan uzak bir felsefeyi dillendirmiş ve bağlılarını sahih bir din anlayışından uzaklaştırmış tarihi bir kişiliktir. Fikirlerini daha cazip kılabilmek için insanların gözünü boyayacak sihre dair bilgiler edinmiş ve kendisinde olağanüstü bir karizma olduğu vehmini yaymaya çalışmıştır. Kendisinden küfür sözleri sadır olmuştur ancak ölmeden önce gerçekten nasuh bir tövbe edip etmediğini Allah bilir.
isteyen bu linkte dipnotlari görebilir
http://www.muratkayacan.net/content/view/66/32/
Emm yerlestirdigin yazilari ihtiyat ile karsila. Nicht alles was glänzt ist Gold. Hatta o yazilar saptirmadir.
Misal vereyim "Hallâc, Hindistan’a giderek orada çeşitli sihir oyunları öğrendi ve sihir hakkında bir kitap yazdı. Yalancı harikuladelikleri ve şeytani sözleri vardı." Yani az bucuk ilmi zihniyeti olan böyle seyleri bu sekilde yazarmi ? Adamin maksadi islami-sünni cizgiden zoraki Mevlanayi,Semsi,Hallaci cekip "hulul mulul" gibi fantastik yerlere yerlestirmek. Ayip ya.
Emm yerlestirdigin yazilari ihtiyat ile karsila. Nicht alles was glänzt ist Gold. Hatta o yazilar saptirmadir.
Misal vereyim "Hallâc, Hindistan’a giderek orada çeşitli sihir oyunları öğrendi ve sihir hakkında bir kitap yazdı. Yalancı harikuladelikleri ve şeytani sözleri vardı." Yani az bucuk ilmi zihniyeti olan böyle seyleri bu sekilde yazarmi ? Adamin maksadi islami-sünni cizgiden zoraki Mevlanayi,Semsi,Hallaci cekip "hulul mulul" gibi fantastik yerlere yerlestirmek. Ayip ya.
Sen yanlis anlamissin. O elestirdigin adam tam senin elestirdigin seyi elestiriyor samirim. Ama ben bir daha bakim.
Adamin maksadi islami-sünni cizgiden zoraki Mevlanayi,Semsi,Hallaci cekip "hulul mulul" gibi fantastik yerlere yerlestirmek.
Mevlananın mesnevisi ya da tasavvufu ne kadar islami-sünni çizgiyle bağdaşıyor açıklayabilirmisin?
"Mevlananın mesnevisi ya da tasavvufu ne kadar islami-sünni çizgiyle bağdaşıyor açıklayabilirmisin?"
Tamamen bagdasiyor. Mevlana medrese tahsili görmüsdür. Babasi zaten alimdir. Medrese demek fikih, tefsir, hadis ve arab dil ilimleri demektir. Medreseler 12. yy da Vezir Nizamüddinin ve Imam Gazalinin koydugu ders programlari ve sistemi ile orta doguya yayilmisti.
Mevlananin eserlerinden, hocalarinin eserlerinden ve talebelerinin eserlerinden sünni cizgisi disinda herhangi bir cizgi gözükmüyor. Hatta Mesnevi yüzyillar boyunca islam alimleri tarafindan daima okunmustur. Mesela Naksibendiler eserlerinde Mesneviden daima siirler alip kitablarini onlarlada süslemisler.
Mesele 20 yy da Mevlanayi saptirmaktan ileri geliyor. Onu sadece "hümanist" görmek isteyenlerin yüzünden. Ideolojik sebebler yüzünden tarihi kendi istekler dogrutusunda illa görmek istemek.
Nakşibendi tarikatının büyüklerinden Abdullah-i Dehlevi hazretleri, (Mevlana Celaleddin, Evliyanın büyüklerinden ve Ehl-i sünnet âlimlerinden idi) buyurdu. Yine buyurdu ki: (Üç kitabın eşi yoktur. Bunlar, Kur'an-ı kerim, Buhari’yi şerif ve Celaleddin-i Rumi’nin Mesnevi’sidir.) [Mekatib-i şerife m.107]
Ben sağ olduğum müddetçe Kur’ânın kölesiyim.
Ben Muhammed muhtârın yolunun tozuyum.
Benim sözümden bundan başkasını kim naklederse;
Ben ondan da bîzârım, o sözlerden de bîzârım. (Mevlana)
Hikmet dolu sözlerinden bazıları şunlardır:
Sünnet-i seniyyeye harfiyen uymak lazımdır.
Helal kazanıp helalden yemelidir. Her hareketi Resulullah efendimize uydurmalıdır.
Tenhada, yalnız kalınca da günahtan sakınmalıdır.
Nefsi mağlup etmek için, onu terbiye etmeli. İstediği her şeyi vermemeli. En tesirlisi, oruç tutmak, az uyumak ve gece namaz kılmaktır.
Hakiki bir âlime teslim olmalıdır.
Gizli ve âşikâr Allahü teâlâdan korkun. Günahlardan sakının. Az yiyip, az uyuyun, az konuşun. Çok oruç tutun. Zamanlarınızı namaz kılarak değerlendirin. Şehveti terk edip, sefihlerle, cahillerle mücadele etmeyin. Onlarla oturup kalkmayın. Hep iyi insanlarla beraber olun. Ya hayır konuşun veya susun. İnsanların sıkıntılarına sabredin. Bilin ki, insanların en hayırlısı, insanlara en faydalı olandır.
Oğlu Sultan Veled'e nasihatlerinde şöyle buyurdu:
"Ey oğlum! Her zaman ilim, edep ve takva üzerine bulun. Her zaman din büyüklerinin eserlerini oku, Ehl-i sünnet vel-cemaat yolundan ayrılma. Fıkıh öğren, cahil sofulardan olma. Namazı her zaman cemaatle kıl. Şöhret isteme, zira şöhret âfettir. Makâm mevki düşkünü olma. Yazdığın şeylerde adını yazma. Mahkemelik işin olmasın. Kimseye kefil olma. Halkın işlediği işlere karışma. Devlet büyüklerinin çocuklarıyla arkadaşlık etme. Uzlete çekilip de yalnız kalma. Çok konuşma. Az söyle ve halkın kötülük ve eğrilerinden aslandan kaçar gibi kaç. Kadınlardan sakın. Zenginlerle oturup kalkma. Helal ye ve şüphelilerden kaç. Dünya malına kapılma. Dünya arzusu dinin yok olmasına sebep olur. Çok gülme, çok gülmek kalbin ölümüdür. Herkese şefkatli ol. Dışını süsleme. Dışın süsü; için, kalbin, ruhun harap olduğunu gösterir. Başkalarıyla mücadele etme ve hiç kimseden bir şey isteme. Kimseye hizmet buyurma. Ulemaya, evliyaya, mal ve canla hizmet et. Din büyüklerinin hâllerini, kerametlerini inkâr etme. İnkâr eden mahrum kalır.”
Talebelerine de buyurdu ki:
“Ey bizi sevenler! Sevgili Peygamberimizin gittiği Ehl-i sünnet yolundan yürüyüp, bu yolu ihyâ etmeli. Allahü teâlânın sevdiği ameller, ibadetler ile, helâl yollardan çoluk-çocuğunun ihtiyaçlarını kazanarak, râzı olunan kullar zümresine dâhil olmalı. Hep helâli istemelidir. Söylediklerimiz, dinlediklerimiz, düşündüklerimiz hep helâl olmalı. Her hareketimizi Peygamber efendimizin hâl ve hareketlerine uydurmalıyız. Herkes, bir sanata sahip olmalı ve din ilimlerini iyi öğrenmelidir. Bunu özellikle istiyorum. Bizim yolumuzda olanlara, kıyamet günü yardımcı olur, yüzlerinin ak olmasına çalışırız. Ancak, edebe riâyet etmeyenler ve Ehl-i sünnet yoluna muhalefet edenler, kıyamet günü bizi göremez.”
H. Ragıp Atademir (....-....) felsefi ekollerin billur gibi kaynaşan çokluğuna,
birbirine benzer aykırı ve ilgisiz yanlarına rağmen bunları üç temel gruba ayırarak ortak
yanlarını veriyor. “ İlkin, felsefeyi ameli ve nazari bütün bilgileri içine alan bir bilgi,
konusu gerçeğin bütünü olan toplu bir açıklama; bir ilimlerin ilmi, bütüncül (universel)
bir ilim olarak görüyoruz.”
9
diyor.
Şahin Yenişehirlioğlu felsefenin tanımına, geleneksel yaklaşımdan uzaklaşan bir
boyuttan bakıyor, uzaklaşma nedenlerini açıklayarak. Şehirlioğlu ilkin, felsefenin
etimolojik tanımının somut tarih verilerine uygun düşmediğini belirterek felsefenin
‘bilginin sevgisi’ olarak belirlenmesinin Eski Yunan Uygarlığı’nın Batı Uygarlığı’nda
yeniden yaşatılmak özleminin bir yansıması olduğunu belirtiyor. Gerçek durum, her tür
saptırmacanın dışında, Felsefenin ‘bilginin sevgisi’ olmadığı ve olamayacağıdır. Çünkü,
felsefe doğrudan doğruya GERÇEĞİ aramak, Gerçeği bulmak, Gerçeği anlamak ve
Gerçeği yorumlayarak somut bir sonuca ulaşarak İnsan-Dünya-Evren bileşimini
aydınlatarak İnsan’ı, Dünya’yı ve Evren’i değiştirmektir.”
10
diyor
Benim bakisim mevlananin felsefesine ve dolayisiyla ahlak anlayisina.
Algazalinin mevlana gibi Hululiyye felsefesine mensup oldugunu okudum yukarida saniyorum?
öyle motolarla konusanlar anlayamazlar.
Hintli bramanlara göre düsünce sözden daha kuvvetlidir. Cünkü söz düsünceyi itaatle takip eder.(Page 12)
http://209.85.129.132/search?q=cache:zAsHWZoYK_kJ:ww w.cumhuriyet.edu.tr/edergi/makale/239.pdf+Felsefenin+Mensei&cd=1&hl=de&ct=clnk&gl=de
Nasreddin Hoca pazarda bir papağanın 100 dinara satıldığını görüyor ve ertesi gün besili hindisini pazara getirerek, 100 dinara satmak istiyor. Onu tanıyanlar, (Hocam hiç bir hindi bu kadar para eder mi?) diye soruyor. Hoca, (dün küçük bir papağan aynı fiyata satılıyordu) diye cevap veriyor. Arkadaşları (İyi ama o kuş konuşuyor) deyince, Hoca da (O konuşursa, bu da düşünür) diye cevap veriyor.
Hoca yukaridaki fikrasiyla benim anlayisima göre binlerce yil eski felsefeleri bilerek, mevlanaya kibarca sunu söylüyordu. Sen hic düsünmeden papagan gibi cok kanusuyorsun.
Nasrettin Hoca, felsefeyi halk pazarina götürüp en alt halk tabakalarinada izah ederek, Mevlananin sözü olan Senin söyledigin karsindakinin anlayabildigi kadardir motosunu mevlananin kafasina vuruyordu.
"Kadınlardan sakın. .”
Aramizda kadin düsmanlari var.
Ahmet yeseviye siginsinlar ve islah olsunlar.
http://www.aygazete.com/?Paket=TurkDunyasi&TRKDN=goster&Id=306
Nâzım’ın dizelerinde Mevlana
AVNİ ÖZGÜREL
21/12/2008
Bu yıl, Hz. Mevlana’nın ebediyete intikalinin 735. senesi.. Hazreti-i pir hayattaymışcasına, hatta iletişim imkanlarının alabildiğine genişlediği bugünün dünyasında insanlığı hayatta olduğu yılların fevkinde etkilemeyi sürdürüyor. Hala en fazla okunan,
anılan; en çok atıf yapılan ve ne zaman sevgiden, barıştan söz edilse en ziyade müracaat edilen kişi.
Geçmişte onun gerek hayatına dair gerekse Mesnevi’sinden hayli şey yazdım... Son yolculuğuna Müslümanların yanı sıra Ermenilerin, Rumların, Yahudilerin
‘O bizim için de evliyaullahtı..’ diyerek iştirak ettiği, cenaze namazını kıldırmak isteyen büyük âlim Sadreddin Konevi’nin heyecandan bayıldığı, camiden defnedileceği dergâh mahalline gidilene kadar olan kısa mesafenin izdihamdan dolayı yarım günde alınabildiği kişiydi o..
Bu nedenle gazete yazısı sınırları içinde aynı minvalde bahis açmak yerine, Mevlana’ya ve açtığı yola Nâzım Hikmet’in nisbeten az bilinen dizelerinin penceresinden bakalım istiyorum.
Yazının başlığında yansıttım; Mevlevi dergâhına bağlı bir dedenin adını taşıyan torundu Nâzım... Konya ve Mersin’de valilik yapan imparatorluğun son Selanik Valisi Nâzım Paşa şu dizelerin sahibi: Remz-i nükât-i nâyi duyan Mevlevileriz / Savt-ı rübâb-ı aşka uyan MevlevÎleriz / Hubb-i sivâyı şöyle koyan Mevlevileriz / Biz dehr-i dûna yuf okuyan MevlevÎleriz. Manası: Neyden yansıyan zarif sözlerin vermek istediği işareti duyan Mevlevileriz/ Aşkın hoş nidalarına uyan Mevlevileriz/ Dünya zevklerini şöyle koyan Mevlevileriz/ Zamanın zayıflıklarına uzak olsun diyebilen Mevlevileriz..
Nâzım Hikmet onun dizinin dibinde yetişti... Hatta Dergâh’ta yayımlanan ilk şiirleri pek kişi tarafından dedesine ait zannedildi.. “ Sararken alnımı yokluğun tacı/ Gönülden silindi neşeyle acı/ Kalbe muhabbette buldum ilacı/ Ben de müridinim işte, Mevlânâ” dizeleriyle başlayan şiiri yayınlandığında yaşanan karışıklığı Vala Nureddin ‘Bu Dünyadan Nâzım Geçti’de anlatır...
“Delikanlılık çağına ulaşmış Nâzım Hikmet, o gün arkadaş bulup tek kale futbol oynayamadığı için, duvara şut çeker dururmuş. Dedesi, eski Konya Valisi şair Nâzım Paşa da yaşıtı ve kafadarı emekliler ve tarikat arkadaşı Mevlevilerle kameriye altında oturmuş, konuşurlar, Nâzım ara sıra topu kameriyeye kaçtığından, almağa gidermiş. Bir seferinde kulağına tuhaf bir konuşma çarpmış. Misafirler dedesine diyorlarmış ki: ‘ Niçin gizlersiniz Paşa hazretleri? Bu şiiri sizden başka hangi Mevlevi yazabilir?.’ diye üsteler; Nâzım Paşa ‘ Emin olunuz, ben yazmadım’ dedikçe ahbapları ‘ Ama imzası Mehmet Nâzım’ derlermiş.. Ne dediyse inandıramamış Nâzım Paşa misafirleri:’ Tevazu göstermeyiniz, böyle bir nefise efendimizin kaleminden çıkmadıysa kimin eseridir acaba? Mecmua henüz basılmış, okur okumaz toplanıp arz-ı tebrikat için mübarek ellerinizden öpmeğe geldik. Nurola...’ der dururlarmış... Paşa sonunda ‘Bu şiir hece vezniyledir. Oysa ben aruz kullanırım. Maamafih merak ettim. Bir kere daha okuyunuz da dinleyelim’ deyip şiiri yeniden okutmuş.. Sonunda Nâzım Hikmet dayanamayıp kucağında futbol topu, çilli yüzü kıpkırmızı, lavanta çiçeklerinin ve süs bitkilerinin arasından başını kaldırıp heyecanla manzumenin ikinci kıtasını söylemiş... ‘ Ebede set çeken zulmeti deldim /Aşkı içten duydum, arşa yükseldim / Kalbten temizlendim, huzura geldim/ Ben de müridinim, işte Mevlana..’
Misafirler şaşırmış. Evvela kameriyenin hemen oracığında çiçekler arasından çatallaşmış bir çocuk sesinin duyuluşuna... Fakat asıl yeni basılıp o gün satın alınmış olan bir mecmuadaki şiiri torun Nâzım’ın ezberlemiş bulunuşuna. İçlerinden biri gülmüş. ‘ Sübut buldu efendim. Demek ki, hafid küçük bey eseri zat-ı alinizin evrakınız meyanında görüp hafızasına nakl eyleyivermiş...’ Paşa itirazlarına devam ederken, Nâzım Hikmet konuşmaya başlamış: ‘ Benim de ismim dedeminki gibi Mehmet Nâzım. Bahçede oynarken konuştuklarınızı dinliyordum. Mevlevi şiirleri yazıyorum. Mecmuaya gönderdim. Basmışlar işte, Dergâh mecmuasında başka şiirlerim de basıldı...’ Misafirler şaşırıp kalmışlar. Kalkıp saygıyla Nâzım’ı alnından öpmüşler. Büyük babası da dayanamamış, torununu kucaklamış ve alıp elini öpmüş.”
Nâzım’ın tasavvufa ilgisi orada kalmadı nitekimÖ Mevlevi dergâhına alakası da... Dedesine ithaf ettiği Dergâhın Kuyusu başlıklı şiiri bence bunun muhteşem bir göstergesi:
“Ne içli bir dua, ne içten bir ah/ Uyuyor serviler altında dergâh!.. / Kaç kere gönlümü dinledi bu yer/ Tek tük kandillerde yorgun alevler/ Titriyor gecenin sert rüzgarıyla/ Gece sanki sönen yıldızlarıyla / Gölgeli dergâhın dolmuş içine... / Bir inilti, bir ses... Bu yalvarış ne?/ Ya Rabbi, ne içten anıldı adın!.. / Ölmeden öl! diyen bir itikadın/ Gönülden duyarak ulu sesini/ Ruha şifa sunan felsefesini/ Biri zikrediyor dergâhta işte/ Göklere yükselen bu inleyişte / Elemi gizlidir bir ah u vahın/ Çoktan dervişleri yattı dergâhın../ Bu yalvaran kimdir, kim bu zikreden? / Yoksa ağlıyor mu gönlüm bilmeden! / Gönül! Bu inilti senden mi geldi?. / Hayır, işte o ses yine yükseldi/ Yine yalvarıyor, yine ağlıyor / Gözümü dumandan eli bağlıyor/ İçimde yakılan bir buhurdanım... / Vuruşu duruyor kalbimde kanım/ Bir hayalet oldu yanan benliğim / Bu kuvvetli ruh kim? Bu zikreden kim? / Kim bu varlığımı kendine çeken?.. /
Şimdi bir zulmette gölge gibi ben / O yalvaran sese ilerliyorum/ Benliğim ölmeden öldü! diyorum... / Böyle yürüyerek geçtikçe her an / Gitgide geliyor sesi yakından / Gitgide sinerken ben gölgelere / Yorgun ayaklarım çarptı bir yere/ Titredim bir taşa ani temasla/ Ömrümde bu kadar korkmadım asla/ Sanki ta kalbimi bir bıçak yardı... / Önümde bir küme karanlık vardı/ Bütün varlığımı bir an unuttum/ Yavaşça eğilip o yeri tuttum/ Dergâh kuyusunun duvarıydı bu... / Yeniden benzimi sararttı korku/ Burdan geliyordu o iniltiler! / Gönülde titrerken şüpheli bir yer / Allaha yalvaran, Allahın adı / Beynimin içinde uğuldadı/ Sanki bir dakika çarpmadı kalbim / Ey ulu Allahım, ey ulu Rabbim!./ Kuyuda zikreden, ağlayan kimdi? / İçine eğildim... Anladım şimdi/ İsm-i Celalini candan andıkça/ Yer yer yükselerek çalkalandıkça/ Kuyunun zulmette parlayan suyu... / Kuyu zikrediyor,
ağlıyor kuyu!...”Nâzım’ın sonraki yıllardaki macerası malum.. Anadolu’da bir köy mezarlığında gömülmek istediğini yazar nitekim.. Öncesinde aynı mahiyette ve ruh dünyasına ışık tutan bir ‘Vasiyeti’ de vardır... ‘Yol arkadaşlarıma’ ithafıyla yazdığı...
“Başları göğe değen sıradağlar karlıdır / Dağların yamacında geçitler rüzgarlıdır/
Bu rüzgarda savrulan karlara gömülürsek / Bu güzel memlekete doyamadan ölürsek / Dünyaya açık olan gözlerimiz kapanmaz/ Ruhumuzda ölümün şifalı nuru yanmaz / Taşırız bir hortlağın tesellisiz ruhunu/ Siz ey bizi sevenler istemezseniz bunu / İstemezseniz eğer böyle gam çekmemizi /Doymadan öldüğümüz Anadolu’da bizi / Evliyalar mezarı tepelere gömünüz / Bir şefaatçi bulur ahirette gönlünüz.”
Fikir baska zikir baska.
Nâzım Hikmet'in Akşam Gezintisi şiiri 2002 yılında da tartışma konusu olmuştu. UNESCO'nun 100'üncü doğum yılı nedeniyle 2002 yılını Nâzım Hikmet Yılı ilan etmesinin ardından Kültür Bakanlığı da etkinlikler düzenlemişti. Bunlardan biri de Nâzım Oratoryosu CD'siydi. Besteleri Fazıl Say'a ait olan oratoryoda sanatçı Genco Erkal Nâzım'ın şiirlerini seslendirmişti. Akşam Gezintisi de bu şiirlerden biriydi. Ancak burada da Ermeni bölümünün sansürlenerek okunduğu ortaya çıktı. Sansürlü oratoryo Ermeni sanatçı Khatchatour Pilikian tarafından 19 Şubat 2006 tarihinde verilen bir konferansta da gündeme getirilmiş hatta Pilikian Ermeni soykırımını ilk dile getiren sanatçının Orhan Pamuk değil Nâzım Hikmet olduğu vurgulamıştı.
İşte Şiirin O Dizeleri...
bakkal karabetin ışıkları yanmış
affetmedi bu ermeni vatandaş
kürt dağlarında babasının kesilmesini
fakat seviyor seni çünkü sen de affetmedin
bu karayı sürenleri Türk halkının alnına
SABAH
Nazim Hikmet stalin tarafindan sürgüne gönderilen ve yollarda sefalet ve hastaliklardan ölen tatarlarin cecenlerin ahina vahina nasil tercuman olmus nerde ne yazmis hadi onuda sen yaz buraya.
Həyat sən nə şirinsən
Kim səndən doydu getdi
Gedənlər bu dünyada
qəlbini qoydu getdi
* * *
Ömür paylanan zaman
Görün kimə nə düşdü
300 il boz qarğaya
10 il şahinə düşdü
* * *
Dünən qoca bir qarı
Dilində ahu-zarı
"Bu dünyanın əlindən
Gəlmişəm zara"-dedi
"Ölmürəm ki,bir dəfə
canım qurtara" dedi
Ürəkdənmi söylədi
o bu sözü görəsn
Xeyr inanmıram mən
O yana-yana dedi
Dili söylədisə də
Ürəyində o dərhal
lənət şeytana dedi
* * *
Həyat sevincin qədər
Kədərin də şirindir
Səni mənalandıran
O kəşmekəşlərindir.
Bahtiyar Vahabzade
Belde-i Tayyib
20.06.09, 19:34
Asiklarin gönüllerinin yanisiyla gözyaslari olmasaydi, dünyada su olmazdi atesde...
Hz. Mevlana
Kann mir das jemand genauer erklären :)
"Mevlananın mesnevisi ya da tasavvufu ne kadar islami-sünni çizgiyle bağdaşıyor açıklayabilirmisin?"
Tamamen bagdasiyor. Mevlana medrese tahsili görmüsdür. Babasi zaten alimdir. Medrese demek fikih, tefsir, hadis ve arab dil ilimleri demektir. Medreseler 12. yy da Vezir Nizamüddinin ve Imam Gazalinin koydugu ders programlari ve sistemi ile orta doguya yayilmisti.
Mevlananin eserlerinden, hocalarinin eserlerinden ve talebelerinin eserlerinden sünni cizgisi disinda herhangi bir cizgi gözükmüyor. Hatta Mesnevi yüzyillar boyunca islam alimleri tarafindan daima okunmustur. Mesela Naksibendiler eserlerinde Mesneviden daima siirler alip kitablarini onlarlada süslemisler.
Mesele 20 yy da Mevlanayi saptirmaktan ileri geliyor. Onu sadece "hümanist" görmek isteyenlerin yüzünden. Ideolojik sebebler yüzünden tarihi kendi istekler dogrutusunda illa görmek istemek.
Ya tasavvufun İslama aykırı olan yönleri? Onlar hakkında ne düşünüyorsun?
@Emm : "Kadinlardan sakin" demek tasawwuf dilinde "kadinlara düskün olma" veya "kadinperest olma" veya "Kadinlarla olan ilginde asiri gitme" dir. Kadin düsmanligi söz konusu degildir. Böyle oldugunu tasawwuf eserlerini cok ve iyi okuyunlar bilirler. Hem öyle yazilari tüm kopyalayip buraya yerlestirme. Link koy yeter.
@Serdengecti: Tasawwufda Tasawwufun önderine uymak esasdir yani Hz.Peygambere. Bazi cahil tarikatcilar cikmistir bidat yapan olmustur veya halk adetlerinden karisim cikmis olabilir ama bu tasawwufun esas parcasi degildir.
Asiklarin gönüllerinin yanisiyla gözyaslari olmasaydi, dünyada su olmazdi atesde...
Hz. Mevlana
Kann mir das jemand genauer erklären :)
harmana cul serdim gel emmim gizi gel! sagdan soldan kivirda gel.
varmi baska anlami?
@Emm : "Kadinlardan sakin" demek tasawwuf dilinde "kadinlara düskün olma" veya "kadinperest olma" veya "Kadinlarla olan ilginde asiri gitme" dir.
Erkek sevgisile tutusup yanmak pismek ve o yolla tanriya ulasmak oluyorda kadin sevgisiyle neden olmuyormus. Ben sahsen kadinperestim. ama yalnizca sevdigim kadinin. Ben sevdigim kadini canimdan cok severim. Diger kadinlarada en az erkeklere duydugum kadar saygim var.
Kadin düsmanligi söz konusu degildir. Böyle oldugunu tasawwuf eserlerini cok ve iyi okuyunlar bilirler.
ben aksini cok okudum.
Hem öyle yazilari tüm kopyalayip buraya yerlestirme. Link koy yeter.
sen kopya cekince bir sey yok ben cekince problem öylemi? Benim cektigim kopyalarin düsünce degeri var. Kaybolmasinlar.
@Emm yazdiklarim hakkinda daha düsünmeni tavsiye ederim. Bir veya birkac cümle kopyalayip yerlestirmek umumi olarak kabul görülüyor ama komple yazilar bu forumda yapilmiyor. Birbölümü veya özetini verebilirsin veya link yerlestirirsin.
Ya tasavvufun İslama aykırı olan yönleri? Onlar hakkında ne düşünüyorsun?
Al Gazali nerden bilsinki o sorunu cevabini?
Tasavufun islama aykiri yönü olmaz. yalnizca yanlis tasavvufcularin tasavvuflari islama aykiridir.
Mesela: hamdim yandim pisdim.
burda bir böbürlenme sözkonusu. Allah böbürlenenleri sevmez.
mesela: Ulu orta aglamak sizlanip (mevlananin yaptigi gibi) durmak islama aykiri.
Cünkü allah insana sabir emreder.
Mesela:
Allah benim ben allah demek:
Cünkü Allaha Muhalefettir. Öyleki hergünahi isleyip bunu allaha maletme durumu vardir.
Allah benim ben allah demek, günahlarin en büyügüdür. Insan allahin makamina ortak olamaz ancak allaha kulluk yapmakla mükelleftir.
"Al Gazali nerden bilsinki o sorunu cevabini?"
Elbette ilmin ve ilimlerin sahibi El-Alim olan Allahu tealadir. Ilim ahmaga ve baskalarini hor görene nasib olamz. Eserlerde öyle yaziyor. Bilmedikleri hakkinda kesin ve önyargili olanin hali herkezce hemen malum olur.
"Mesela: hamdim yandim pisdim.
burda bir böbürlenme sözkonusu. Allah böbürlenenleri sevmez."
Illa böbürlenmek hükmü cikarilamaz. Cümle pasif statüsünde olusu cok muhtemel. yani kendi kendini "pisirmedi". Tasawwufta ilerlemek Allah nasibi olarak görülür istek gayret kuldan ama ilerlemek Allahu tealadan.
"mesela: Ulu orta aglamak sizlanip (mevlananin yaptigi gibi) durmak islama aykiri. Cünkü allah insana sabir emreder."
Davranislara ait kurallarda daima istisnalarda olur. Hüküm genel ve mutlak söylensede mutlak sekilde anlasilmaz. Yalan söylemekte yasak ama 3 yerde caiz. Yinede "yalan söylemek günah" denir. Nicin Hz.Yakub oguluna hasretden dolayi gözyaslarindan kör oldu? Kiminin derdi veya sevinci öyle cok olurki akli gecer gider. O zaman ise insan özrlü olur. Nicin sabir göstermedin denmez. Kontrol edilebilen duygularda sabr mümkün.
"Mesela:Allah benim ben allah demek"
Hallaci Mansur enel hak dedi, yani "ben Hakkim". Firavnda demisti. Firavn onu derken kendisi kasdeiyordu. Hallaci Mansurda ise "ben" yoktur. "Hakiki varlik Allahdir baska hakiki varlik yoktur" demek istiyor. Benzer hal Mecnun ile Leyla arasinda idi. Askdan sevgiden Mecnun kendini unutmus cöllerde düsmüs Leylayi o kadar düsünüyorki kendisi kendi hali aklina bile gelmiyor. "Leyla Leyla" deyip duruyor. Sonra bir ara "Ben Leylayim" dedi. Askda bir noktadan sonra akil makil kalmaz. Öyle insanlarin sözleride o hallerde iken normal durumlardaki gibi davranilmaz.
(Ebu Nasr Serracin "El Luma", Sühreverdinin "Avarif", Ebu Talib Mekkinin "Kut el Kulub", Gazalainin "Ihya" ve Kuseyrinin "Risale" si temel eserlerdir. Ilgisi olanlara tavsiyemdir. Bu Kitablar tasawwufcularin el kitablari idi.)
Ya bende seni imam gazali nikini yesellik olsun diye aldigini sanmistim-
senin le tartismak mümkünmü ya.... Allah korusun sen simdi benim batil diye katlimede hükmedersin.
onun icin seninle tartismayi tamamen kesiyorum.
Babası Hikmet Nâzım Bey, Dışişleri görevlilerindendir. “İyi Fransızca bilir. Özgürlükçü düşüncelere bağlıdır. Abdülhamit’i sevmez. İllerde valiliklerde bulunmuş Mehmet Nâzım Paşa’nın oğludur.”
Nâzım’ın annesi Ayşe Celile Hanım, dilci Enver Paşa ile Leylâ Hanım’ın kızıdır.
“Leylâ Hanım’ın babası Mehmet Ali Paşa, Alman kökenlidir, Ali Fuat Cebesoy’un da dedesidir.. Enver Paşa’nın babası ise Gagavuz (Karaoğuz) denen Polonyalı Hıristiyan Türklerden Mustafa Celâlettin Paşa’dır, ilk adı Konstantin Borjenski’dir. Enver Paşa’nın annesi Ömer Paşa kızı Sıdıka (Saffet) Hanım’dır”. Celile Hanım özel öğrenim görmüştür, Fransızcayı Baudleaire’in şiirlerini aslından okuyacak kadar bilir. Ayrıca, resim yapar, piyano çalar.
http://www.evrensel.net/ekhaber.php?haber_id=11105
8. II. Abdülhamid Masonlarla nasıl mücadele etti?
II. Abdülhamid işe Mithat Paşa’yı sürgüne göndermekle başladı ve iktidarı Mason hakimiyetinden kurtarmayı başardı. Hatta bu yüzden Proodos Locası Üstad-ı Muhteremi Kleanti Skalyeri tarafından öldürülmek istendi. Masonları, sıkı kontrol altına alan Abdülhamid, Masonluğun ne olduğunu, amaçlarını ve güçlerini gayet iyi biliyordu ve bu yüzden körü körüne üzerlerine gitmedi. Daha incelikli bir siyaset takip ederek kontrolü altında aldı. Zaman zaman gizli localara baskınlar düzenletip belgelerini ele geçirtmekle birlikte İstanbul’daki İngiliz locasına cömert bağışlarda bulunduğu da biliniyor. Amacı, Avrupa’da kralları ve parlamentoları nüfuzu altına almış bulunan Masonluğu kışkırtmadan kendi istediği yönde kullanmaktı. Hatta yerli bir Mason locası kurup başına geçmek istediği yolunda bir rivayet Mason çevrelerinde yaygındır. Aslında yapmak istediği, Masonları kullanmaktı. Tabii bu, Masonluk için affedilmez bir suç demekti. Cezası da aynı şekilde ağır olacaktı.
http://209.85.129.132/search?q=cache:pZCZNM_zmN8J:ww w.kurankursumezunlari.com/forum/on_soruda_turkiyede_masonluk_t arihi-t13587.0.html%3Bwap%3D+Mevlevi lik+Masonluk&cd=91&hl=de&ct=clnk&gl=de
O halde Cumhuriyet dönemi öncesindeki çapraz ilişkilere dair satırlarını dikkatle okuyalım: "Özellikle Masonluğun, kendi ilkelerine zahiren taban tabana zıt gibi görünen siyaset ve din erbabı ile aynı amaçta birleşmesinden dolayı; kısaca Cemiyet adı verilen İttihatçılar ve çeşitli tarikatların (Bektaşiler, Melâmiler, Mevleviler) mensupları Mason Localarına üye olabilmiş ve serbestçe girebilmişlerdir. / Hatta bir Mason, biri İttihatçı ve diğeri Tarikatçı olmak üzere iki ayrı kimliği daha rahatlıkla taşıyabilmiştir. (..) Nitekim İttihat ve Terakki kurucularının tamamı Bektaşi, çoğu Masondur." (s. 116-17).
http://yenisafak.com.tr/yazarlar/?i=10346&y=TahaKivanc (http://yenisafak.com.tr/yazarlar/?i=10346&y=TahaKivanc)
Das hat einen anderen Grund... aber du beweißt mal wieder, dass du ein fake bist...
hallo DeLaoya kannst du das übersetzen?
(Bigâne megrit mera ezin kûyem Der kûyi şûma hane-i hud micûyem Düşman neyem ez çend ki düşmen ruyem Aslen Türkest eğerçi Hindû gûyem)
hallo DeLaoya kannst du das übersetzen?
(Bigâne megrit mera ezin kûyem Der kûyi şûma hane-i hud micûyem Düşman neyem ez çend ki düşmen ruyem Aslen Türkest eğerçi Hindû gûyem)
Selam toprak!
Delayi bende cok özledim.
Zittere nicht um dich selbst. Lass andere um dich zittern!
Ich schwöre bei meinem Herzen, das nichts anderes als den Geliebten birgt: Alles, was du nicht liebst, liebe auch ich nicht.
Wenn ich mich dir nicht opfern kann, möge mein Herz nie sorgenfrei sein, möge es nie vom Kummer befreit sein und möge es immer vom Unheil befangen sein! Wenn meine Augen nicht für dich weinen, möge ihr Licht erlöschen, mögen sie erblinden!
Wenn ich auf andere als auf dich hoffe, möge mein Wunsch nie in Erfüllung gehen, er möge nicht verwirklicht werden und ich möge nie von Enttäuschungen befreit werden. Wenn ich nicht für dich lebe, wenn meine Existenz nicht dir gehört, möchte ich diese Existenz nicht haben; möge sie zerstört und vernichtet werden!
Welche Schönheit gibt es auf dieser Welt, die nicht ein Abglanz von dir ist, die nicht dich widerspiegelt? Gibt es ein König, ein Emir, der nicht dein Bettler, dein Armer ist?
Möge in meinem Herzen kein Wunsch gegen Feinde und nichts Feindliches vorhanden sein. Denn in meinem Herzen gibt es keinen anderen Wunsch als deinen Willen zu erfüllen.
Ich kann keinen einzigen Augenblick nachholen, der ohne dich vergangen ist. Oh weh, was lässt sich dagegen machen? Denn was uns widerfährt, ist nichts anderes als dein Ratschluss.
Oh Herz! Um des Geliebten willen, spiele mit deinem Leben, opfere dich! Du liebst dich selbst sehr. Du zitterst um dich selbst. Tu das nicht; opfere dich! Reicht dir Gott nicht?
Zittere nicht um dich selbst! Lass andere um dich zittern!
Ich schwöre bei deiner Seele, du hast keine Feinde, ausser dir selbst.
Hz. Mevlana, Divan-i Kebir
Band II, Gedicht Nr. 558
Übersetzung ins Türkische von Şefik Can
HULKİ CEVİZOĞLU- Ama bakın, bunu da yazan kim, onu da söyleyeyim size. Şimdi bunu yazan, Türkiye\'nin, Sayın Zeybek\'in de eski meslektaşı, Türkiye\'nin ilk Kültür Bakanı Talat Halman\'ın Türkiye İş Bankası\'ndan çıkan Candan Cana isimli kitabı, Sayın Halman yazıyor bunu.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Efendim, ben onları biliyorum.
HULKİ CEVİZOĞLU- Yani, Türkiye\'nin ilk Kültür Bakanı, şu anda Bilkent\'te öğretim üyesi, kocaman İş Bankası yayın yapıyor, bunları bilmiyor da Mevlana\'nın eseri diye mi bize yutturuyor.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Onlar, evet maalesef maalesef.
HULKİ CEVİZOĞLU- Yapmayın.
PROF.DR. MİKAİL BAYRAM- Çok üzülerek söyleyeyim, bugüne kadar hep Mevlana hakkında yalanlar uyduruldu. .
Atatürk (http://www.politikcity.de/wiki/Mustafa_Kemal_Atat%C3%BCrk)'ün İhtiyat Filosu Komutanı Tümamiral Sait Halman'ın oğludur. (http://www.politikcity.de/wiki/Mustafa_Kemal_Atat%C3%BCrk)
12 Mart sonrası kurulan Nihat Erim hükümetinde kültür bakanlığı yapmıştır.
http://tr.wikipedia.org/wiki/Tal%C3%A2t_Sait_Halman
Talat Salman Bilderberg üyesi masonmus.
http://www.angelfire.com/wy/yaw/Masonluk/masonluk.html
ein Denker ist der, der dankbar ist für den Geist, der ihn nährt, ein Denker ist der, der nicht versinkt in der Dinglichkeit der Welt, er verwechselt
"think" nicht mit "thing" und läßt sich nicht von der Suche nach der Wahrheit im Wort durch nationale Begehrlichkeiten abbringen, ein Instrument zu sein für die Befreiung, das ist sein Streben, Dankbarkeit für das einfache Geschenk der Wahrheit ist seine aufrichtige Bitte.
Denn die Wahrheit ist einfach für den, der sie sucht, die Lüge funktioniert kompliziert und kommt automatisch auf den Menschen zu.
Aus diesem Grunde denke ich
gehören diese und andere Verse aus dem Geiste des reinen Denkens uns allen und aus welchem Volk der Körper stammt, der in der Zeit zum Klangkörper für die verbale Form der Gedanken wurde, ist meiner Meinung nach unerheblich, obwohl selbstverständlich ein begehrtes Spiel derer, die alles verstanden haben wollen aber ganz woanders stehen, als der Denker es je wollte.
Seine geistige Frucht allerdings, meiner Meinung nach, gehört keiner Nation, sie gehört den Herzen derer, die sie gerne teilen wollen.
Sevgide güneş gibi ol
dostluk ve kardeşlikte akarsu gibi ol
hataları örtmede gece gibi ol
tevazuda toprak gibi ol
öfkede ölü gibi ol
her ne olursan ol,
ya olduğun gibi görün,
ya göründüğün gibi ol.
Hz. Mevlânâ
kannst mal übersetzen....bitte
danke
muß ja nicht wortwörtlich sein....
Gel, Gel, ne olursan ol, gel!
İster kâfir, ister mecûsî, ister puta tapan ol, gel!
Bizim dergâhımız ümitsizlik dergâhı değildir.
Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel!
Hz. Mevlânâ
kannst mal übersetzen....bitte
danke
muß ja nicht wortwörtlich sein....
Text 1
Sei wie die Sonne in der Liebe
Sei hilfreich und freigiebig wie ein Fluss
Sei bedeckend wie die Nacht, beim Verschulden anderer Leute
Sei wie die Erde in der Toleranz
Sei wie ein Toter bei Nervosität
Entweder sieh aus;
Wie du bist oder
sei wie du aussiehst !
Auf Englisch ist es besser beschrieben finde ich,
da man solche Texte schwer ins Deutsche übersetzen kann.
Be like the sun in love,
Be like the stream in friendship and brotherhood
Be like the night in concealing other’s faults,
Be like the Earth in tolerance;
Be like a death, in anger..
So whoever you are in all;
Be who you seemed to be
Or be as who you are…
Text 2
Komm, komm, wer du auch immer bist, komm!
Ob Ungläubiger, Parse, oder Götzenanbeter, komm!
Unser Orden ist kein Orden der Hoffnungslosigkeit.
Wenn du auch hundertmal dein Gelöbnis gebrochen hast, so komm trotzdem!
"Başkalarının kusurlarından bahsetmek istediğin vakit, kendi kusurlarını hatırla. O zaman başkalarının kusurlarlarıyla alakadar olmaya hakkın olmadığını anlarsın."
Kusursuz insan olabilecegini sanmiyorum. Elestirilmek ancak insanin hatalarini düzeltmesine yardimci olur.
emm,
1. baskalarinin kusurlarindan bahsetmek ..baskalarinin kusurlarini arastirmak sürekli neyleri yanlis yapiyor diye tetikde durmak anlaminda yoksa tabiki elestiri insanin hatalarini görmesine ve deysimesine neden olabilir.
2. ayrica benim signatur yazim hakinda istersen signatur bölümünde devam yazisabiliriz!
„Unkraut wächst in zwei Monaten,
eine rote Rose braucht dafür ein ganzes Jahr.”
(Mevlânâ)
„Das Herz ist fenstergleich, das Haus wird so erhellt.
Der Leib drängt zum vergehen,
das Herz drängt zum Bestehen!!!”
(Mevlânâ)
„Es gibt keine fehlerlosen Menschen.”
(Mevlânâ)
„In dieser Welt gibt es versteckte Leitern, die Schritt für Schritt in den Himmel führen. Jede Gruppe hat eine andere Leiter. Jede Vorgehensweise führt zu einem ihr eigenen Himmel und jede Gruppe ist sich der Situation der anderen Gruppen (und des eigenen Selbst) nicht bewusst. Die Himmel sind ein weites Land. Sie sind so weit, als dass sie kein Anfang und kein Ende haben.”
(Mevlânâ)
„Suche den Klang der nie vergeht.
Suche die Sonne die niemals untergeht.”
(Mevlânâ)
„Wenn der Verstand sein Angesicht in sichtbarer Form zeigte, wäre sogar der Tag im Vergleich zu seinem Licht dunkel. Und wenn die Dummheit sichtbar wäre, wäre die Dunkelheit der Nacht im Vergleich dazu strahlend hell.”
(Mevlânâ)
Mevlana ist einer der historischen Figuren in islamischen Kreisen, über denen es viele verschiedene Wahrheiten gibt, sein ethnische Identität ( Afgahne ) ist im Grunde nicht all zu sehr wichtig, weil er mit seinem ganzen Dasein, es geschafft hat Werte die sich nicht in Zeit und Raum einengen lassen, geprädigt hat.
Jeder der erz-konservative Muslim wird Mevlana und seine Werke mit eine Skepsiz bewerten, da er im Grund nicht "gläubige" Muslime anspricht sondern "semi-gläubige" und oder auch "nicht" Gläubige Menschen.
Im Kern seines ganzen Daseins, predigt er denn Gottglauben auf naivsten und reinsten Art und dabei den Bedürfnissen des menschlichen Fremd zu sein, für seine Kritiker ist Mevlana nicht viel besser als die heutigen "Sekten"gründer/führer, da sie durch das "göttliche" in ihrer Sprache verhindern das Menschen einen kritischen Umgang mit seinem sozialen Status zu pflegen.
Seine Beziehung zu Sems wird immer wieder von seinen Kritikern, gern dazu missbraucht ihn in eine Ecke zu drängen, wo er noch seine Schriften hingehören...
Mevlana hat es geschafft, sekuläre lebenden Menschen einen Weg zum göttlichen Aufzuzeigen und die heutigen "verbrauchsorientierten" Gesellschaften finden in seinen Schriften eine Oase der inneren Sättigung, Ruhe und Ausgeglichenheit. Oberflächliches wird verdeutlicht und man sinnt sich nach den wesentlichen Werten des Lebens, Freiheit des Geistes durch göttliche Liebe.......
Für linksozialisten ist Mevlanas handeln nichts anderes als die andere dareichforms des Opium fürs Volk, die bevorzugen eher die Lehren des Yunus Emre der durch sein kritisches Bewusstsein es geschafft hat, sozialen Missbrauch des Glaubens entgegen zu wirken, indem er den Menschen im Mittelpunkt seines denkens und fühlens gesetzt hat.....
Wie stehen Aleviten eigentlich zu Mevlana ?
Keine Ahnung,
aber links politisch motivierte Aleviten werden auch hier wiederum eher zu Yunus Emre stehen als zu Mevlana, und die konservativen Bektasi "sprechen" wohl die gleiche Sprache wie die der Mevlana sprach und das einengen wollen des "göttliche" in irgendwelchen strikt einzuhaltenden Ritualen, wie es überwiegenden muslimischen Rechtsschulen für richtiger halten ist diesen beiden Strömungen fremd......
emm,
2. ayrica benim signatur yazim hakinda istersen signatur bölümünde devam yazisabiliriz!
Özür dlerim
Tenhada Allah'la olmak ‘Şems ve Mevlana örneği'
HZ PEYGAMBER (sav) son hastalığındadır Son günlerindedir İnsanlar kapısının önünden hiç ayrılmıyorlar
O'nu özlüyorlar O, yorgun ve hasta olmasına rağmen ateşinin azaldığı bir an ayağa kalktı, mescidin kapısına doğru yürüdü, orada duraksadı ve sonra mescittekilerin duyacağı bir ses tonu ile seslendi: “Odama açılan bütün kapıları kapatın Yalnız Ebu Bekir'inki (ra) kalsın Onun kapısını kapatmayın”
Denir ki Hz Ebu Bekir (ra) bir gün Peygamberimizin (sav) yanına geldi, sessizce oturdu Bir şey soracak ama çekindiği belli Efendimiz (sav) dostunun yüzüne baktı Onun halinden iyi anlıyordu Dost dostu iyi tanır ya Sanki ona, hadi Ebu Bekir diyeceğini de, der gibiydi Hz Ebu Bekir fısıldadı “Efendimiz (sav) her an ve her yerde gözümün önündesiniz Tenhada, yıkanırken, temizlenme yerinde bile mübarek simanız gözümün önünde Bu manevi halden utanıyorum” Sevgide “fani olmak sonsuza varmak” buydu Bütün kapıları kapatıp, sadece dosta giden kapıyı açık bırakmak Kimse yokken sevgili ile beraber olmak Halkın içindeyken bile, sûreten orada olmak ama ruhen ötede olmak Aslında bu hal, yaratılıştan önceki hale dönüşü simgeler Varlık yokken, Allah vardı Varlık âlemine geldikten sonra biz, yine O'nun varlığında varlığı bulabiliyoruz O'nun dışındaki her varlık “ideler âlemindeki gölgelere” benzemiyor mu? Dünya âlemi bir anlamda aynaya yansıyan görüntü değil mi? Aynadakinin gerçeği öte âlemde değil mi?
Varlık âlemindeki en büyük hakikat yüce Allah ile halvet bulmaktır O'nunla yalnızlıkta buluşmak ve bu buluşma ile yalnızlığı aşmaktır Bu ise hayli zordur
Müminlerin yüz binlerinin birinde ancak bu hal bulunabilir Bu halin sürekliliği kişiye meleklere yakınlaştıracak bir ruh halini kazandırır
İşte “Hz Mevlana” ile “Şems-i Tebrizi” arasında görülen vuslat ve sohbet de böylesi bir aşktır Yüce Allah'a (CC) duyulan aşk, hasret, iştiyak ve kavuşma arzusunu, çok sevdiği bir dostun sohbetinde tatmin etmek, aşmak ve doyuma ulaştırmak Hz Peygamber (sav) halvet yalnızlaşma arzusunu Rabbiyle, Hz Ebu Bekir (ra) halvet arzusunu peygamberiyle, Mevlana halvet arzusunu Şems'iyle yakalıyordu Bu tenhalaşmayı, onun sohbetinde tadıyordu Tasavvufta anlatılan mürşit ve talebe sohbetinin şifresi de aynıdır Allah'ı hatırlatacak olan dostun sohbetinde yüce Allah'ı bulmak
Mevlana der ki: “Bir gün bende yüce Allah'ın nurunu insanlarda göreyim diye bir arzu uyandı, sanki denizi damlada, güneşi ise zerrede görmek istiyordum” Mevlana'nın deniz ve güneş dediği yüce Allah (CC) idi, damla ve zerre dediği ise sohbet dostu Şems idi Güneş olmasaydı zerre ile yetinmek bilinmezdi, deniz olmasaydı damlayla yetinmek bilinmeyecekti Belki zerrenin ve damlanın adı bile olmayacaktı
Bu neye benzer bilir misiniz? Diyelim ki hayatınızın gençlik yıllarında birine âşık oldunuz Mesela erkeksiniz ve bir kızı sevdiniz Ama ona halinizi anlatamıyorsunuz Sevginizi ilan edemediğiniz için de iç âleminizi paylaşacağınız bir yakın dost edinirsiniz En sevdiğiniz, güvendiğiniz dostunuza duygularınızı anlatırsınız O da sevdiğinizin hallerinden, bakışından, sözlerinden yorumlar çıkarır size: “Ama o da seni seviyor, onun da sende gönlü var” gibi sözlerle sizin aşk yaranızı sarar Siz o dostu saatlerce dinleseniz bile doyamazsınız İşte yüce Allah'a (CC) âşık olan âşıkların hali buna benzer İşte Hz Mevlana ile Şems arasında günlerce devam eden sohbetin sırrı budur Bütün bir ömür devam edebilirdi kesilmeseydi Yüce Allah'ın (CC) aşkında, en sevdiği dostuyla bu aşkı yorumlamak, bu aşkı anlatmak Tenhada Allah (CC) ile beraber olmak anlaşılmadan, Hz Ebu Bekir'in (ra) Hz Ömer'in (ra), Hz Ali'nin (ra) Peygamberimize (sav) duydukları aşkı anlamak mümkün değildi Buna eskiler “muhabbet” veya “marifet” demişler Hz Ömer şehit olduğunda, Abdullah b Mes'ud (ra) der ki “İlmin onda dokuzu gitti”, sahabe der ki, “Ama içimizde daha çok âlim var Neden öyle diyorsun?” Cevaben der ki: “Ben marifet ilminden bahsediyorum Dünya ilminden değil”
Peki, neden “Tenhada Allah'la (CC) olmak” dedik Şundan dolayı: Tenhada Allah'la (CC) olmak şuuru olmayınca kıldığımız namaz bizi temizleyemez
Tuttuğumuz oruç kabul göremez Ticaretimizde ahlak hâkim olamaz Aldatmaktan vazgeçemeyiz İş ortağımıza tuzak kurmaktan geri duramayız İmanın ve ibadetin zevkini tadamayız Aldatan, yalan söyleyen, küçük gören, başkasını cehenneme yakın gören ruh halinden kopamayız Kısacası ‘ol'amayız Olduramayız Müslüman olsak bile kâmil iman sahibi olamayız Bu hali anlayamazsak, Hz Mevlana ile Şems arasındaki manevi “sohbet aşkını” anlayamayız
“Anlayamadığımız bu hali anlatmak için dikenli tarlalarda dolaşmaya devam ederiz”
Vuslata ereceksen, tenhada, kimse yokken Allah'la olacaksan deneyeceğin binlerce yol vardır İstersen iyilik et, istersen namaz kıl, istersen bir dostla sohbet et, istersen Allah'ı (CC) zikret, istersen fikr et, istersen Hz Mevlana'nın dediğini yap: “Mezarlığa git! Orada bir müddet sessizce otur! Orada susmuş söyleyenleri dinle”
Yüce Allah'ı (CC) tenhada anmanın yolu o kadar çok ki! Tıpkı Hz Peygamberin (sav) dediği gibi “Odama açılan bütün kapıları kapatın Yalnız Ebu Bekir'inki (ra) kalsın Onun kapısını kapatmayın”
Nihat Hatipoğlu (http://haber.frmtr.com/ext.php?ref=http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/12812570.asp)
Ben böyle konulari islerken hafizamdaki antropoloji, felsefe, teoloji ve diger alanlardaki bilgilerden soyut düsünemiyorum. Iste bu benim zayifligim.
Bu gün yasarken benim hatalarim pek hos görülmüyor. ben burda bir yanlislik görmüyorum.
Simdi yücelttigimiz insanlari cagdaslarida onlari hos görmemis ve elestirmislerdi. Bizler bu elestirileri tamamen göz ardi edip kendimize idoller yaratiyoruz. Bizim burda bir zayifligimiz var.
Bu gün benim muhatablarim benim gercek yüzümü görüyorlar ama, bizler gecmiste yasayanlari tam görmüyoruz.
Eger insanda allahin marifetlerini aramak uygunsa, Nesimi mevlanadan binlerce defa daha iyi sairdir. Insan sevgisinde tanriyi bulma düsüncesine gelince gene öyle.
Yahudiler arasında zâlim, Isâ düsmanı ve Hıristiyan öldüren bir hükümdarvardı. Peygamberlik zamanı ve nöbeti Isa’nındı. Musa devri geçmisti. Öyle olmakla beraber o, Musa’nın; Musa da o’nun ruhu mesâbesindeydi. O sası
hükümdar Allah yolunda iki demsâz ve hemdem olan Musa ve Isa’yı birbirinden ayrı gördü. Yahudi hükümdar çıfıtlık kini ile o kadar sası oldu ki, aman Yâ Rabbî sana sığındık! Ben Musa dininin hâmî ve yardımcısıyım diye yüz binlerce mazlum mümîni öldürdü. Yahudi hükümdarın sapık ve hileci bir veziri vardı ki hile ile suyun üstüne düğüm vururdu. Bu vezir dedi ki, Hıristiyanlar canlarını kurtarmak için dinlerini hükümdardan gizlerler. Onları öldürme ki, öldürmenin faydası yoktur. Din, misk ve öd ağacı değildir ki kokusu olsunda ondan anlasılsın. Hükümdar vezire sordu ki o halde ne tedbir alalım? Bu hilenin, bu yalanın –Yani
Iseviliğin- yayılmasına mâni olmanın çaresi nedir? Tâ ki dünyada Nasrâniliğini ilan eden, yahut gizli din kullanan bir Hıristiyan kalmasın. Vezir dedi ki: Sahım, kulağımı ve elimi kestir ve acı bir hüküm ile burnumu ve dudağımı yardır. Ondan sonra beni darağacının altına getir. O sırada bir sefaatçi çıksın ve senden affımı istesin. Bu isi tellal çağrılan ve kalabalık olan dört yol ağzı bir meydanda yaptır. Ondan sonra beni yanından uzaklastır ve uzak bir sehre sür ki, Hıristiyanlar arasında ser ve fitne çıkarayım. Gizli olarak diyeyim ki: Ben sırren Hıristiyan’ım.
Ey sırların âlimi olan Rabbim sen bilirsin. Sah benim imânıma vâkıf oldu. Yahudilik taassubu dolayısıyla canıma kastetti. Dinimi gizlemek, sahın dinini izhâr etmek istiyordum. Sah esrarımdan koku aldı. Sözlerim onun nezdinde töhmetli tutuldu. Sah bana dedi ki: Senin sözün, içinde iğne bulunan ekmek gibidir. Senin kalbinden benim kalbime pencere vardır. Ben o kalp penceresinden
senin halini gördüm. Halini görüp anladığım dedikoduna kulak asmam. Eğer Isa dini yardımcım olmasaydı sah beni çıfıtçasına parçalatacaktı. Isa için canımı
feda eder, basımı veririm. Hatta bundan dolayı kendimi yüz bin kere minnettar sayarım. Isa’dan canımı esirgemem, lakin onun dinine dair iyiden iyiye malumatım vardır. O pak dinin birtakım cahiller arasında kalıp ziyana uğrayacağına hayıflanıyorum. Allah’a ve Isa’ya sükür ki biz bu hak dinin rehberi olmusuz. Yine sükrolsun ki o çıfıttan da çıfıtlıktan da kurtulmus, Hıristiyanlık zünnarını
belimize bağlamısız. Ey insanlar; zaman Isa devridir. O’nun dinine ait esrarı candan gönülden dinleyiniz. Vezir bu hileyi sayıp dökünce, hükümdarın kalbindeki endiseyi tamamıyla izâle etti. Hükümdar vezirin dediği siyaseti onun hakkında yaptırdı. Ahali ise vezirin cürümü ve cezası karsısında hayran kaldı. Hükümdar veziri, Hıristiyanların
bulunduğu memlekete sürdü. O da gittiği yerlerde onları davete basladı. Yavas yavas mezhebine girmek suretiyle yüz binlerce Hıristiyan vezirin basına toplandı. Vezir o cemaate Incil’in, zünnarın, namazın esrarını gizlice anlatıyordu. Vezir zâhirde din hükümlerinin vâizi idi. Lâkin batında ve hakîkatte kusbazların ıslığı ve tuzağı gibiydi. Bundan dolayı ashaptan bazıları, Resûl-i Ekrem (s.a.v.)’den insanı azdıran nefsin hilesine dair malumat isterlerdi... Hıristiyanlar tamamıyla o vezire tabi oldular. Zaten avam insanların taklit kuvveti nedir ki? Vezirin
muhabbetini kalplerine ektiler. Kendisini Isa’nın vekili farz ettiler. O vezir hakikatte tek gözlü ve melun bir deccal idi. Ey ni’me’l-mûîn olan Allah; imdâda yetis!... O alçak vezirin aslı ve mayası haset idi. Onun kulağını ve burnunu batıl yere ve bedava olarak verdi... Vezir gibi halkı sapıtmayı kendine sermaye yapma ve herkesi namazdan, niyazdan ve ibadetten alıkoyma. O kafir vezir ki din nasihatçisi kılığına girmis, hile ile bâdem helvasına sarımsak karıstırmıstı. Kuvve-i zaikası olanlar –yani ağzının manevi tadı yerinde bulunanlar- vezirin sözlerindeki lezzet arasında bir de acılık duyuyorlardı. Vezir nükteli sözler söylüyordu. Lakin o sözler, içine zehir karıstırılmıs seker serbeti gibi idi. Vezirin zahiri kelamı: Hak yolunda gayretli ol diyordu. Zımnen ve fiilen ise rûha atâlet ve miskinlik tavsiye ediyordu... Veziri dinleyenlerden her kim anlayıslı ve zevk sahibi değilse, vezirin sözleri onun boynuna halka gibi geçiyordu. Hükümdardan ayrı olarak vezir altı sene müddetle Isevi’lerin penâhı ve muktedâsı oldu. Halk –yani Hıristiyanlar- dini de, kalbi de ona teslim ettiler, onun emrine ve hükmüne karsı can fedâ edecek dereceye geldiler. Vezir ile hükümdar arasında gizli muhabere oluyordu. Vezirin vaatlerinden hükümdarın kalbi rahatlasıyordu. Hükümdar ona: Ey benim makbulüm, zamanı geldi. Kalbimdeki endiseyi çabucak gider, diye bir mektup yazdı. Vezir ise “Sahım Isa dinine fitne düsürmek isiyle mesgulüm”, diye cevap gönderdi. Isa kavminin rabt u zabt hususunda on iki hakimi vardı. Her fırka, ayrı bir beyin tabii idi ve tamahkarlık sevkiyle onun kulu ve kölesi olmustu. Bu on iki bey ile onların kavmi, o nisanı kötü vezirin itaatine girmis ve bendesi olmustu. Hıristiyan
beyleriyle tâbîlerin hepsi de vezirin sözlerine kanmıslar, ahvâl ve harekâtına bağlılık göstermislerdi. Vezir öleceksin demis olaydı, o beylerden her biri, her an ve saat huzurunda can verirdi. Vezir o beylerden her birinin namına bir tomar tanzim etti ki tomarların hepsi de meslek ve mezhep itibarıyla bambaska idi. O tomarlardan her birinin hükümleri baska türlü ve biri, basından sonuna diğerine aykırı idi. Tomarın birinde, riyâzet ve açlık yolunu, tövbenin ve günahlardan dönüsün rüknü kılmıs. Tomarın birinde demisti ki: Riyâzetin faydası yoktur. Bu
yolda cömertlikten baska kurtulacak cihet bulunmaz. Tomarın birinde de demisti ki; senin açlığın da cömertliğin de mağbuduna karsı sirk kosman olur. Gamda olsun, rahatta olsun, tevekkül ve teslimden baska amellerin hepsi hile ve tuzaktan ibarettir. Tomarın birinde demisti ki: Vacip olan hizmettir. Yoksa tevekkül düsüncesi bâis-i töhmettir. Tâ ki o emir ve nehiylerle kendi aczimizi ve Hakk’ın kemâl-i kudretini görüp anlayalım. Tomarın birinde demisti ki: Kendi aczini görme, aklını basına al. Kendinde acz görmek, Allah’ın nimetine küfran göstermektir.
Kendi kudretini gör ki bu kudret ondandır. Kendindeki kudreti Allah’ın bir nimeti bil. Tomarın birinde demisti ki: Bu ikisinden –yani kendinde acz ve kudret görmekten- geç. Nazara sığan, görülebilen her ne varsa tevhid yolunda manevi put sayılır. Tomarın birinde demisti ki: Bu mumu söndürme. Çünkü nazar ve istidlâl bu meclisin mumu gibidir. Nazar ve istidlâlden geçersen, vuslat
gecesinin yarısında mumu söndürmüs, karanlıkta kalmıs olursun. Tomarın birinde demisti ki: Korkma, nazar ve istidlâl mumunu söndür. Yani müessiri bulmak için esere bakmaktan vazgeç ki ona mukabil yüzlerce nur görmüs olasın...
Tomarın birinde demisti ki: Allah sana ne vermisse, onu icâd ederken sana sirin kılmıstır. Tomarın birinde demisti ki: Kendi isteğini bırak. Çünkü senin tabiatınca makbûl olan, kötü ve merdûd bir harekettir. Tomarın birinde demisti ki: Allah’ın müyesser kıldığı seyler –yani icrasını kolaylastırdığı hareketler- kalbin hayâtı ve rûhun gıdasıdır... Tomarın birinde demisti ki: Kendine bir üstat bul. Haseb ve neseb dolayısıyla âkıbet-i umûra vâkıf olamazsın. Tomarın birinde demisti ki:
Üstadı tanıdığın için üstat sensin. Tomarın birinde demisti ki: Bunların hepsi birdir. Iki gören sası bir zavallıdır. Tomarın birinde demisti ki: Yüz nasıl bir olur? Böyle düsünen delidir. Her biri diğerine zıt bir sözdür. Nasıl olabilir ki biri zehir, öbürü sekerdir?
Isa dininin düsmanı olan o Yahudi vezir bu tarzda ve nevide on iki tomar yazdı...
O Yahudi vezir hükümdarı gibi cahil ve gâfil idi. Bunun için kadim ve kabulü zaruri olan bir emr-i ilâhî ile pençelesmeye kalkıstı. Öyle bir Kâdir-i mutlak uğrasmak istedi ki, bunun gibi yüzlerce âlemi bir dem içinde, yahut bir kün emriyle yokluktan vücûda getirir... O vezir de, onun gibi yüz, hatta yüz bin vezirin de hîlesini Allah, bir kıvılcımla mahveder. Cenab-ı Hak, o Yahudi vezir ve
emsâlinin düsündükleri hileleri, mazlumlar hakkında hikmet hâline getirir. Yine zehirli su gibi olan tezvirlerini mağdurları için serbet derecesine çıkarır... O vezir, kendiliğinden baska bir hile yaptı. Vaazı bıraktı, halvete oturdu. Kırk elli gün kadar halvette oturup müritlerini ayrılık atesine yaktı. Halk o vezirin hâl u kâli ve zevk u istiyâkından deli divâne oldu. Müritler ağlayıp vezirin dısarı
çıkması için yalvarıyorlardı. O ise halvet hanesinde riyâzat yüzünden iki kat olmustu. Müritler diyorlardı ki: Sensiz bizim için hidayet nuru yoktur. Yedici bulunmazsa körün hali nasıl olur? Ikram ve ihsan etmis olmak için ve Allah
askına artık bundan fazla bizi kendinden ayırma. Biz çocuk gibiyiz ki sen de dadımız mesâbesindesin. Terbiye ve irsâd gölgeni basımızdan eksik etme. Vezir dedi ki: Rûhum dostlarımdan uzak değildir. Lakin dısarıya çıkmam için müsaade yoktur. Hıristiyan vezirleri sefaat için, diğerleri de nefislerini kötülemek üzere vezirin yanına geldiler. Dediler ki: Ey kerim olan vezir, biz sensiz, gönlümüzden,
dinimizden yetim kalmıs olduk. Bizim için bu ne bedbahtlıktır. Sen halvetten çıkmamak için bahane buluyorsun. Bizim ise yüreğimiz yandığı için yüreğimizi
çekiyoruz. Biz senin güzel sözlerine alısmıs, süt gibi olan hikmetlerini bol bol içmistik. Allah askına olsun bize bu cefayı etme, lutfeyle de halvetten çıkmak için bugünü yarına bırakma. Bu asıklar sana gönül vermislerdir. Sen olmayınca delâlete düseceklerdir. Hepsi de senin firakında karada kalmıs balık gibi çırpınıyorlar. Derenin bendini aç da suyu salıver. Ey su asırda misli bulunmayan,Allah askına olsun, halkın feryâdına kos ve imdâda yetis. Vezir dedi ki: Ey dedikoduya angarye olarak tutulmus gevezeler, ey vaaz, söz, dil ve kulak arayanlar. Adi bir hissin mevzii bulunan kulağınıza pamuk tıkayınız, bilakis gözünüzdeki his bağını çözüp atınız. Gus-ı sırrın, yâni bâtın kulağının pamuğu bu zahirdeki kulaktır. Bu kulak tıkalı bulunmadıkça manevi kulak sağır demektir. Hissiz, kulaksız ve fikirsiz olun ki irciğ hitabını isitesiniz... Müritlerin hepsi dediler ki: Ey sıvısmak için fırsat arayan hakîm, bu hileyi, bu cefayı bize yapma.
Yük tasıyacak hayvana kudretine göre yük vur. Zayıf insanlara da tâkâtleri miktarı is buyur...Vezir müritlere dedi ki: Delil ve hüccetlerinizi kısa kesiniz. Verdiğim nasihatlere kalbinizde ve ruhunuzda yol veriniz. Ben bu halvethaneden dısarı çıkamam. Çünkü kalp ahvâli ile mesgûlüm. Müritlerin hepsi dediler ki: Ey vezir, sana söylediğimiz sözler, itiraz ve inkar kabilinden değildir. Bizim
temennilerimiz, yabancıların sözüne benzemez...
O vezir halvethane dilinden seslendi ki: Ey müritler, malumunuz olsun. Isa bana bütün dost ve akrabadan münferit ol diye haber gönderdi. Yüzünü duvara çevir ve
yalnız otur. Hatta kendi varlığından halvet ve inziva et. Bundan sonra konusma yoktur. Artık benim sözle isim gücüm kalmamıstır. Dostlar, Allahaısmarladık. Ben
ölmüsüm ve dördüncü kat feleğe intikal etmisim. Bu intikalim felek-i nârî altında mesakkat çekmemek ve odun gibi yanıp mahvolmamak içindir. Artık dördüncü kat
semada Isâ’nın yanında oturacağım. Sonra Hıristiyan beylerini çağırdı. Tenhaca her biriyle görüsüp konustu. Her birine dedi ki: Isa dininde Hakk’ın vekili ve
benim halefim sensin Öbür beyler senin tebğan olacaktır. Isa hepsini senin tabilerin kılmıstır. Serkeslik edecek beyi yakala, ya öldür, yahut esir et. Lakin ben sağ oldukça su vasiyeti kimseye söyleme. Ben ölmedikçe de riyâset ve niyâbet talebine kalkısma. Iste bu tomarı ve dîn-i Isa hükümlerini ümmete karsı birer birer ve fesâhatle oku. Beylerden her birine ayrı ayrı olarak Hak dininde senden
baska vekil yoktur dedi. Her birini birer birer tazîz ve takdîs etti, ona söylediğini aynen buna da söyledi. Her birine birer tomar verdi ki murâd ve mazmûnları birbirine zıt idi. Eliften ye’ye kadar olan harflerin sekli nasıl muhtelif ise, o tomarların metni de öylece birbirine aykırı idi. Bu tomarın hükmü, diğerinin zıddı idi. Nitekim bu tezadı evvelce beyân etmistik. Ondan sonra kırk gün kapısını
kapadı, kendisini öldürüp varlığından kurtuldu. Halk vezirin öldüğünü haber alınca mezarının bası mahsere döndü. Halk, saçını sakalını yolarak ve elbisesini yırtarak onun matemine o kadar toplandı ki, Arap’tan, Türk’ten, Rum’dan ve Kürt’ten mürekkep o kalabalığın sayısını ancak
Allah biliyordu. Onun mezarının toprağını baslarına saçtılar. Onun derdini kendileri için derman saydılar. O kimseler, vezirin kabri basında bir ay oturup matem ettiler ve gözlerinden kanlı yaslar akıttılar. Bir ay sonra halk dedi ki: Ey büyükler, beylerden vezirin yerine geçecek kimdir? Ki o vezirin makamında imam ve muktedâ tanıyalım; ve elimizi, eteğimizi onun eline teslim edelim... O muktedanın
yani vezirin ölümünden sonra kalktılar ve yerine vekil istediler. O beylerden biri ilerledi. O vefakar kavmin yanına gitti. Dedi ki, iste o zatın vekili, hatta Isa’nın bu zamanda nâibi bendim. Iste bu tomar benim vesikamdır ki ondan sonra niyâbet ve riyâset benim hakkımdır. Diğer bir bey de pusudan çıktı ve ortaya atıldı; o da hilâfet davâsında idi. O da koltuğunun altında bir tomar
gösterdi. Bunun üzerine ikisinde de çıfıt gazabı peyda oldu. Diğer beyler de birer birer ve birbirinin arkasından keskin kılıçlar çekerek geldiler. Her birinin elinde
kılıç ve tomar vardı. Neticede azgın filler gibi birbirlerine girdiler. Yüz binlerce Hıristiyan maktul düstü. Kesilmis baslardan tepeler peydâ oldu. Sağdan, soldan
kan selleri aktı, havaya dağlar gibi tozlar kalktı. Vezirin ektiği fitne tohumları, o ölülerin baslarına afet olmustu. Cevizler kırıldı. Içi olanların ölümden sonra
temiz ruhu kaldı...
Kafasi bin dünya.. saskin arkadaslara!
...
Be inatçı, İblis’in oğlu olmasan o köpeğin mirası nasıl olur da sana düşer? Ben köpek değilim, Tanrı aslanıyım. Tanrı aslanı suretten kurtulandır. Dünya aslanı av ve rızk arar, Tanrı aslanı hürlük ve ölüm! Çünkü ölümde yüzlerce hayat görür de varlığını pervane gibi yakıp yandırır.
Ölü isteği, doğru kişilerin boyunlarına bir halkadır. Çünkü bu istek, yahudilere imtihan oldu. Tanrı Kuran’da “Yahudiler, doğrulara ölüm; futuhat, sermaye ve ticarettir. Sermaye ve ticaret isteği var ya; ölümü istemek ondan daha iyidir.
Ey yahudiler; halk içinde namusunuzu korumak istiyorsanız bu dileği, bu ölüm temennisini dile getirin” dedi. Muhammed, bu bayrağı kaldırınca bir tek yahudi bile bu istekte bulunmaya cüret edemedi.
Peygamber “Eğer bunu dillerine getirirlerse dünyada tek bir yahudi bile kalmaz” dedi. Bunun üzerine yahudiler ; “Ey din ışığı, bizi rüsvay etme! Diyerek mal ve haraç verdiler. Bu sözün sonu görünmez. Mademki gözün sevgiliyi gördü, ver elini bana!
Emirül Müminin, o gence dedi ki: “Ey yiğit! Savaşırken. Sen benim yüzüme tükürünce nefsim kabardı, hiddet ettim, huyum harap berbat bir hale geldi. Öyle bir hale geldim ki o anda savaşımın yarısı Tanrı içindi, yarısı nefsim için. Tanrı işinde ortaklık yaraşmaz.
oku! (http://onlinemesnevi.blogspot.com/2007/09/hikaye24.html)
Kitabesi Asıl Yerinde
Mevlana Dergahı Müzesi'ndeki restorasyon çalışmaları tamamlanma aşamasına geldi. Sona gelinen çalışmalar çerçevesinde, dergahın ana giriş kapısının üzerinden 1930 yılında sökülen ve depoya kaldırılan kitabe törenle yerine konuldu.
Konya İl Kültür ve Turizm Müdürü Mustafa Çıpan, kitabenin yerine konulması dolayısıyla yaptığı açıklamada, hicri 992, miladi 1602 tarihini işaret eden kitabenin Sultan Selim Han oğlu Sultan Murad Han tarafından yazdırıldığını söyledi. Mustafa Çıpan, kitabenin 26.05.1930 tarih ve 980 kayıt numarasıyla Müze Envanter Defteri'ne kaydedildiğini belirten Mustafa Çıpan, "80 yıldır müzenin deposunda tutulan kitabe nihayet orijinal yerine, dervişan kapısının üzerine yerleştirildi." dedi.
Kitabeyi Kültür ve Turizm İl Müdürü Mustaa Çıpanla birlikte yerine koyan Mevlana Dergahı Müzesi Müdürü Yusuf Benli de müzede geçen yıl başlayan restorasyon çalışmalarının tamamlanma aşamasına geldiğini söyledi. Restorasyonu 3-4 aya kadar bitirmeyi planladıklarını belirten Benli, Mevlana Dergahı'nın orijinal haline dönmesi için titiz bir çalışma gerçekleştirdiklerini ve ve kitabeyi de bu çerçevede orijinal yerine yerleştirdiklerini ifade etti.
KİTABE METNİ
Şeheni Sultân Murâd Han bin Selîm Han
Yapup bu Hânkâhı urdu bünyâd
Olalar Mevlevîler bunda sâkin
Okuna her seher vird ola irşâd
Görüp dil bu binâyı dedi târîh
Büyût-ı cennet-âsâ oldu âbâd
H.993
Açıklaması:
Selîm Han oğlu Sultan Murâd Han, bu Hânkâh'ı yaptırıp meydana getirdi.
Mevlevîler burada oturup (yaşayıp) her seher vakti vird ederek irşâd olsunlar.
http://www.neyzenforum.net/index.php/zahirdekiler/239-Kitabesi-Asil-Yerinde.html
Powered by vBulletin® Copyright ©2012 Adduco Digital e.K. und vBulletin Solutions, Inc. Alle Rechte vorbehalten.
SEO by
vBSEO 3.6.0